Μακάρι να μην προβληθεί το ίδιο έργο στις οθόνες μας… Τάσος Παππάς

Κάτι αλλάζει στην Ε.Ε. ή πρόκειται για ακόμη μία προσπάθεια που δεν θα έχει αίσιο τέλος, όπως αρκετές στο πρόσφατο παρελθόν; Ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Μάριο Ντράγκι κάλεσαν τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης να αναμορφώσουν τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες που έχουν οριστεί από τα κριτήρια του Μάαστριχτ, ώστε να επιτραπούν περισσότερες δαπάνες για επενδύσεις, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι θα πρέπει να μειωθεί το δημόσιο χρέος. «Με τον ίδιο τρόπο που αυτοί οι κανόνες δεν περιόρισαν την απόκρισή μας στην πανδημία, δεν πρέπει στο εξής να μας εμποδίσουν να υλοποιήσουμε όλες τις απαραίτητες επενδύσεις», δηλώνουν οι ηγέτες της Γαλλίας και της Ιταλίας σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο των Financial Times.

Ο Εμανουέλ Μακρόν είχε ανακοινώσει στις 9 Δεκεμβρίου ότι θέλει να καταστήσει την αναμόρφωση των κριτηρίων του Μάαστριχτ προτεραιότητα της γαλλικής προεδρίας της Ε.Ε., εκτιμώντας πως η ερώτηση «υπέρ ή κατά του ορίου 3%» στο έλλειμμα είναι «ξεπερασμένη». Το μήνυμά του, που υποστηρίζεται αυτή τη φορά από τον Ιταλό πρωθυπουργό, απευθύνεται στις χώρες της Ε.Ε. που είναι περισσότερο προσκολλημένες στους κανόνες λιτότητας. «Οφείλουμε να μειώσουμε το επίπεδο του χρέους μας, καμία αμφιβολία δεν επιτρέπεται σε αυτό το θέμα, αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι θα επιτύχουμε αυτό τον στόχο αυξάνοντας τους φόρους ή πραγματοποιώντας αβάσταχτες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, ούτε σκοτώνοντας την ανάπτυξη πριν γεννηθεί εξισορροπώντας και πάλι τα δημόσια οικονομικά με μια δημοσιονομική προσαρμογή που δεν θα ήταν βιώσιμη», σημειώνουν οι δύο ηγέτες.

Φαίνεται πως η Γαλλία και η Ιταλία συνεχίζουν να ασκούν πιέσεις για να τροποποιηθούν οι σιδερένιες συμφωνίες που έχουν επικρατήσει στην Ε.Ε. εδώ και αρκετά χρόνια. Η Γαλλία αναλαμβάνει την προεδρία της Ε.Ε., έχει μπει σε προεκλογική περίοδο και ο Γάλλος πρόεδρος που πιέζεται κυρίως από τα δεξιά του με τρεις υποψηφιότητες θα θελήσει να εμφανιστεί ως ο ηγέτης που αγωνίζεται για να σπάσει την κυριαρχία των Γερμανών και των πρόθυμων συμμάχων τους στην οικονομική πολιτική.

Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας (όχι εκλεγμένος) Μάριο Ντράγκι την περίοδο που ήταν επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν είχε διστάσει να συγκρουστεί με την κυβέρνηση της Ανγκελα Μέρκελ. Η φράση του: «θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να προστατεύσουμε το ευρώ», είχε καθησυχάσει τις αγορές, αλλά η επιμονή του να αρνείται να υιοθετήσει τις σκληρές προτάσεις του Βερολίνου, δηλαδή του Σόιμπλε και των ακολούθων του, είχε προκαλέσει τη δυσφορία του Βερολίνου και του μπλοκ των «φειδωλών».

