Μπασκόνια: Η δικαίωση των αδικημένων * Μάντσεστερ Σίτι-Λίβερπουλ: Ντέρμπι γοήτρου και αποδείξεων στο Έτιχαντ * Ζαν Σαρλ: Ο «λίμπερο» του Ολυμπιακού

Ο “φευγάτος” Σενγκέλια. Ο καραφλοκοτσίδας Ιβάνοβιτς. Οι άτυχοι Γκρέιντζερ και Ντράγκιτς. Οι ασταθείς Βιλντόζα και Χένρι. Ο “λίγος” Πολονάρα. Το “αιώνιο ταλέντο” Ντιόπ. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος από τη Μπασκόνια έχει πολλούς ήρωες. Φανερούς και αφανείς.

Ήταν το 2010 όταν η Μπασκόνια (που τότε λεγόταν Κάχα Λαμποράλ) κατακτούσε το πρωτάθλημα με ηγέτες τους Σαν Εμετέριο, Σπλίτερ και Τελέτοβιτς και προπονητή τον Ιβάνοβιτς. Δέκα χρόνια αργότερα, με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο, το έκανε ξανά.

Η νίκη των Βάσκων με 69-67 επί της Μπαρτσελόνα στον τελικό της ACB προκάλεσε τριγμούς. Η Μπασκόνια νίκησε την Μπαρτσελόνα του τεράστιου μπάτζετ. Τη Μπαρτσελόνα του Μίροτιτς, του Χίγκινς, του Ντέιβις, του Χάνγκα, του Αμπρίνες, του Τόμιτς, του Κλαβέρ. Μία Μπαρτσελόνα που έκανε τη μεγαλύτερη επένδυση των τελευταίων χρόνων για να κατακτήσει τα πάντα και το τέλος της σεζόν την βρήκε χωρίς τίτλο.

Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τις συνθήκες του πρωταθλήματος της Μπασκόνια. Κάποιοι θα πουν ότι πάντα θα υπάρχει αστερίσκος. Ότι αν η σεζόν δεν είχε διακοπεί λόγω του κορονοϊού και υπήρχε σειρά αγώνων και όχι ένας μονός τελικός τότε το πρωτάθλημα θα κατέληγε στα χέρια της Μπαρτσελόνα ή ίσως και της Ρεάλ, η οποία δεν προκρίθηκε καν στα ημιτελικά. Αυτό δεν αλλάζει στο ελάχιστο όμως το κατόρθωμα της ομάδας του Ντούσκο Ιβάνοβιτς.

Η Μπασκόνια είναι πρωταθλήτρια Ισπανίας. Πανάξια. Μία ομάδα που δούλεψε σκληρά για να τα καταφέρει, που χρειάστηκε να τα βάλει με μεγαθήρια στην Ισπανία. Με ομάδες με υπερπολλαπλάσιο μπάτζετ. Αυτό δεν την εμπόδισε ωστόσο να παρουσιάσει ένα δυναμικό σύνολο στην Βαλένθια στην τελική φάση της ACB. Ένα σύνολο που αποτελείτο από ανθρώπους που ο καθένας για τον δικό του λόγο ήθελαν όσο τίποτα αυτό το πρωτάθλημα για να εξιλεωθούν, αφού σχεδόν όλοι έχουν και μία ιστορία να τους ακολουθεί.

Ο “ΚΑΡΑΦΛΟΚΟΤΣΙΔΑΣ” Ή ΚΟΤΣΙΔΟΚΑΡΑΦΛΑΣ” ΙΒΑΝΟΒΙΤΣ

Ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς είναι ένας ιδιαίτερος προπονητής, για μία σειρά από λόγους. Παλαιών αρχών,με κάποιες αγκυλώσεις και μία ιδιαίτερη φιλοσοφία. Αυτός είναι ο λόγος που κάποιοι θεώρησαν ότι είναι ξεπερασμένος.

Κάποιοι όμως πήγαν την συζήτηση ακόμα πιο μακριά, φτάνοντας στο σημείο να τον λοιδορήσουν, όχι μόνο λόγω της προπονητικής του φιλοσοφίας, αλλά και λόγω της κόμης του, επειδή έχει φαλάκρα, αλλά ταυτόχρονα αφήνει χαίτη. Κάποιοι τον αποκαλούν “καραφλοκοτσίδα”, άλλοι “κοτσιδοκαράφλα”. Όλοι πάντως από χθες (30/6) πρέπει να τον αποκαλούν και κάτι ακόμα: Πρωταθλητή.

