Κορονοϊός, η μαύρη τρύπα των τεσσάρων δις που απειλεί το ποδόσφαιρο * Το λάθος του… επικοινωνιακού κυρίου Πιτίνο * Ο Γκάρι Νέβιλ κλείνει τα ξενοδοχεία του χωρίς απολύσεις και χωρίς περικοπές μισθών

Οι ποδοσφαιρικές διοργανώσεις θα αρχίσουν πάλι γιατί το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να αντέξει το οικονομικό κραχ με το οποίο το απειλεί ο κορονοϊός. Ο Θέμης Καίσαρης εξηγεί γιατί θα συνεχιστεί το σόου.

Η αρχή της τελευταίας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης βρίσκεται πάνω από δέκα χρόνια πίσω μας. Η σύγχρονη, που έσκασε με τη μορφή του κορονοϊού, βρίσκεται μόλις στα πρώτα της βήματα. Κι αυτή τη φορά η κρίση απειλεί άμεσα ένα από τα ελάχιστα πράγματα που δεν άγγιξε η προηγούμενη: το ποδόσφαιρο.

Η κρίση για το ποδόσφαιρο ήταν “πέρασε και δεν ακούμπησε”. Το μεγαλύτερο και δημοφιλέστερο σπορ στον κόσμο όχι μόνο δεν ηττήθηκε από την κρίση, αλλά δεν έφαγε ούτε ένα γκολ, δεν απειλήθηκε ποτέ. Κάτι μακρινά σουτ της απελπισίας, κανένα δεν πήγε στην εστία, όλα έφυγαν ψηλά άουτ.

ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΕ ΚΡΙΣΗ

Στα χρόνια που παντού γύρω μας ακούγαμε για ύφεση και πτώση, το ποδόσφαιρο όχι μόνο δεν έζησε κάμψη, αλλά συνέχισε να έχει διαρκή άνοδο. Όλα πήγαιναν προς τα πάνω. Πιο ακριβά εισιτήρια, πιο μεγάλα τηλεοπτικά συμβόλαια, πιο ακριβές μεταγραφές, μεγαλύτερα μπόνους στις τσέπες των ατζέντηδων, άνοδος στα εμπορικά έσοδα, μεγαλύτερα κέρδη για τις ομάδες που παίζουν στην Ευρώπη.

Μπορεί σε χώρες όπως η δική μας η κρίση να επηρέασε το χρήμα που πέφτει στον αθλητισμό γενικά και να έριξε συνολικά τα μπάτζετ, αλλά εμείς είμαστε απλώς ένα μικρό, σχεδόν μέρος της μεγάλης εικόνας. Και αυτή έλεγε πως η μηχανή όχι μόνο δεν σταμάτησε ποτέ να κόβει χρήμα, αλλά αύξησε και τους ρυθμούς.

ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΑΥΓΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΧ

Για μια δεκαετία, UEFA και FIFA ήταν Apple και Amazon μαζί, οι κότες με χρυσά αυγά, παρέα φυσικά και με τις μεγάλες λίγκες και τις μεγάλες ομάδες.

Και τώρα, με την εμφάνιση του κορονοϊού, το ποδόσφαιρο βρίσκεται για πρώτη φορά φάτσα με ένα τεράστιο οικονομικό κραχ.

ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΑΣΕΙ ΣΑΝ ΦΟΥΣΚΑ

Μην έχετε αμφιβολίες. Το μεγαλύτερο κίνητρο πίσω από το “δεν ακυρώνεται τίποτα, θα παίξουμε και βλέπουμε” που αποφάσισαν όλοι μαζί την Τρίτη δεν είναι το “κάποιοι πρέπει να πέσουν, για να ανέβουν κάποιοι άλλοι, τα πρωταθλήματα πρέπει να τελειώσουν για πάρουν και κάποιες ομάδες τα εισιτήρια για την Ευρώπη και την επόμενη σεζόν”. Είναι σημαντικό αυτό το θέμα, αλλά είναι λεπτομέρεια.