Με τις ιδέες Μακρόν – Ντράγκι συμφωνούν ο Σάντσεθ της Ισπανίας και ο Κόστα της Πορτογαλίας –οι δημοσκοπήσεις λένε ότι θα είναι ο νικητής των εκλογών. Κανονικά θα έπρεπε να συμφωνεί και η ελληνική κυβέρνηση, ωστόσο ο κ. Μητσοτάκης για την ώρα αποφεύγει να υποστηρίξει με θέρμη την πρωτοβουλία των δύο ηγετών, είτε γιατί φοβάται ότι θα χαρακτηριστεί ταραξίας από τους Γερμανούς (κι αυτό δεν θα μπορούσε να το αντέξει γιατί έχει μάθει να συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις της χώρας-ναυαρχίδας της Ε.Ε.) είτε γιατί δεν πιστεύει ότι Μακρόν και Ντράγκι θα αντέξουν μέχρι το τέλος στην κόντρα τους με τη Γερμανία (έχει ένα δίκιο να είναι επιφυλακτικός, επειδή στο παρελθόν η Γαλλία αναδιπλώθηκε την κρίσιμη στιγμή, παίρνοντας κάποια ανταλλάγματα), οπότε δεν είναι φρόνιμο να εκτεθεί, είτε –που είναι και το χειρότερο– δεν τον υπολογίζουν ως σημαντικό παράγοντα οι Μακρόν – Ντράγκι.

Συνεπώς, όλα θα κριθούν από τη στάση που θα κρατήσει η νέα τρίχρωμη γερμανική κυβέρνηση. Ο επικεφαλής της καγκελάριος Ολαφ Σολτς ήταν υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού και τα δείγματα γραφής του στο συγκεκριμένο θέμα δεν ήταν διαφορετικά απ’ αυτά του προκατόχου του, Β. Σόιμπλε. Ο νέος υπουργός Οικονομικών, Κρίστιαν Λίντνερ, προερχόμενος από το κόμμα των Φιλελευθέρων, είναι και δεν το κρύβει νεοφιλελεύθερος. Ο νέος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Χοακίμ Νέιτζελ, μπορεί να ανήκει στις τάξεις των σοσιαλδημοκρατών, ωστόσο οι απόψεις του για την οικονομική πολιτική κάθε άλλο παρά αιρετικές είναι. Αν ήταν σε άλλο μήκος κύματος, δεν θα έπαιρνε αυτή τη θέση.

Τελικώς, τι θα γίνει; Καλό είναι να μη στοιχηματίσετε. Ας κλείσουμε κάπως χιουμοριστικά παραπέμποντας στον έξυπνο τίτλο της «Εφημερίδας των Συντακτών» (28-12-2021), «Αυτοί κάνουν ότι παίρνουν μέτρα κι εμείς ότι τα τηρούμε», που είναι παραλλαγή ενός παλιού ανεκδότου της σοβιετική εποχής που έλεγε: «αυτοί κάνουν ότι μας πληρώνουν και εμείς κάνουμε ότι δουλεύουμε». Δεν αποκλείεται, λοιπόν, να δούμε στην περίπτωση που εξετάσαμε να συμβεί το εξής: «Η Γαλλία και η Ιταλία θα κάνουν πως επιτίθενται και η Γερμανία θα κάνει πως υποχωρεί». Και στο τέλος, όλα θα μείνουν ίδια. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Μακάρι να μην προβληθεί ξανά στις οθόνες μας.

Ανάγωγα

Πενήντα χρόνια από την πρώτη έκδοση του εμβληματικού βιβλίου του Εντουάρντο Γκαλεάνο «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής». Μας το θύμισε η Χριστίνα Πάντζου στο χτεσινό φύλλο της «Εφημερίδας των Συντακτών». Γράφει ο Γκαλεάνο για τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες: «Ήρθαν. Εκείνοι είχαν τη Βίβλο κι εμείς είχαμε τη γη. Και μας είπαν: Κλείστε τα μάτια και προσευχηθείτε. Κι όταν ανοίξαμε τα μάτια, εκείνοι είχαν τη γη και εμείς τη Βίβλο»!!!

Χθες πελάτες, σήμερα επικίνδυνοι εισβολείς… Τάσος Παππάς |