Χαίρε «ακροδεξιάς» υποκρισίας το βάθος αμέτρητον… Κώστας Μανωλιουδάκης

Υποκρισία. Η ιδιότητα και η συμπεριφορά του υποκριτή, το να προσποιείται κάποιος και να αποκρύπτει τον πραγματικό του (κακό) εαυτό.

Δίπλα στον ορισμό της λέξης τοποθετήστε τα αντικειμενικά δεδομένα κι αν δεν βρείτε ομοιότητες, αφαιρέστε αμέσως τυχόν «ακροδεξιά» γυαλιά, διότι θαμπώνουν την κρίση και παραποιούν την πραγματικότητα.

Πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι και αφότου κορυφώθηκε η κατακραυγή από την άθλια και αδίστακτη αναδημοσίευση της ονομαστικής λίστας με παιδιά μεταναστών από Νηπιαγωγείο της Αθήνας από βουλευτή της κυβέρνησης, ήρθε η επίσημη πολιτογράφηση της οικογένειας ενός παιδιού μεταναστών από την κυβέρνηση. Η «απάντηση» ήταν, για πολλοστή φορά, υποκριτική και επικοινωνιακή. Τα πάντα κάτω απ’ το χαλάκι στον βωμό των εντυπώσεων, με επένδυση στη μνήμη χρυσόψαρου και τη λήθη.

Τη δε ορκωμοσία της πολιτογράφησης τέλεσε ένας υπουργός που έχει δημοσίως και ποικιλοτρόπως καταθέσει τις… αντιρρήσεις του σε τέτοιου είδους αποφάσεις και οι εν γένει παρελθοντικές δράσεις του είναι παγκοίνως γνωστές. Η συγκεκριμένη τελετή αφορούσε βέβαια έναν σταρ παγκόσμιου βεληνεκούς, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο οποίος θα μπορούσε κάλλιστα να είχε φιγουράρει στο παρελθόν σε ανάλογες με τις παραπάνω ντροπιαστικές λίστες ως μαθητής στα Σεπόλια στη νηπιακή του ηλικία.

Μικρή επικοινωνιακή σημασία έχει. Τώρα πλέον έχει γίνει σταρ. Διαφημίζει την Ελλάδα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι αλλιώς. Είναι πρότυπο, δεν είναι πια δακτυλοδεικτούμενος. Στο ίδιο υποκριτικό πλαίσιο εμπεριέχεται και το γεγονός ότι ο υπουργός που τέλεσε την ορκωμοσία του Αντετοκούνμπο είχε φροντίσει όλο το προηγούμενο διάστημα να φέρει νομοθετικές διατάξεις που καθιστούν αδύνατη την πολιτογράφηση οποιουδήποτε άλλου δεν λέγεται «Giannis» και δεν αποκαλείται «Greek Freak». Υποκρισία είπαμε; Σιγά τα ωά.