Η δομική αντιπολίτευση της «Θάλειας» – Όλα εδώ πληρώνονται!

Για τη φονική επιδρομή της «Θάλειας» στην Εύβοια, η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει με κάτι περισσότερο και τιμιότερο από τις συνήθεις ανούσιες ατάκες

Μόνον όσοι φέρνουν ετσιθελικά την πασιφανή πραγματικότητα στα προκρούστεια μέτρα τους, μετερχόμενοι επικουρικά τη δημιουργική λογιστική και τον αυτοϋμνητικό επικολυρισμό, δεν βλέπουν ότι ακριβώς η πραγματικότητα ασκεί την ισχυρότερη και πλέον τεκμηριωμένη αντιπολίτευση στους εκάστοτε κυβερνώντες. Ώστε, λοιπόν, για τη φονική επιδρομή της «Θάλειας» στην Εύβοια, η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει με κάτι περισσότερο και τιμιότερο από τις συνήθεις ανούσιες ατάκες («κι εσείς τι κάνατε;»), με τις οποίες νομίζει ότι κατατροπώνει τα αντιπολιτευόμενα κόμματα. Στα θύματα οφείλει να απαντήσει. Οχι στα κόμματα.

Ατυχέστατη η έμπνευση να δοθεί το όνομα της μούσας που προστάτευε την κωμωδία σε μια καταιγίδα που η ΕΜΥ την προανήγγειλε ως επικίνδυνη, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Μόνον οι εξηγήσεις του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας Νίκου Χαρδαλιά για την αποφυγή χρήσης του 112 θα μπορούσε να θεωρηθούν φαιδρές ή κωμικές, αν το επέτρεπε το ευβοϊκό δράμα. Οταν η αποστολή προειδοποιητικών μηνυμάτων για επαπειλούμενα καταστροφικά συμβάντα χαρακτηρίζεται δυνητικός πρόξενος εκατόμβης, προς τι η (υμνηθείσα) ύπαρξη της συγκεκριμένης διεθνούς γραμμής έκτακτης ανάγκης; Σαδιστές ήταν τάχα όσοι αποφάσισαν να την εισαγάγουν;

Η Εύβοια καταβάλλει κάθε χρόνο βαρύ κόστος στις πυρκαγιές – ανθρώπινο, οικολογικό, οικονομικό. Επίσης κάθε χρόνο, ταλαιπωρείται από κυβερνητικές, περιφερειαρχικές και δημαρχικές δεσμεύσεις ότι αρχίζουν πάραυτα υψηλής στάθμης αντιπλημμυρικά έργα. Ωστόσο, παντού όπου η τουριστική ζήτηση είναι υψηλή, το εμμονικά πελατειακό κόμμα-κράτος γελοιοποιεί τις «δεσμεύσεις» του. Οι κάθε είδους εξουσιούχοι μετρούν τον χρόνο κομματιασμένο σε τετραετίες κάλπης. Η πυκνή αυθαίρετη δόμηση στην κοίτη του ποταμού Λήλαντα οδήγησε νομοτελειακά στην καταστροφή. Το πικρό μήνυμα της Μάνδρας, με τους επίσης μπαζωμένους χειμάρρους, έμεινε ανεπίδοτο. Είπαμε βέβαια ότι το λάβαμε, το απομνημονεύσαμε και θα το μεταφράσουμε σε πράξη. Αλλά στην τηλεόραση λέμε πολλά. Και ακόμα περισσότερα προ κάλπης.

Οι συνέπειες της «Θάλειας» επιδεινώθηκαν από την κλιματική κρίση, που, δυστυχώς, μόνο προς αυτοαπαλλαγή την επικαλούμαστε, λες κι είναι το σύγχρονο όνομα της άφευκτης μοίρας, και από το μοντέλο ζωής που δοξάζουν οι «αναπτυγμένες» κοινωνίες. Με την κερδώα πλεονεξία του, το μοντέλο αυτό δεν αφήνει «αναξιοποίητη» ούτε σπιθαμή αμμουδιάς, βουνού ή κοίτης. Συνθλίβει έτσι τη φύση και αντιπολιτεύεται σφοδρότατα τον ίδιο μας τον βίο. Ως προς αυτό, το 112 μάς έχει ήδη προειδοποιήσει.

Παντελής Μπουκάλας

Πηγή: Η Καθημερινή

 

Όλα εδώ πληρώνονται!

«Πού είναι το κράτος;», φώναζαν απελπισμένοι οι κάτοικοι των περιοχών της Εύβοιας που υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από τη νεροποντή και τις πλημμύρες που ακολούθησαν. «Πού είναι το κράτος;», φώναζαν οι κάτοικοι της Ηλείας στις πυρκαγιές του 2007. Την ίδια κραυγή έβγαζαν οι κάτοικοι στη Μάνδρα, στο Μάτι, στην Κορινθία, στη Ζάκυνθο. Ζωές χάνονται, περιουσίες εξαφανίζονται, δασικές εκτάσεις γίνονται παρανάλωμα του πυρός. Το κράτος δεν ήταν εκεί για να προλάβει και να προστατεύσει τους ανθρώπους και το βιος τους, το κράτος δεν βρέθηκε εκεί μετά τις συμφορές για να αποζημιώσει εγκαίρως τους πληγέντες και να αποκαταστήσει γρήγορα τις βλάβες.