Το Νο1 ζητούμενο είναι το οικονομικό. Η αποφυγή του κραχ, η προσπάθεια με κάθε τρόπο να μην σκάσει σαν φούσκα το ποδόσφαιρο.

ΤΟ ΠΛΗΓΜΑ ΤΩΝ ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΥΣ

Πλήγμα έχει δεχθεί ήδη, αυτό δεν αλλάζει. Οι αγώνες χωρίς θεατές θα στερήσουν τα έσοδα που έχουν οι ομάδες από τα ματς στις έδρες τους. Για τους γίγαντες του αθλήματος η ζημιά αυτή είναι υπαρκτή, αλλά όχι θανάσιμη: τα έσοδα από το γήπεδο είναι απλώς ένα ποσοστό στη μεγάλη πίτα των ετήσιων εσόδων τους.

Το πλήγμα των κεκλεισμένων θα είναι σοβαρότερο όσο κατεβαίνει κανείς επίπεδα στην ποδοσφαιρική πυραμίδα, στις μικρομεσαίες ομάδες και στις χαμηλότερες κατηγορίες. Αυτό βέβαια ισχύει για τις χώρες που τα γήπεδα έχουν κόσμο ακόμα και κάτω από την 1η κατηγορία και τα εισιτήρια αποτελούν πνεύμονα των ομάδων: όχι για τη χώρα μας που οι ομάδες παίζουν σε άδεια γήπεδα και ζουν από το στοίχημα.

ΤΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ

Ακόμα όμως και οι αγώνες κεκλεισμένων δεν είναι αρκετοί για ένα ποδοσφαιρικό κραχ. Αυτό θα έρθει μόνο μέσω των τηλεοπτικών συμβολαίων και αυτά είναι, μακράν του δευτέρου, ο λόγος που όλοι συμφώνησαν ότι το σόου πρέπει να συνεχιστεί. Όχι γιατί η ζωή συνεχίζεται, αλλά γιατί το σόου απειλείται με καταστροφή.

Οι λίγκες και οι ομάδες εισπράττουν αστρονομικά ποσά από τα κανάλια που έχουν αγοράσει τα δικαιώματα των μεταδόσεων. Αν τα ματς δεν γίνουν, τότε δεν υπάρχουν μεταδόσεις και χωρίς μεταδόσεις οι ομάδες δεν πληρώνονται και τα κανάλια μπορούν επιπλέον να ενεργοποιήσουν ρήτρες και να ζητήσουν αποζημιώσεις.

ΤΕΣΣΕΡΑ ΔΙΣ ΖΗΜΙΑ ΓΙΑ ΤΑ TOP5 ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ

Τα νούμερα που υπολογίζει η KPMG τρομάζουν. Αν δεν γίνουν τα 92 ματς της Premier League που απομένουν, οι ομάδες θα χάσουν 700-800 εκατομμύρια ευρώ από τα τηλεοπτικά τους συμβόλαια. Μόνο έτσι καταλαβαίνει κανείς γιατί είναι “λίγα” τα 180 εκατομμύρια που θα χάσουν από το γεγονός πως οι αγώνες θα γίνουν κεκλεισμένων των θυρών.

Η απώλεια από τα τηλεοπτικά συμβόλαια για τις ομαδες της La Liga θα είναι ανάμεσα στα 500 και τα 600 εκατομμύρια ευρώ, αν δεν γίνουν τα 110 παιχνίδια που απομένουν. Για τις ομάδες της Bundesliga το κόστος υπολογίζεται στα 300-400 εκατομμύρια, για αυτές της Serie A στα 350-450 εκατομμύρια και γι’αυτές της Ligue 1 στα 150-200 εκατομμύρια.

Αν κάποιος συγκεντρώσει ζημιά από τα κεκλεισμένων, τα τηλεοπτικά και τα εμπορικά έσοδα, η τρύπα γίνεται μαύρη κι απειλεί να “ρουφήξει” το ποδόσφαιρο. Η συνολική ζημιά αγγίζει τα τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ και σκεφτείτε πως μιλάμε μόνο για τα Top5 πρωταθλήματα της Ευρώπης και για εκτιμήσεις που αφορούν μόνο τη δική μας ήπειρο.

