Tα λεφτά μας πίσω

444 Novartis Φωτογραφίες - Δωρεάν & Royalty Free Φωτογραφίες από το Dreamstime

Την Τρίτη, την ίδια μέρα που οι φάκελοι των Γεωργιάδη-Αβραμόπουλου για το σκάνδαλο Novartis έμπαιναν στο αρχείο, στα «Νέα» δημοσιεύτηκε ρεπορτάζ για τις απεγνωσμένες προσπάθειες της κυβέρνησης που θέλει να ζητήσει αποζημίωση από την ελβετική εταιρεία. Aλλά δυσκολεύεται, η καημένη.

Tα λεφτά μας πίσω

«Πώς είναι δυνατόν (η Novartis) να πληρώνει αλλού (350 εκατ. στις ΗΠΑ, για παράδειγμα) επειδή «πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη» και να μην πληρώνει στην Ελλάδα, όπου ευθύνεται για όσα διέπραξε (με τη συνδρομή περίπου 4.500 γιατρών, «επιστημόνων» της τέχνης «φακελάκι»…)», ρωτούσε αθώα ο συντάκτης ( Γ. Παπαχρήστος) της εφημερίδας.

Πριν προχωρήσουμε μια.. μικρή λεπτομέρεια. Στη συμφωνία με την αμερικανική δικαιοσύνη, η Novartis δεν  παραδέχθηκε απλώς ότι δωροδοκούσε γιατρούς. Παραθέτω το ακριβές κείμενο της συμφωνίας, το οποίο συνεχώς ξεχνούν το κυβερνητικό στρατόπεδο και οι υποστηρικτές του, σαν να  υποφέρουν από ένα είδος επιλεκτικής αμνησίας. Στη συμφωνία λοιπόν, η οποία αφορά βασικά την Ελλάδα, οι υπέυθυνοι της Novartis παραδέχονται ότι δωροδοκούσαν κυβερνητικό αξιωματούχο προκειμένου:

  • να επηρεάσουν πράξεις και αποφάσεις του ως άνω αλλοδαπού αξιωματούχου υπό την επίσημη ιδιότητά του
  • να παρακινήσουν τον ως άνω αλλοδαπό αξιωματούχο να πράξει ή παραλείψει ενέργειες κατά παράβαση του νόμιμου καθήκοντος αυτού του αξιωματούχου
  • να εξασφαλίσουν οποιοδήποτε παράνομο πλεονέκτημα καi\
  • να παρακινήσουν τον ως άνω ξένο αξιωματούχο να χρησιμοποιήσει την επιρροή του/της εντός μιας ξένης κυβέρνησης, ως εκ τούτου να τροποποιήσουν και να επηρεάσουν ενέργειες και αποφάσεις της ως άνω κυβερνήσεως και οργανισμών και οργάνων της, προκειμένου να βοηθήσουν τη NOVARTIS HELLAS..

Παρακάμπτω τη «μικρή» παράλειψη, για να επανέλθω στο ρεπορτάζ των «Νέων», από το οποίο μαθαίνουμε ότι «ο πρώτος που είχε ανακινήσει το θέμα, προ μηνών, ήταν ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας..Τον περασμένο Σεπτέμβριο, στις 24 του μηνός συγκεκριμένα, το υπουργείο Δικαιοσύνης διαβίβασε αίτημα δικαστικής συνδρομής προς τις αρμόδιες δικαστικές Αρχές των ΗΠΑ, με βάση έγγραφο των υπουργών Οικονομικών και Υγείας κ.κ. Σταϊκούρα και Πλεύρη, με το οποίο ζητήθηκε η αποστολή του συνόλου των στοιχείων της υπόθεσης».

