Οι «οικογενειάρχες»… Ο Κώστας Αργυρός

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Τζόρτζια Μελόνι

Θα μπορούσε να είναι και ερώτηση σαν εκείνες τις εύστοχες που είδαμε εσχάτως να έχουν παρεισφρήσει σε τηλεπαιχνίδια γνώσεων. «Πόσες χώρες της Ε.Ε. έχουν ιδρύσει υπουργείο Οικογένειας;». Για να την απαντήσετε θα έπρεπε να σκεφτείτε συνδυαστικά. Ποιες είναι οι πιο συντηρητικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη; Ετσι θα δίνατε πρώτη την Πολωνία του κόμματος Νόμου και Δικαιοσύνης, του σκληρού καθολικισμού και της κατά μέτωπο σύγκρουσης με τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια. Ενας πόντος.

Μετά θα σκεφτόσαστε τη μεταφασιστική Δεξιά της Μελόνι στην Ιταλία. Πιστή στο πνεύμα τού «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια», όπως και οι Πολωνοί ομόσταυλοί της, θα ήταν το δεύτερο σίγουρο ποντάρισμα. Στο σακούλι ο δεύτερος πόντος.

Αν είχατε δει και τον θερμό εναγκαλισμό του Έλληνα πρωθυπουργού με την Ιταλίδα ομόλογό του, θα ήταν σίγουρος και τρίτος πόντος. Πόντο θα κερδίζατε αν ονομάζατε την επίσης νεοσυντηρητική κυβέρνηση της Ρουμανίας. Αυτό θα ήταν για δυνατούς λύτες.

Οι Ισπανοί ακροδεξιοί ζήλεψαν και το έχουν στα σκαριά για μετά τις 23 Ιουλίου. Εδώ δεν έχει ακόμα πόντο.

Τα υπουργεία Οικογένειας έχουν έρθει στη μόδα, σημείωνε χθες ανάλυση του ιστότοπου Euractiv. Δείγμα της συνολικότερης συντηρητικοποίησης της Ευρώπης.

Δεν φταίει ο όρος, φυσικά, αλλά η (κατά)χρήση του για ιδεολογικούς σκοπούς. Η μετονομασία συνήθως γίνεται σε βάρος της ισότητας, αφού στα μάτια των νεοσυντηρητικών ο κύριος ρόλος της γυναίκας είναι αυτός της τεκνοποίησης. Πρώτα μάνα και μετά όλα τα άλλα. Η στήριξη στον «θεσμό» προβάλλεται ως πανάκεια για το δημογραφικό, απάντηση στην απειλή να «γίνουμε μειοψηφία στον τόπο μας επειδή οι ξένοι γεννούν περισσότερο», όπως λέει και ο Όρμπαν. Αυτός έχει ορίσει την «οικογενειακή ζωή» ως προτεραιότητα της προεδρίας του στην Ε.Ε. τον ερχόμενο χρόνο. Καλώς ορίσατε στην Ευρώπη τού χθες.

Ο Κώστας Αργυρός