Πολύς κόσμος μπορεί να πει πολλά πράγματα για τον Ιβάνοβιτς και την φιλοσοφία του. Κανείς όμως δε μπορεί να μη παραδεχθεί ότι οι ομάδες του έχουν πάντα ταυτότητα. Στο τρίτο πέρασμά του από τη Μπασκόνια ο Ιβάνοβιτς το απέδειξε ξανά αυτό, προετοιμάζοντας τέλεια τους παίκτες του για την τελική φάση, κατακτώντας τον 7ο τίτλο του με την ομάδα των Βάσκων.

Ο “ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΙΤΛΟ ΠΟΤΕ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ” ΣΕΝΓΚΕΛΙΑ

Είναι κοινό μυστικό ότι ο Τορνίκε Σενγκέλια θα ενταχθεί στο ρόστερ της ΤΣΣΚΑ Μόσχας την επόμενη σεζόν. Στα 29 του χρόνια πλέον, στην πιο ώριμη φάση της καριέρας του, ο Γεωργιανός φόργουορντ ετοιμάζεται για το επόμενο βήμα στην καριέρα του. Καθόλου τυχαία, η μεταγραφή αυτή συνδέθηκε με το γεγονός ότι ο Σενγκέλια δεν είχε καταφέρει μέχρι φέτος να κατακτήσει κάποιον τίτλο με τη Μπασκόνια.

Η φράση ότι Γεωργιανός χαράμιζε τα καλύτερά του χρόνια στην ομάδα που πρακτικά τον έκανε σταρ και πως δεν θα κατακτούσε ποτέ τίτλο με αυτή την ομάδα κυριάρχησε την τελευταία διετία. Ο ίδιος μέχρι και φέτος δεν είχε υποκύψει στις πιέσεις των μεγάλων ομάδων και τελικά δικαιώθηκε. Παίζοντας με αφόρητους πόνους στη μέση – γεγονός που δεν τον εμπόδισε να τα δώσει όλα αν και η μεταγραφή του είναι σίγουρη – οδήγησε την ομάδα του στον τίτλο, σε μία δικαίωση για έναν από τους πιο χαρισματικούς φόργουορντ του σύγχρονου ευρωπαϊκού μπάσκετ.

ΟΙ ΑΤΥΧΟΙ ΓΚΡΕΪΝΤΖEΡ ΚΑΙ ΝΤΡΑΓΚΙΤΣ

Λίγοι παίκτες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ έχουν βιώσει τα τελευταία χρόνια τον πόνο των τραυματισμών περισσότερο από τους Τζέισον Γκρέιντζερ και Ζόραν Ντράγκιτς. Αμφότεροι δε μπορούσαν να μείνουν με τίποτα υγιείς, με τον πρώτο να παραδέχεται ότι κάποια στιγμή έπεσε σε κατάθλιψη και σκέφτηκε να τα παρατήσει όταν υπέστη ρήξη αχίλλειου τένοντα και τον δεύτερο να έχει υποστεί δύο φορές ρήξη χιαστού τα τελευταία χρόνια.

Τόσο ο Γκρέιντζερ όσο και ο Ντράγκιτς όμως είναι μαχητές και το απέδειξαν για ακόμα μία φορά. Ο Γκρέιντζερ φρόντισε να ανακάμψει στο φινάλε της σεζόν από έναν ακόμα σοβαρό τραυματισμό και να δώσει πολύτιμες βοήθειες στη Μπασκόνια. Ο δεύτερος έκανε (νέα) επανεκκίνηση της καριέρας του στην Ουλμ, μέχρι να πάρει μεταγραφή στη Μπασκόνια στα μέσα της σεζόν και αποδεχθεί κομβικός στην πορεία για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

ΟΙ ΑΣΤΑΘΕΙΣ ΒΙΛΝΤΟΖΑ ΚΑΙ ΧΕΝΡΙ

Δύο παίκτες που βρίσκονται σταθερά στα υπόψιν των μεγάλων ομάδων, αλλά για κάποιο λόγο είναι υποτιμημένοι. Λούκα Βιλντόζα και Πιέρια Χένρι, ο καθένας για τους δικούς του λόγους βρίσκονται πάντα στην κουβέντα για τους παίκτες που είναι έτοιμοι για το ξεπέταγμα, αλλά κάτι τους λείπει. Αυτό το “κάτι” όμως το βρήκαν φέτος.