Δεύτερη λεπτομέρεια: η συμφωνία με την οποία η Novartis παραδέχθηκε την ενοχή της για τις πρακτικές της στην Ελλάδα, δημοσιοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2020. Άργησε δηλαδή ο υπουργός πάνω από ένα χρόνο, αλλά ας το παραβλέψουμε και αυτό μπροστά στη δυσκολία που μαθαίνουμε ότι συνάντησε:

«Μέχρι σήμερα, ήτοι τέσσερις μήνες μετά την υποβολή (με κάθε επισημότητα) του ελληνικού αιτήματος δικαστικής συνδρομής, το υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών δεν έχει διαβιβάσει κανένα απολύτως στοιχείο στις ελληνικές Αρχές. Αυτή είναι η αλήθεια…

..Με έκπληξη όμως πληροφορήθηκα ότι τα τελευταία έξι χρόνια οι ελληνικές δικαστικές Αρχές έχουν υποβάλει αριθμό αιτημάτων δικαστικής συνδρομής προς το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για τη Novartis, αλλά τα αιτήματα αυτά έπεσαν στο κενό – έμειναν αναπάντητα! Το οποίο σημαίνει πως για κάποιο λόγο οι Αμερικανοί αγνοούν επιδεικτικά την ελληνική Δικαιοσύνη».

Aυτή δεν είναι η αλήθεια. Οι αμερικανικές αρχές ήταν πρόθυμες και παρείχαν στα τελευταία έξι χρόνια  δικαστική συνδρομή στις ελληνικές. Θα αναφέρω μόνο τρία, αλλά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

1. Το έγγραφο του FBI με το οποίο κατανομάζονταν 7 Ελληνες πολιτικοί. Πρόκειται για τους κ.κ. Λοβέρδο, Σαλμά, Γεωργιάδη, Λυκουρέντζο, Σαμαρά, Στουρνάρα και Αβραμόπουλο. Προσοχή, το έγγραφο σημειώνει ότι τα ονόματα δίδονται προς παραπέρα διερεύνηση, δεν γίνεται αναφορά σε χρηματισμό ενώ επισημαίνεται ότι αποτελεί πληροφόρηση κι όχι τελικό συμπέρασμα. (Αλλά από τη στιγμή που παρέλαβε αυτό το έγγραφο, η εισαγγελέας Διαφθοράς έπρεπε να παραπέμψει αμέσως το θέμα στη Βουλή, χωρίς να ερευνήσει τα κατονομαζόμενα πρόσωπα. Ήταν υποχρεωμένη από τον νόμο-τέρας περί ευθύνης υπουργών).

2. Το έγγραφο του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών του αμερικάνικου υπουργείου Δικαιοσύνης, όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων το αδίκημα της δωροδοκίας: «Οι κυβερνητικοί Αξιωματούχοι και ο υπουργός Υγείας πληρώνονταν για την εγγραφή νέων προϊόντων στην αγορά και την προστασία έναντι ελάττωσης των τιμών». Πρόκειται για ένα από τα στοιχεία, πάνω στα οποία στηρίχθηκε η άσκηση δίωξης κατά Λοβέρδου.

3. Η διαβόητη συνάντηση στη Βιέννη τον Δεκέμβριο του 2018. Όταν ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γιάννης Αγγελής, επόπτης τότε της Εισαγγελίας Διαφθοράς, αρνείται να να παραλάβει από τους εκπροσώπους του FBI το περίφημο «στικάκι»:  περιείχε τα στοιχεία λογαριασμού που διατηρούσε στο εξωτερικό, συγγενικό πρόσωπο στελέχους της ΝΔ, με εμπλοκή στο σκάνδαλο Novartis.

Αλλά ήδη πριν από το κωμικοτραγικό αυτό επεισόδιο, που θυμίζει σκηνή, λίγο από Ινσπέκτορ Κλουζώ λίγο από Πάμπλο Εσκομπάρ,  οι αμερικανικές αρχές είχαν αρχίσει να δυσανασχετούν με την πορεία των ερευνών.