Κανείς δεν ξέρει αυτή τη στιγμή πόσο μπορεί να είναι το κόστος για την UEFA αν δεν προχωρήσουν το Champions League και το Europa.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΤΟ ΣΟΟΥ

Γι’αυτό και τα πράγματα είναι απλά και οι αποφάσεις της Τρίτης ήταν ομόφωνες. Όποτε είναι δυνατόν, όπως είναι δυνατόν, το ποδόσφαιρο θα συνεχιστεί και τα ματς θα γίνουν.

Όχι γιατί οι διοργανώσεις και οι σεζόν είναι αλληλεξαρτώμενες, ούτε γιατί ο κόσμος θέλει ποδόσφαιρο όσο χάλια και αν είναι τα πράγματα γύρω του. Θα γίνουν γιατί υπάρχουν δισεκατομμύρια να χαθούν.

Το σόου θα συνεχιστεί για να εξακολουθήσει να υπάρχει, για να μη γονατίσει.

Η ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ

Είναι δεδομένο πως θα χαθούν εκατοντάδες εκατομμύρια από τα εισιτήρια και το μεγάλο στοίχημα είναι να μην φτάσει στα δις η ζημιά σε τηλεοπτικά και εμπορικά έσοδα.

Το έλλειμμα από τις άδειες κερκίδες θα πλήξει μικρομεσαίες ομάδες και μικρότερες κατηγορίες. Θα είναι σημαντικό, για κάποιους συλλόγους ίσως τεθεί θέμα επιβίωσης. Για τις μεγάλες λίγκες είναι μάλλον δεδομένο πως το πλήγμα θα επηρεάσει κυρίως τη μεταγραφική αγορά, ίσως και τα συμβόλαια των παικτών, που θα κληθούν να δεχθούν μειώσεις.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Η ΚΡΙΣΗ

Πάνω από μια δεκαετία πέρασε από την αρχική της οικονομικής κρίσης που μας γονάτισε όλους και πήραμε τελικά την απάντηση στο ερώτημα “τι πρέπει να γίνει για να υπάρξει οικονομική κρίση στο ποδόσφαιρο”.

Να σταματήσει να παίζεται σε γεμάτα γήπεδα, αυτή είναι η απάντηση. Αυτό θα φέρει την κρίση και για να μη εξελιχθεί η κρίση σε καταστροφή, οι αγώνες θα γίνουν.

ΜΕΙΝΕΤΕ ΜΕΣΑ

Μέχρι τότε, στη χώρα μας θα πρέπει να μείνουμε μέσα, ανεξαρτήτως αν είναι καλά ή άσχημα τα νέα που μαθαίνουμε για την εντός των συνόρων εξάπλωση του κορονοϊου. Θα είναι τραγικό αν η αισιοδοξία μετατραπεί σε χαλαρότητα και κλίμα “εντάξει, πάμε καλά, τζάμπα τα μέτρα”.

Δυστυχώς, τη νέα οικονομική καταστροφή δεν μπορούμε να τη γλιτώσουμε. Ας κάνουμε ο καθένας ξεχωριστά αυτό που πρέπει για μετριάσουμε τις απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.

 

Το λάθος του… επικοινωνιακού κυρίου Πιτίνο

Το λάθος του... επικοινωνιακού κυρίου Πιτίνο

Με αφορμή την αποκλειστική συνέντευξη του Ρικ Πιτίνο στο gazzetta.gr και το τελευταίο tweet του Αμερικανού με το οποίο ουσιαστικά αποχαιρέτησε τον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ, ο Γιώργος Κούβαρης στέκεται στις επικοινωνιακές κινήσεις του, οι οποίες έδειχναν από τη πρώτη στιγμή ότι ήθελε να αποχωρήσει.