Ο Βιλντόζα ήταν ο άνθρωπος από τον οποίο ξεκινούσαν όλα στη Μπασκόνια στην τελική φάση. Κλασικός αργεντινός γκαρντ, με άγνοια κινδύνου, ο Βιλντόζα ήταν εξαιρετικός σε εκτέλεση και δημιουργία, εκτοξεύοντας την αξία του, μπαίνοντας στην κουβέντα για τους γκαρντ πρώτης κλάσης με την ανάδειξή του σε MVP του τελικού.

Ο Χένρι από την πλευρά του συμπλήρωσε ιδανικά τους Βιλντόζα και Γκρέιντζερ, συνεχίζοντας την σταθερά ανοδική του πορεία. Ουλμ, Χάποελ Εϊλάτ, Τόφας, Ούνικς και φέτος Μπασκόνια, ο 27χρονος γκαρντ κάνει μονίμως βήματα προς τα πάνω στην καριέρα του στην Ευρώπη, όντας ένας σύγχρονος γκαρντ που μπορεί να κάνει πολλές δουλειές στο παρκέ.

TO “ΑΙΩΝΙΟ ΤΑΛΕΝΤΟ” ΝΤΙΟΠ

Υπήρχε μία εποχή, πριν από περίπου 8 χρόνια, που ο Ιλμάνε Ντιόπ έκανε πολύ κόσμο να περιμένει με αγωνία την εξέλιξη του χάρη στην παρουσία του με τις μικρές εθνικές της Ισπανίας. Όλοι έβλεπαν ότι ήταν άγουρος, ωστόσο το κορμί του, τα αθλητικά του προσόντα και η προοπτική του ενθουσίαζε. Στα 25 του χρόνια πλέον, πάντα ως μέλος της Μπασκόνια, θεωρείται πια αιώνιο ταλέντο.

Ο Ντιόπ δεν έκανε ποτέ το επόμενο βήμα στην εξέλιξή του. Μόλις μία σεζόν (το 2016/17) κατάφερε να έχει χρόνο συμμετοχής που ξεπερνούσε τα 15 λεπτά μέσο όρο. Τρίτος σέντερ, ρολίστας, πάντα έμοιαζε να μην εκπληρώνει τις προσδοκίες. Στον μεγάλο τελικό με τη Μπαρτσελόνα όμως στάθηκε στο ύψος των προσδοκιών. Έχοντας να αντιμετωπίσει θηρία, ο Ντιόπ ήταν πολύτιμος, ολοκληρώνοντας τον αγώνα με 10 πόντους και 7 ριμπάουντ σε 20 λεπτά συμμετοχής.

Είναι πολύ πιθανό ο Ντιόπ να μην καταφέρει ποτέ να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του. Οι οπαδοί της Μπασκόνια ωστόσο θα θυμούνται πάντα την παρουσία του στον σημαντικότερο αγώνα της τελευταίας δεκαετίας για την ομάδα τους.

Ο “ΛΙΓΟΣ” ΠΟΛΟΝΑΡΑ

Όταν η Μπασκόνια ανακοίνωσε την απόκτηση του Ακίλε Πολονάρα αρκετός κόσμος αιφνιδιάστηκε. Έχοντας μία καριέρα που την πέρασε σε ομάδες όπως η Βαρέζε, η Ρέτζιο Εμίλια και η Σάσαρι, ο Πολονάρα δεν πήρε ποτέ μία ευκαιρία από τις μεγάλες ιταλικές ομάδες. Δεν είχε καταφέρει ποτέ να συμμετάσχει σε μεγάλη διοργάνωση με την Ιταλία. Θεωρήθηκε “λίγος”. Κι όμως, στα 29 του χρόνια είδε τη Μπασκόνια να του δίνει την ευκαιρία να αγωνιστεί για πρώτη φορά στην καριέρα του στην EuroLeague.

