Πυρά Δούρου σε αυτούς που “ευτελίζουν λαό με προσφυγικές ρίζες”

Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο    Δούρου

 Υψώνουν λάβαρα ξενοφοβίας και ρατσισμού και ξεχνούν ότι “Χριστός σημαίνει να περιθάλπεις όποιον άνθρωπο απ’ όπου και αν είναι”

Ανάρτηση με αφορμή τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στα σύνορα, τις καταγγελίες για “κυνηγούς κεφαλών” και τις μισανθρωπικές και ρατσιστικές κραυγές για όπλα και “κανένα έλεος” έκανε στη σελίδα της στο facebook η Ρένα Δούρου:

“Άξαφνα, την ώρα που κάποιοι, ζώντας δήθεν ηρωϊκές στιγμές, με φλογισμένα ποστ και κραυγές σε βάρος ικετών που αναζητούν αξιοπρεπή ζωή στις ακτές του Ομήρου, σε βάρος εκείνων που έχουν ανάγκη το Ευαγγέλιο, σε βάρος των μανάδων, από όπου κι αν προέρχονται, έρχεται ένα… πιστολάκι.

Το ξεχασμένο πιστολάκι, το παιχνίδι στα χέρια, πριν από 65 χρόνια.

Το ξεχασμένο πιστολάκι φέρνει τις θύμησες: μάνα, πατέρας, γιαγιά, παππούς από τα παράλια στοιβαγμένοι στην παράγκα από ελενίτ και πατημένο χώμα στα προσφυγικά του Ταύρου.

Και του μικρού αγοριού η έννοια ήταν να γεμίσει κάψουλες το πιστολάκι γιατί δραχμές δεν περίσσευαν.

Σήμερα, καθώς στην τηλεόραση κάνουν παρέλαση οι ερζάτς “ήρωες” ξεσκονίζοντας δήθεν καμαρωτά τα ψεύτικα παράσημα και τα διακριτικά τους σαν να πολέμησαν με τον Καραϊσκάκη και τον γέρο του Μοριά, κάποιοι ευτελίζουν λαό με προσφυγικές ρίζες,
αγνοούν ότι “Χριστός σημαίνει να περιθάλπεις όποιον άνθρωπο απ’ όπου και αν είναι” (Δημητριάδος Ιγνάτιος)
και υψώνουν (ξανά) λάβαρα ξενοφοβίας και ρατσισμού.

Ο πρώην πιτσιρικάς κοιτά νοσταλγικά το πιστολάκι.

Αναπολεί και δεν πιστεύει ότι κάποιοι θέλουν σήμερα όπλα γεμάτα. Πόλεμο. Αίμα.
Και αναρωτιέται.

Πόσο εύκολο είναι να ολισθήσουμε στο γραφικό, στο φαιό, στο κτηνώδες. Σε έναν σύγχρονο μεσαίωνα για τη χώρα, για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο”.