Λένε ότι στην Ελλάδα, όσο εύκολα μπορούμε να αποθεώσουμε κάποιον άνθρωπο ή κάποιες καταστάσεις, άλλο τόσο εύκολα μπορούμε και να τις αποδομήσουμε. Κάποιες φορές, ίσως και τις περισσότερες, άδικα. Κάποιες άλλες, δίκαια.

Στην υπόθεση του Ρικ Πιτίνο η αλήθεια ενδεχομένως να βρίσκεται κάπου στη μέση. Η καθολική αναγνώριση και η υπέρ του δέοντος τυφλή εμπιστοσύνη (ακόμα και όταν ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ δεν έπειθε καθόλου με τις εμφανίσεις του), έφτασε στο σημείο να μετατραπεί σε προβληματισμό και αμφιβολία. Ώσπου ήρθε και η… χαριστική βολή από την πλευρά του Αμερικανού προπονητή για να μπει το κερασάκι στην (διαφαινόμενη) τούρτα.

Διάβασα με μεγάλη προσοχή όλα όσα είπε ο Πιτίνο στον Αντώνη Καλκαβούρα και στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο gazzetta.gr λίγο μετά την ανακοίνωση της πρόσληψής του από το άσημο κολέγιο του Αϊόνα. Είπε πολλά πράγματα. Κάποια εκ των οποίων πειστικά. Κάποια άλλα όχι. Άλλωστε έχει αποδείξει στο διάστημα της παραμονής του στην Ελλάδα ότι το επικοινωνιακό κομμάτι αποτελεί το μεγάλο του προσόν.

Ευθύς στον λόγο του, δεν κρυβόταν ποτέ πίσω από το δάχτυλό του όσον αφορά τις αγωνιστικές αδυναμίες της ομάδας, έφτανε στο σημείο να βγάζει στον… τάκο παίκτες, να μιλάει για την λανθασμένη νοοτροπία όσον αφορά το πώς πρέπει κάποιος να προσέχει το σώμα του κατά τη διάρκεια της offseason (όχι ότι είχε άδικο, έτσι;), αλλά παράλληλα ήξερε και πώς να τους αποθεώνει και να ανυψώνει το ηθικό τους. Έστω και με δόση υπερβολής. Όμως στη δεύτερη θητεία του στον Παναθηναϊκό, ένα πράγμα δεν χειρίστηκε καλά και όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων είχε αντίκτυπο και στο αγωνιστικό κομμάτι.

Και αναφέρομαι στα προσωπικά του «θέλω» και στις δικές του φιλοδοξίες. Θα πει τώρα κάποιος «μα είναι 67 ετών, τι φιλοδοξίες να έχει;» Και θα απαντήσω: Έχει και… παραέχει όταν μπαίνει στο τραπέζι των συζητήσεων το αγαπημένο του NCAA και η προοπτική επιστροφής του στο κολεγιακό πρωτάθλημα, απ’ όπου αποχώρησε… κακήν-κακώς έχοντας «μαυρίσει» το όνομά του μετά το σκάνδαλο που ξέσπασε στο Λούιβιλ. Ποιος; Ένας Hall Of Famer, με δύο τίτλους NCAA στο ενεργητικό του. Υπήρχε περίπτωση να του δινόταν η ευκαιρία να επιστρέψει και θα έλεγε «όχι» επειδή ήταν προπονητής στον Παναθηναϊκό; Σοβαροί να είμαστε. Γι’ αυτόν τον λόγο, άλλωστε, είχε το opt-out δικό του μετά το τέλος της φετινής σεζόν.