O Πολονάρα είχε μία δύσκολη σεζόν ως back up του Σενγκέλια. Αργά αλλά σταθερά όμως μπόρεσε να βρει πατήματα στηριζόμενος στο εξαιρετικό του σουτ. Τελικά, έμελλε να είναι από τους ήρωες του τελικού, αφού είναι αυτός που έβγαλε τη μαγική πάσα στον Βιλντόζα πριν ο Αργεντινός σημειώσει το νικητήριο καλάθι.

Ο Πολονάρα είναι η απόδειξη πως όταν ένας παίκτης δουλεύει σκληρά, κάποια στιγμή θα πάρει την ευκαιρία που αξίζει. Η Μπασκόνια είδε σε αυτόν κάτι που δεν είδαν άλλες ομάδες. Και νιώθει απόλυτα δικαιωμένη για την επιλογή της.

 

Μάντσεστερ Σίτι – Λίβερπουλ: Ντέρμπι γοήτρου και αποδείξεων στο Έτιχαντ

Η Μάντσεστερ Σίτι υποδέχεται την πρωταθλήτρια (πλέον) Αγγλίας, Λίβερπουλ, στις 22:15 στο Έτιχαντ, σε ένα παιχνίδι που μόνο αδιάφορο δεν είναι.

Η Μάντσεστερ Σίτι αναμένεται να υποδεχθεί θερμά τη νέα πρωταθλήτρια Αγγλίας, Λίβερπουλ, καθώς οι παίκτες του Πεπ Γκουαρδιόλα θα χειροκροτήσουν τους αντιπάλους του, το λεγόμενο και καθιερωμένο στα μεγάλα διεθνή πρωταθλήματα “pasillo”, καθώς έτσι είθισται να υποδέχονται τους πρωταθλητές του εγχώριου πρωταθλήματος ή κάποιου άλλου διεθνούς τίτλου.

Πάντως ο Γιούργκεν Κλοπ στην συνέντευξη τύπου, ενόψει του παιχνιδιού, δήλωσε ότι αυτή η κίνηση από τους παίκτες του Πεπ δεν είναι απαραίτητη, αλλά την θεωρεί πολύ ευγενική χειρονομία.

Στα επόμενα 90 λεπτά η διάθεση των παικτών της Σίτι θα είναι αντιστρόφως ανάλογη. Το σύνολο του Πεπ Γκουαρντιόλα θα ήθελε την νίκη για λόγους γοήτρου και ψυχολογικής ένεσης, ενόψει και της κρίσιμης συνέχειας για το Κύπελλο Αγγλίας και το Champions League.

Ως προς το πρωτάθλημα, σίγουρα η κατάκτηση της δεύτερης θέσης είναι ένα δέλεαρ, ωστόσο στους ιθύνοντες του συλλόγου του Μάντσεστερ το μυαλό είναι περισσότερο στην ετυμηγορία του CAS, η οποία θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του συλλόγου για τα επόμενα δύο χρόνια.

Στον αντίποδα τώρα, το σύνολο του Γιούργκεν Κλόπ καλείται να παίξει αυτό το ντέρμπι σε ένα, θεωρητικά, κακό timing. Μετά και την μαθηματική κατάκτηση του τίτλου, έπειτα από 30 χρόνια, είναι φυσιολογικό να υπάρχει μία χαλαρότητα στο Melwood. Ωστόσο ο Κλοπ θα ήθελε οπωσδήποτε να αποδείξει η ομάδα του. για μία ακόμη φορά. ποια είναι η καλύτερη ομάδα στο Νησί.

Άλλωστε, η μεγαλύτερη δυνατή συγκομιδή βαθμών αποτελεί και αυτή ένα κίνητρο. Οι “Reds” θέλουν να σπάσουν το ρεκόρ κατάκτησης βαθμών σε πρωτάθλημα 38 αγωνιστικών, με την Σίτι να κατέχει το σχετικό ρεκόρ από το 2018, όταν συγκέντρωσε 100 βαθμούς.

 

Ζαν Σαρλ: Ο «λίμπερο» του Ολυμπιακού

Ζαν Σαρλ:  Ο «λίμπερο» του Ολυμπιακού

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν υπήρξε ποτέ προπονητής ο οποίος είχε κορώνα στην φιλοσοφία του την άμυνα. Θα τον χαρακτήριζα αρκετά flexible ως προς το μπάσκετ που θέλει να παίζει η ομάδα του.

