Παρασκήνιο: Γιατί ο Ερντογάν “άδειασε” Καλίν και Αθήνα – Η Τουρκία διεκδικεί το μισό Αιγαίο. Εκτός ορίων μονομερής πρόκληση – Υποβρύχια “214”- Ιδού ο λόγος που οι Γερμανοί απέρριψαν το ελληνικό αίτημα για εμπάργκο

Σάλος με το πτυχίο του Ερντογάν: «Θρίλερ» για τη γνησιότητά του (Photo) |  ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το ναυάγιο της “μυστικής διπλωματίας” των διερευνητικών στο Βερολίνο

 Παρασκήνιο: Το ναυάγιο της “μυστικής διπλωματίας” των διερευνητικών στο Βερολίνο – Γιατί ο  Ερντογάν “άδειασε” Καλίν και Αθήνα

Την απουσία της παραμικρής συνεννόησης -ακόμη και με αθέτηση των συμφωνηθέντων- έρχεται να επιβεβαιώσει η δημοσιοποίηση, από το «Βήμα της Κυριακής», των πρωτοκόλλων του Βερολίνου, των συμφωνιών πιο απλά, μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Γερμανίας.

Είναι σαφές ότι ο Ρ. Τ. Ερντογάν έκανε πίσω -αδειάζοντας, έτσι, ακόμη και το στενό του συνεργάτη, Ι. Καλίν, που εκπροσώπησε την Τουρκία στις διαβουλεύσεις- και δείχνει να βάζει όλα τα λεφτά του στην ευνοϊκή, κατ’ αυτόν, συγκυρία.

Αμερικανικό κενό ένεκα της προεκλογικής περιόδου -κενό που θα διαρκέσει ως τις αρχές του νέου έτους αν εκλεγεί ο Τζ. Μπάιντεν– από τη μια, ευρωπαϊκή διστακτικότητα από την άλλη.

Διστακτικότητα που έχει πολλές λέξεις κάτω από την ούγια:

  • τα τουρκικά χρέη που έχουν αναλάβει ευρωπαϊκές χώρες,
  • εν εξελίξει εξοπλιστικά προγράμματα,
  • ο φόβος ότι θα στείλει στην Ευρώπη πολλές χιλιάδες προσφύγων και μεταναστών, που, πέραν των κοινωνικών συνεπειών, βέβαιον είναι ότι θα προκαλέσει έκρηξη των ποσοστών των ξενοφοβικών/ακροδεξιών κομμάτων στη Γηραιά Ήπειρο…

Επιστρέφοντας όμως στο «Βήμα» και το αποκλειστικό ρεπορτάζ του Άγγελου Αθανασόπουλου, η πρώτη, δια ζώσης, τριμερής συνάντηση (Σουρανή – Καλίν – Χέκερ) έγινε, θυμίζουμε, στο Βερολίνο, κάτω από συνθήκες πλήρους μυστικότητας. Τρία 24ωρα πριν, ο Πρόεδρος της Τουρκίας παίρνει την απόφαση να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί. Ήταν μια απόπειρα να δυναμιτίσει εξ αρχής το διάλογο;

Πιθανότατα, αν κρίνει κανείς και τη συνέχεια των διαβουλεύσεων… Η ελληνική κυβέρνηση πάντως αποφασίζει να στείλει τη διπλωματική σύμβουλο του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Βερολίνο, είτε γιατί δεν διάβασε σωστά τις πραγματικές τουρκικές προθέσεις είτε -το πιθανότερο- δεν ήθελε να χρεωθεί το ναυάγιο των συζητήσεων, πριν καν αυτές ξεκινήσουν.

Στη γερμανική πρωτεύουσα, σε αυτήν την πρώτη συνάντηση, Ελλάδα και Τουρκία συμφωνούν να επαναλάβουν τις διερευνητικές επαφές «βασιζόμενες στο σημείο, στο οποίο είχαν φθάσει το Μάρτιο του 2016». Το ενδιαφέρον είναι ότι προσδιορίζουν και το χρονικό σημείο επανέναρξής τους, «μέχρι τα τέλη του Αυγούστου».

Ταυτοχρόνως, η Ελ. Σουρανή πετυχαίνει να… στενέψει την ατζέντα, που θα αφορά μόνο «την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».