Το λάθος έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε την κατάσταση. Δεν γίνεται τη μία μέρα να γράφει στο twitter για «Σπαρτιάτες» και ότι θα πέθαινε για τους παίκτες του και την άλλη να βρίσκεται σε ανοικτή γραμμή με το Αϊόνα. Και μάλιστα ήταν σε ανοικτή γραμμή από πολύ πιο νωρίς! Δεν γίνεται να δηλώνει την Δευτέρα 16/3 στο gazzetta.gr ότι θα επιστρέψει σε 10 ημέρες και την επόμενη (17/3) να «ανεβάζει» νέο tweet με το οποίο να αποχαιρετάει ουσιαστικά τον Παναθηναϊκό. Να το έκανε ενόψει της νέας σεζόν; Να το έκανε απλά και μόνο για να εκφράσει την αγάπη του (την οποία δεν αμφισβητεί κανείς!) για τον σύλλογο και όλα τα μέλη του; Όμως ποιος ο λόγος από τη στιγμή που διεμήνυσε ότι θα βρίσκεται και πάλι στην Αθήνα;

Αυτό μένει να το δούμε. Δηλαδή αν ήταν όντως το οριστικό «αντίο» του Πιτίνο και το ματς με τον Ιωνικό ήταν το τελευταίο του στον «πράσινο» πάγκο ή αν θα επιστρέψει σε περίπτωση επανέναρξης της σεζόν. Κάτι που, στην παρούσα φάση, φαντάζει δύσκολο αν όχι απίθανο να συμβεί. Θεωρώ ότι μπάσκετ θα ξαναδούμε πάλι τη σεζόν 2020-21. Και… πάλι καλά να λέμε. Οπωσδήποτε, κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά όσον αφορά το ξέσπασμα του κορονοϊού. Κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει, όπως επίσης και πώς θα είναι οι ζωές όλων (όχι μόνο στον αθλητισμό, αλλά γενικά στην κοινωνία) μετά από αυτήν την «μπόρα».

Για να επανέλθω πάλι στον Ρικ Πιτίνο. Ξαναλέω. Απεριόριστος σεβασμός στο όνομά του και στα όσα έχει πετύχει στην καριέρα του. Κανείς δεν αμφισβητεί τις φοβερές γνώσεις του και τον τρόπο με τον οποίο τις επικοινωνεί. Όπως και τα τα όσα πιστεύει για την ζωή και την καθημερινότητα των ανθρώπων. Όμως αναρωτιέμαι. Από τη στιγμή που γνώριζε το πόσο πολύ τον πιέζει η οικογένειά του να βρίσκεται στις ΗΠΑ (όπως είπε και ο ίδιος στο gazzetta.gr) και ότι τόσο καιρό φερόταν εγωϊστικά, για ποιον λόγο να κάνει μεγαλεπήβολα σχέδια για τον Παναθηναϊκό μετά την επιστροφή του; Να το μετάνιωσε; Άλλωστε το Αϊόνα, ναι μεν βρίσκεται στην Αμερική, αλλά στη Νέα Υόρκη και όχι στο Μαϊάμι όπου κατοικεί η οικογένειά του. Και εκεί θα υπάρχει απόσταση. Και εκεί θα χρειάζονται (έστω και μικρότερες) αεροπορικές μετακινήσεις. Και εκεί θα κάνει αρκετό καιρό να τους συναντήσει. Αυτές είναι απλά κάποιες σκόρπιες σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό…

Ομολογώ ότι όταν ανακοινώθηκε η επιστροφή του Ρικ Πιτίνο στον πάγκο του Παναθηναϊκού τον περασμένο Νοέμβριο και μάλιστα μέχρι το καλοκαίρι του 2021 (έστω και με αυτό το opt-out), θεώρησα ότι αφενός οι «πράσινοι» θα αποκτούσαν ηρεμία και καθημερινή αγωνιστική βελτίωση όπως και την περασμένη σεζόν και αφετέρου ότι ο Αμερικανός προπονητής ένιωθε ότι είχε αφήσει κάτι στη μέση.