Εκτιμούν ότι η ίδια η εισαγγελέας Διαφθοράς κάνει λάθος κινήσεις, όπως η υπαγωγή του κ. Μανιαδάκη (που κατά πολλούς «φωτογραφίζεται» στην τελική συμφωνία ΗΠΑ-Novartis ως ο «κυβερνητικός αξιωματούχος») σε καθεστώς προστατευόμενου μάρτυρα ή το γεγονός ότι δεν προχωρεί έγκαιρα σε διώξεις των υπευθύνων της Novartis. Και συμπεραίνουν ότι η κ. Τουλουπάκη έχει έρθει σε παρασκηνιακή επαφή ή και σε συμφωνία με τη ΝΔ και τον κ. Μητσοτάκη.

Επομένως η πληροφορία των «Νέων» ότι οι ΗΠΑ δεν συνεργάζονται από το 2016 δεν είναι σωστή. Από το φθινόπωρο του 2018 αποφασίζουν να προχωρήσουν μόνες, όπως τελικώς και έκαναν. Από τη στιγμή που έβαλαν 350$ στην τσέπη, δεν έχουν κανένα λόγο, αν δεν δεσμεύονται κιόλας από τη συμφωνία, να συνδράμουν μια χώρα που της δίνεις στικάκι με ντοκουμέντα, αλλά κάνει τσιριτσάντζουλες και δεν τα παίρνει.

Σε κάθε περίπτωση, η απουσία δικαστικής συνδρομής δεν μπορεί να αποτελέσει το πρόσχημα που μοιάζει να ψάχνει η κυβέρνηση, για να μην ζητήσει αποζημίωση από την Novartis-Hellas,  για τις πρακτικές για τις οποίες τιμωρήθηκε στις ΗΠΑ. Η εξωδικαστική συμφωνία  τους έχει δημοσιοποιηθεί και άλλωστε στην Ελλάδα η υπόθεση ερευνάται εδώ και 5 χρόνια.

Υπάρχουν δηλαδή όλα τα στοιχεία, ανάμεσα και εκείνα στα οποία στηρίχθηκε η δίωξη κατά Λοβέρδου, για να ζητήσει το ελληνικό δημόσιο την αποζημίωση που δικαιούται.

Το 2009 η Ελλάδα ήταν η τρίτη πιο ακριβή χώρα στα πρωτότυπα φαρμακευτικά προϊόντα στην ΕΕ και οι υψηλές τιμές διατηρήθηκαν και τα επόμενα χρόνια. Την ώρα που οι Ελληνες πολίτες, πνιγμένοι στα μνημόνια, δεν είχαν ούτε λίγα ευρώ για να πληρώσουν τη συμμετοχή, ώστε να προμηθευθούν τα φάρμακα που χρειάζονταν.

Έπεσαν θύματα κλοπής και ο εγκέφαλος της ληστείας πιάστηκε και ομολόγησε. Και δεν φταίει ο «αμερικάνικος ιμπεριαλισμός» που η κυβέρνηση δεν ζητάει αποζημίωση. Απλώς, όποιος δεν θέλει να ζυμώσει  δέκα μέρες κοσκινίζει: η ανακίνηση της υπόθεσης και μια ευτυχής κατάληξη με αποζημίωση, θα αποδείκνυαν ότι πρόκειται για σκάνδαλο και όχι για σκευωρία.  Πως άλλωστε να στηριχθεί η κυβέρνηση στους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος για τη θεμελίωση της υπόθεσης, όταν «κουκουλοφόρους» τους ανεβάζει, «κουκουλοφόρους» τους κατεβάζει;

Χώρια ότι οι υπεύθυνοι της Novartis Hellas θα μπορούσαν να ανοίξουν το στόμα τους και ξέρουν πολλά.  Αλλά αυτά είναι προβλήματα της κυβέρνησης και των ενόχων. Δεν ενδιαφέρει τα θύματα. Όπως φωνάζουν οι θεατές στα στημένα ποδοσφαιρικά ματς: «τα λεφτά μας πίσω».