Κρίσιμη παράμετρος: Οι δύο χώρες δεσμεύονται ότι «θα απέχουν από οποιαδήποτε μελλοντική δραστηριότητα στο πεδίο των υδρογονανθράκων σε σχέση με την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, σε περιοχές όπου η άλλη πλευρά θα θεωρούσε ότι μια τέτοια δραστηριότητα θα αποτελούσε παραβίαση των δικαιωμάτων της ή θα παρεμπόδιζε τις συνομιλίες/διαπραγματεύσεις/ διαδικασίες».

Σημείο, ωστόσο, στο οποίο ο εξ απορρήτων σύμβουλος του Τούρκου Προέδρου επιφυλάχθηκε να απαντήσει ενώ και ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Μ. Τσαβούσογλου -και ο οποίος δεν έχει και τις καλύτερες σχέσεις με τον Ι. Καλίν- ζητούσε να απορριφθεί. Ήταν, θυμίζουμε, εκείνος, ο κ. Τσαβούσογλου δηλαδή, που δημοσιοποίησε τη μυστική ως εκείνη τη στιγμή συνάντηση.

Ακολουθεί δεύτερη τριμερής, μέσω τηλεδιάσκεψης αυτή τη φορά, στις 18 Σεπτεμβρίου και οι δύο γειτονικές χώρες αναλαμβάνουν τη δέσμευση να επιλύσουν ειρηνικά τις διαφορές τους σχετικά με την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών τους με βάση το Διεθνές Δίκαιο σημειωτέον.

Συμφωνούν σε δεύτερη ημερομηνία για την επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών (τέλη Σεπτεμβρίου), ενώ υπόσχονται ότι θα εργαστούν για τη δημιουργία ευνοϊκού κλίματος για την επανέναρξη και των δύο άλλων παράλληλων επιπέδων συζήτησης, των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και των Πολιτικών Διαβουλεύσεων, και μάλιστα ως το τέλος του έτους. Προφανώς τίποτε από αυτά δεν συνέβη…

Τούτων δοθέντων, και καθώς βλέπει… ευκαιρίες για τη χώρα του ο Ρ. Τ. Ερντογάν επιδιώκει τη δορυφοροποίηση του πρώτου αναχώματος, που ακούει στο όνομα «Ελλάδα», με άλλα λόγια, «να την καταστήσει εξαρτώμενη και εν πολλοίς ελεγχόμενη, να επιβάλει δηλαδή ένα είδος φινλανδοποίησης στην Ελλάδα», συμπεραίνει το «Β» στο κύριο άρθρο του, «αυτός είναι ο τουρκικός σχεδιασμός…».

«Πράγμα που», καταλήγει στο «δια ταύτα» το ίδιο άρθρο, «επιβάλλει αναθεωρήσεις και από την πλευρά μας.

Η χώρα μας, η κυβέρνηση, συνολικά η ελληνική εξωτερική πολιτική, στο βαθμό που αντιλαμβάνονται τον τουρκικό σχεδιασμό, δεν μπορούν να αρκούνται σε συνεχώς διαψευδόμενες ειρηνευτικές προσπάθειες και πρωτοβουλίες.

Μετά από τόσα δείγματα γραφής, επιβάλλεται να αλλάξουμε και εμείς, να γίνουμε πιο διεκδικητικοί έναντι των συμμάχων  και των εταίρων, να διευρύνουμε τον κύκλο των συνομιλητών μας και βεβαίως να προετοιμαζόμαστε δια παν ενδεχόμενο».

Δια παν…

Νίκος Παπαδημητρίου

 

Η Τουρκία διεκδικεί το μισό Αιγαίο – Εκτός ορίων μονομερής πρόκληση

 Η Τουρκία διεκδικεί το μισό Αιγαίο – Εκτός ορίων μονομερής πρόκληση

Η Άγκυρα ανοίγει διαρκώς τη βεντάλια των διεκδικήσεων στο Αιγαίο και την αν. Μεσόγειο, αξιώνοντας δήθεν δικαιώματα σε αέρα και θάλασσα. Στο πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» όπως αναφέρουν τουρκικά μέσα αυξάνει την περιοχή όπου έχει δικαιώματα έρευνας και διάσωσης από την Κάρπαθο έως και την Κύπρο, αγνοώντας τους πάντες.

Ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών, Adil Karaismailoğlu, δήλωσε: «Επεκτείναμε την περιοχή ευθύνης αναζήτησης και διάσωσης στην Γαλάζια Πατρίδα μας για να συμπεριλάβουμε τις περιοχές αναζήτησης των εθνικών μας πλοίων που λειτουργούν στην Ανατολική Μεσόγειο. Καλή τύχη στη χώρα μας στο νέο Εθνικό Σχέδιο Έρευνας και Διάσωσης».

Μάλιστα δημοσιοποίησε και χάρτη που κόβει ουσιαστικά το Αιγαίο στη μέση…

Η Άγκυρα επιδιώξει να μετατρέψοει το μισό Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο σε «νεκρή ζώνη», αυξάνοντας τις διεκδικήσεις τόσο για το καθεστώς των ελληνικών νησιών όσο και για τα δικαιώματα που δήθεν έχουν στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο.

Να γίνει δηλαδή το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος μια μεγάλη «γκρίζα» περιοχή όπου Ελλάδα και Τουρκία θα έχουν τα ίδια δικαιώματα και μάλιστα με τα ελληνικά ακριτικά νησιά να είναι αποστρατικοποιημένα χωρίς αμυντική θωράκιση.

Η Τουρκία διεκδικεί μεγαλύτερη εμπλοκή στον ευαίσθητο τομέα της Έρευνας και Διάσωσης (SAR), απαιτώντας τον έλεγχο του εναέριου και θαλάσσιου χώρου του Αιγαίου μέχρι τον 25ο Μεσημβρινό, ο οποίος διχοτομεί το Αιγαίο καθώς ξεκινά από τα παράλια του Νέστου ποταμού, δυτικά της Ξάνθης, διέρχεται δυτικά της Λήμνου, περνά σε απόσταση αναπνοής από το Στενό του Καφηρέα (Εύβοια), διασχίζει την Τήνο και καταλήγει δυτικά στο Ηράκλειο Κρήτης.

Η έρευνα και διάσωση για τα ναυτικά ατυχήματα, ρυθμίζεται από τη «Διεθνή Σύμβαση (του Αμβούργου) για την θαλάσσια έρευνα και διάσωση του 1979 – International Convention on Marine Search and Rescue», την οποία η Ελλάδα κύρωσε με το Νόμο 1844/1989.

Η Ελλάδα ασκεί τον συντονισμό των ενεργειών έρευνας και διάσωσης εντός του FIR Αθηνών, από τότε που αυτό δημιουργήθηκε, τη δεκαετία του ’50. Η ανάληψη αρμοδιοτήτων για έρευνα και διάσωση εντός του FIR Αθηνών, πέρα από την ανθρωπιστική διάσταση, αντικατοπτρίζει τη γεωγραφική πραγματικότητα στην περιοχή, δεδομένων των διάσπαρτων ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, που επιτρέπουν την πλέον άμεση, ταχεία και αποτελεσματική, παροχή υπηρεσιών για την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Στις 7 Απριλίου 1989, ο ICAO επιβεβαίωσε ότι οι περιοχές ευθύνης της Ελλάδος και της Τουρκίας σχετικά με την αεροναυτική έρευνα και διάσωση παραμένουν αμετάβλητες, όπως αυτές έχουν ορισθεί και συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Οργανισμού. Επίσης, πρόσφατη τροποποίηση του Annex 12 του ICAO για την Έρευνα και Διάσωση διατηρεί την αρχή του καθορισμού περιοχών ευθύνης, πράγμα που επιβεβαιώνει εμμέσως την ελληνική αρμοδιότητα για αεροναυτική έρευνα και διάσωση σε ολόκληρο το FIR Αθηνών.

Παρόλα αυτά, τα τουρκικά πλοία δεν αναγνωρίζουν τις ελληνικές επιχειρήσεις SAR στην θάλασσα. Έτσι σε περίπτωση ατυχήματος όχι μόνο δεν καλούν σε βοήθεια τις ελληνικές αρχές, αλλά σαμποτάρουν το έργο της διάσωσης διακινδυνεύοντας την ζωή τους, ώστε να κατηγορήσουν έπειτα την Ελλάδα για αναξιοπιστία και κακή διεκπεραίωση του έργου της Έρευνας και Διάσωσης.