Ότι η δεύτερη θητεία του στον «πράσινο» πάγκο θα ήταν ακόμα καλύτερη από την πρώτη. Τόσο διότι γνώριζε την ομάδα έχοντας εισηγηθεί και μερικές από τις επιλογές των παικτών, όσο επειδή θα είχε περισσότερο χρόνο στην διάθεσή του για να δουλέψει και να παρουσιάσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα πολύ πιο σύντομα σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν. Κάτι τέτοιο, και με εξαίρεση 1-2 παιχνίδια, δεν έγινε ποτέ. Ο Παναθηναϊκός δεν παρουσιάστηκε ποτέ καλύτερος και ούτε γινόταν κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια για να αλλάξει η κατάσταση. Δεν λέω ότι οι παίκτες θα πρέπει να βγάζουν την ουρά τους απ’ έξω, αλλά από τη στιγμή που η ομάδα δεν πήγαινε καλά, δεν απέδιδε σύμφωνα με τις (ενδεχομένως) δυνατότητές της, ήταν λάθος του Πιτίνο (έστω και για τους δικούς του, προσωπικούς λόγους) να αφήσει την ομάδα να προπονείται μόνη της πριν και μετά το All Star Game στο Ηράκλειο… Δεν έπρεπε να εντείνει περισσότερο τη δουλειά με απώτερο στόχο να βελτιωθεί το αγωνιστικό πρόσωπο εντός των τεσσάρων γραμμών του παρκέ;

Δεν τον αδικώ. Έτσι είναι η κουλτούρα του, η ιδιοσυγκρασία του και ο τρόπος που έχει μάθει να λειτουργεί. Στην Ευρώπη, στην Ελλάδα και δη σε μια ομάδα που έχει τεράστια πίεση όπως είναι ο Παναθηναϊκός, επικρατεί διαφορετική άποψη, διαφορετική λογική και διαφορετική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Και κάπου εκεί… συγκρούστηκαν οι δύο κόσμοι και το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό. Παρόλα αυτά, δεν αναιρείται το γεγονός ότι ο Αμερικανός προπονητής ήθελε από την πρώτη στιγμή να επιστρέψει στις ΗΠΑ και δη στο NCAA. Και εκεί, θα μπορούσε να πει κάποιος, ότι έκανε το λάθος και δεν χειρίστηκε σωστά την κατάσταση…

ΥΓ: Μείνετε σπίτι! Προστατεύστε τους εαυτούς σας και τους γύρω σας. Για να ξεμπερδέψουμε το συντομότερο δυνατόν από αυτές τις πρωτόγνωρες καταστάσεις και να επιστρέψουμε όλοι στην κανονικότητα και στην καθημερινότητά μας.

 

Ο Γκάρι Νέβιλ κλείνει τα ξενοδοχεία του χωρίς απολύσεις και χωρίς περικοπές μισθών

Παράδειγμα προς μίμηση ο Γκάρι Νέβιλ, ανακοίνωσε ότι κλείνει τα ξενοδοχεία του χωρίς να υπάρχουν επιπτώσεις για το προσωπικό τους, ενώ τα παραχωρεί στις αρχές του Μάντσεστερ για την περίθαλψη ασθενών.

Την ώρα που εκατομμύρια επιχειρήσεις στην Ευρώπη είτε κατεβάζουν ρολά, είτε ανακοινώνουν απολύσεις, είτε προχωρούν σε περικοπές μισθών των υπαλλήλων τους, ο Γκάρι Νέβιλ δίνει το καλό παράδειγμα. Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ανακοίνωσε ότι τα ξενοδοχεία του θα κλείσουν έως την Κυριακή, ωστόσο δεν θα υπάρξει ούτε απόλυση προσωπικού, ούτε άδειες άνευ αποδοχών. Οι άνθρωποι που δουλεύουν για τον Νέβιλ θα συνεχίσουν να πληρώνονται κανονικά, ενώ τα ξενοδοχεία του θα παραχωρηθούν στις αρχές του Μάντσεστερ για να χρησιμοποιηθούν ως σταθμοί νοσηλείας όσων έχουν ανάγκη περίθαλψης έχοντας προσβληθεί από τον κορονοϊό.

Δείτε το video με την ανακοίνωση του Νέβιλ:

GG Hospitality@GG_Hospitality

A message from our co-owner Gary Neville. @GNev2 @hotelfootballuk @StockExHotel