Ο coach έχει την ικανότητα να προσαρμόζεται στις νέες ιδέες του παιχνιδιού οι οποίες είναι καταιγιστικές και άκρως λεπτομερείς, στα στοιχεία των παικτών που έχει στη διάθεσή του και φυσικά και σε όσα του αρέσουν και πρεσβεύει.

Ο Λιβιό Σαν Σαρλ επιλέχθηκε από τον Ολυμπιακό γιατί παίζει καλύτερη άμυνα από τον Όγκουστιν Ρούμπιτ.

Λάθος. Γιατί παίζει αδιανόητα καλύτερη άμυνα από τον Ρούμπιτ, αλλά την γενικότερη εικόνα την δώσαμε προχθές.

Ας επικεντρωθούμε στον Γάλλο όμως…

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΑΜΥΝΑΣ

Δίπλα στους Πρίντεζη και Βεζένκοβ (εκτός απροόπτου) ήθελε να προσθέσει ένα παίκτη που να είναι κάπως… αντίθετος.

Ο Ζαν Σαρλ είναι καταπληκτικός αμυντικός και το βασικό είναι πως αποδίδει το ίδιο καλά σε κάθε μορφή άμυνας.

Φυσικά υποστηρίζει τις αλλαγές στα σκριν, αλλά είναι ακόμη πιο εντυπωσιακός στην ομαδική άμυνα και τον τρόπο που δίνει βοήθειες.

Βασικό στοιχείο της ομαδικής άμυνας είναι η επικοινωνία κι η αντίληψη, στοιχεία τα οποία διαθέτει ο Γάλλος.

Χρησιμοποιεί πολύ καλά τα χέρια του ώστε να κόβει τους διαδρόμους πάσας των αντιπάλων και είναι και καλός μπλοκέρ αφού διαθέτει timing στο άλμα του.

Πραγματικά αμυντικά κάνει καταπληκτική δουλειά προσφέροντας σε όλους τους τομείς στο πίσω μέρος του παρκέ.

ΥΣΤΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Να ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα. Αν ήταν καλός και επιθετικά θα έπαιρνε 1.000.000 και θα έπαιζε στην Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο Ζαν Σαρλ διαθέτει ένα ικανοποιητικό σουτ από μέση απόσταση. Στο τρίποντο αισθάνεται κάπως άβολα. Θα σουτάρει αν είναι μόνος του, αλλά δεν είναι το λεγόμενο «stretch 4» που θα ήθελε ο προπονητής. Δύσκολα θα ανοίξει την αντίπαλη άμυνα.

Το καλύτερο του χαρακτηριστικό στην επίθεση είναι το ριμπάουντ. Πηγαίνει συνέχεια στην διεκδίκηση και πολλές φορές καταφέρνει να κερδίσει κατοχή προς όφελος της ομάδας του.

Επιθετικά θα κάνει λίγο από όλα και αυτό προσωπικά δεν το θεωρώ καλό στοιχείο. Στο σύγχρονο μπάσκετ είναι προτιμότερο να κάνει κάποιος παίκτης 2-3 συγκεκριμένα πράγματα καλά, παρά να κάνει λίγο από όλα.

Για παράδειγμα σε σύγκριση με τον Ρούμπιτ του οποίου «έφαγε» την θέση στο ρόστερ υστερεί αρκετά. Ο Αμερικανός ήταν πολύ καλύτερος στο ποστ σαν «τεσσάρι», ήταν πιο καλός σουτέρ από μέση απόσταση και τρίποντο και γενικότερα πιο ποιοτικός στην μπροστινή πλευρά του παρκέ.

Αυτή την δουλειά θα την επωμιστούν οι Πρίντεζης και Βεζένκοβ.

ΥΓ: Η Μπασκόνια πήρε το πρωτάθλημα Ισπανίας αλλά πιο κερδισμένη θα βγει η Μπαρτσελόνα από την όλη κατάσταση κατά την προσωπική μου άποψη.

Η Μπάρτσα θα απεμπλακεί από έναν κακό προπονητή ενώ οι Βάσκοι κράτησαν έναν κακό προπονητή. Αναφέρομαι μόνο σε όσα βλέπουμε στο παρκέ και σε ιδέες που (δεν) έχουν.