Η Τουρκία ζήτησε από τον ΙΜΟ το 1980 να εγκρίνει το μισό Αιγαίο ως περιοχή Έρευνας και Διάσωσης της Άγκυρας, ζητώντας ακόμα τη δημιουργία και 11 θαλασσίων πεδίων βολής. Το τουρκικό αίτημα απορρίφθηκε.

Η Άγκυρα επανήλθε όμως δριμύτερη και ξαφνικά το 2001 η τουρκική Εθνοσυνέλευση ψήφισε τον τουρκικό νόμο 24611/12-12-2001, σύμφωνα με τον οποίο ορίζει μονομερώς το μισό Αιγαίο και το βόρειο τμήμα του FIR Λευκωσίας ως περιοχή της Άγκυρας για θαλάσσια Έρευνα και Διάσωση.

Ο ΙΜΟ δυστυχώς, χωρίς να υπάρξει τότε αντίδραση της Αθήνας, συμπεριέλαβε τον τουρκικό νόμο στο διεθνές εγχειρίδιο του που αφορά σε θαλάσσια Έρευνα και Διάσωση.

 

Υποβρύχια “214”- Ιδού ο λόγος που οι Γερμανοί απέρριψαν το ελληνικό αίτημα για εμπάργκο στην Τουρκία- Τι αποκαλύπτει το “Βήμα”

 Υποβρύχια “214”- Ιδού ο λόγος που οι Γερμανοί απέρριψαν το ελληνικό αίτημα για εμπάργκο στην Τουρκία- Τι αποκαλύπτει το “Βήμα”

To “Bήμα” αποκαλύπτει σήμερα πως το αίτημα της Ελλάδας για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, ως επίδειξη πυγμής της ΕΕ απέναντι στην συνεχιζόμενη προκλητικότητα του Ταγίπ Ερντογάν, απερρίφθη από τους εταίρους.

Την ίδια πληροφορία έχει μεταφέρει από το απόγευμα της Παρασκευής και ο ανταποκριτής του Politico στις Βρυξέλλες, έκανε, μάλιστα, αναφορά και σε αρχικό κείμενο (draft) όπου υπήρχαν σχετικές αναφορές -κατόπιν αιτήματος, προφανώς, της ελληνικής πλευράς- και το οποίο αποσύρθηκε.

Ωστόσο, η κυβέρνηση δια του εκπροσώπου της Στέλιου Πέτσα, επιμένει πως το θέμα έχει τεθεί, κάτι το οποίο είναι ακριβές. Εκείνο που δεν φαίνεται να είναι ακριβές είναι πως οι εταίροι συζητούν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Το μήνυμα ότι το εμπάρκο όπλων κατά της Τουρκίας που έθεσε ο πρωθυπουργός στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ βρίσκεται πλέον στο τραπέζι των ηγετών και οι αποφάσεις για την επιβολή κυρώσεων μπορεί να έρθουν και νωρίτερα από τον Δεκέμβριο έστειλε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας.

«Η Σύνοδος αυτή ήταν μια συνέχεια της προηγούμενης, κατά την οποία, τα ξημερώματα της 2ας Οκτωβρίου, -με την αναφορά των Συμπερασμάτων στα άρθρα 29 και 215 της Συνθήκης, που μιλούν για κυρώσεις- τέθηκαν οι βάσεις για μία ευρωπαϊκή πολιτική αποτροπής», δήλωσε σε συνέντευξή του στην ΕΡΑ ο Στέλιος Πέτσας.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε ότι ίσως για πρώτη φορά οι Ευρωπαίοι ηγέτες έδειξαν ενωμένοι και αποφασισμένοι απέναντι σε προκλήσεις έναντι των ευρωπαϊκών συμφερόντων και όχι απλώς έναντι δύο κρατών-μελών, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.

Δύο χώρες προβάλλουν, κατά κύριο λόγο, μείζονα αντίδραση στο ενδεχόμενο επιβολής εμπάργκου όπλων στην Τουρκία.

Η Ισπανία που κατασκευάζει για λογαριασμό της Άγκυρας το αεροπλαφόρο Anadolu, το οποίο αναμένεται να παραδοθεί μέσα στην επόμενη διετία. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η Μαδρίτη στέκεται αντίθετη σε οποιαδήποτε επιβολή κυρώσεων, δεδομένης μάλιστα της μεγάλης έκθεσης ισπανικών τραπεζών στην τουρκική οικονομία και του μεγάλου κύκλου εξωγωγών.

Η Τουρκία αποκτά αεροπλανοφόρο - Έτοιμο από το 2020 - Άμυνα | News 24/7

Το τουρκικό αεροπλανοφόρο Αναντολού, που έχει αρχίσει να κατασκευάζεται τον Απρίλιο του 2016 από την ισπανο-τουρκική κοινοπραξία, στην οποία μετέχει η Navantia, στα ναυπηγεία του Σεντέφ, στην Κωνσταντινούπολη, θα έχει ολοκληρωθεί και παραδοθεί το ερχόμενο έτος και κατά πάσα πιθανότητα θα τεθεί σε υπηρεσιακή ετοιμότητα στα τέλη του 2020, αναφέρει ο ενημερωτικός ιστότοπος El Publico, επικαλούμενος τουρκικά μέσα.

Το Αναντολού σχεδιάσθηκε και κατασκευάζεται κατ’ εικόνα και ομοίωση του αντίστοιχου ισπανικού Χουάν Κάρλος Ι και των αυστραλιανών παραλλαγών του.

Με βάση τη συμφωνία που είχε υπογράψει η ισπανική εταιρεία με τα τουρκικά ναυπηγεία, η Navantia μετέφερε όλη την απαραίτητη τεχνολογία και τα σχέδια στην Τουρκία, ενώ η ισπανική πλευρά θα παραδώσει επίσης ένα σύστημα ελέγχου της πλατφόρμας απογείωσης και πέντε γεννήτριες ντίζελ κατασκευασμένες από τη Fabrica de Motores.

Η Γερμανία, όμως, είναι ως η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης εκείνη που έχει αποκλείσει την πιθανότητα εμπάργκο. Ένα τέτοιο εμπάργκο έχει επιβληθεί δύο φορές στην Τουρκία, μετά το πραξικόπημα και μετά την εισβολή στη Συρία. Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές χώρες φρόντισαν να αποκλειστεί από το εμπάργκο η προμήθεια οπλικών συστημάτων πουα φορούν το ναυτικό.

Η Γερμανία συνεργάζεται με την Τουρκία για την κατασκευή έξι υποβρυχίων τύπου 214 που αναμένεται να παραδοθούν τα επόμενα χρόνια, με το πρώτο το 2022. Η Ελλάδα διαθέτει ήδη τέσσερα τέτοια υποβρύχια (΄τύπου “Παπανικολής”) που της δίνουν μεγάλη υπεροπλία στο Αιγαίο. Ένα εμπάργκο θα βοηθούσε την Ελλάδα να διατηρήσει αυτή την υπεροπλία, όμως η συμπαραγωγή Γερμανίας-Τουρκίας (σε τουρκικά ναυπηγεία) των νέων υποβρυχίων αποτελεί μείζον θέμα για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.

Ανακινείται το θέμα της προμήθειας δυο επιπλέον υποβρυχίων κλάσης 214ΗΝ για  το ΠΝ! - Πτήση & Διάστημα

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Εκτόπισμα 1.688 τόνοι
Διαστάσεις 65,3 x 6,3 x 13 μέτρα
Ταχύτητα (επιφάνεια) 10,5 κόμβοι
Ταχύτητα (κατάδυση) 21 κόμβοι
Πρόωση αναερόβια (ΑΙΡ) ντίζελ [1]
Αυτονομία 50 ημέρες
Αυτονομία ατμόσφαιρας 13-15 ημέρες
Ακτίνα δράσης (κατάδυση) 1.750νμ ταχύτητα 4 κόμβων
Μέγιστο βάθος 375μ
Πλήρωμα 30 (+5 εκπαιδευόμενοι)
Οπλισμός 8 τορπιλοσωλήνες 533 χιλ. (SST4, SUT, Mk37, 4 Sub Harpoon)

Τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται είναι μεγάλα και η Γερμανία απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο να σταματήσει η συμπαραγωγή των υποβρυχίων. Γι αυτό και απορρίφθηκε ουσιαστικά το ελληνικό αίτημα, παρά τις δηλώσεις του πρωθυπουργού ότι έχει τεθεί.

Το Βήμα