Ή μάλλον ήταν εκεί, αλλά με τη γραφειοκρατική τερατώδη μορφή του, με συνέπεια να μη γίνει ό,τι ήταν απαραίτητο ώστε να μην υπάρξουν ανάλογης έκτασης καταστροφές με την επόμενη… θεομηνία (ο όρος χρησιμοποιείται καταχρηστικά γιατί και ηθικός και φυσικός αυτουργός είναι ο άνθρωπος). Πρέπει δυστυχώς να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι τέτοια φαινόμενα θα έχουμε συχνά-πυκνά λόγω της κλιματικής αλλαγής. Με τι δεν πρέπει όμως να συμφιλιωθούμε;

-Δεν πρέπει να συμφιλιωθούμε με την εγκληματική ολιγωρία του κρατικού μηχανισμού που, ενώ έχει στη διάθεσή του τα μέσα, δεν λειτουργεί αποτελεσματικά είτε εξαιτίας της ανικανότητας είτε εξαιτίας της δολιότητας των προσώπων που επελέγησαν από τις κυβερνήσεις να στελεχώσουν τις δομές του.

-Δεν πρέπει να συμφιλιωθούμε με την πάγια τακτική των περισσότερων τοπικών αρχόντων που αν και είναι στην αρμοδιότητά τους η δημιουργία των κατάλληλων υποδομών ώστε να περιοριστούν οι ζημιές από τις φυσικές καταστροφές, αυτοί στην προσπάθειά τους να αποσείσουν τις ευθύνες τους, πετάνε την μπάλα στην εξέδρα, μιλούν για πρωτοφανή καιρικά φαινόμενα που όμοιά τους δεν έχουν ξαναδεί και αρχίζουν να διακινούν το γνωστό αφήγημα περί κρατικών ευθυνών αποκλειστικά. Είναι συνένοχοι και ως τέτοιους πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε.

-Δεν πρέπει να συμφιλιωθούμε με τις παράνομες πρακτικές που ακολουθούν πολιτευτές και υποψήφιοι βουλευτές, οι οποίοι παροτρύνουν (ενίοτε εκβιάζουν) κυβερνήσεις, Τοπική Αυτοδιοίκηση και δημόσιες υπηρεσίες να κάνουν εκπτώσεις στην εφαρμογή των νόμων και των κανονισμών για να εξυπηρετήσουν τους ψηφοφόρους-πελάτες τους.

-Δεν πρέπει να συμφιλιωθούμε με τη συμπεριφορά των πολιτών που ασκούν αφόρητες πιέσεις στους περιφερειάρχες, στους δημάρχους, στους κοινοτάρχες, στους τοπικούς βουλευτές ώστε να εξασφαλίσουν το ακαταδίωκτο για τις παρατυπίες και τις παρανομίες που έχουν διαπράξει προκειμένου να επεκτείνουν την ιδιοκτησία τους εις βάρος του Δημοσίου και να φτιάξουν το αυθαίρετο κτίσμα τους μέσα στο δάσος, το οποίο, κατά την άποψή τους, είναι υποχρεωμένο το κράτος να νομιμοποιήσει γιατί η ιδιοκτησία είναι ιερό δικαίωμα – μάλλον κλοπή είναι, όπως έλεγε ο Προυντόν, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης. Προφανώς βρίσκουν και κάνουν. Πόσες φορές έχουν νομιμοποιηθεί αυθαίρετα στην Ελλάδα; Απειρες. Πόσες φορές έχουν κατεδαφιστεί αυθαίρετα; Ελάχιστες. Καμία φορά πάντως αν επρόκειτο για βίλες μεγαλόσχημων.

-Δεν πρέπει να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι επιτρέπεται να κάνουν τα κόμματα τυμβωρυχία ατιμωρητί. Οταν είναι στην αντιπολίτευση τα ρίχνουν όλα στην κυβέρνηση και όταν γίνονται κυβέρνηση και έχουν τις ίδιες ή και χειρότερες επιδόσεις στη διαχείριση των φυσικών καταστροφών, τα βάζουν με την κακή μας τύχη, τον περίεργο καιρό, τον άσπλαχνο μεγαλοδύναμο που μας τιμωρεί για τις αμαρτίες μας και με τους προηγούμενους που υποτίθεται πως παρέδωσαν διαλυμένο κράτος. Ούτε αυτοκριτική ούτε ανάληψη πολιτικών ευθυνών. Αυτό που έκανε η Δεξιά και με τη Μάνδρα και με το Μάτι είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Αν και «φυσικός ιδιοκτήτης της χώρας», αν και χρόνια στο κουρμπέτι, αν και βασικός δημιουργός του προβληματικού κράτους, αν και κατασκευαστής των πελατειακών δικτύων, ακόμη δεν λέει να συνειδητοποιήσει ότι «όλα εδώ πληρώνονται».


Ανάγωγα

«Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Ολαφ Σολτς δήλωσε πως προτάθηκε από την ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος ως ο υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών για την καγκελαρία στις εκλογές που θα διεξαχθούν την ερχόμενη χρονιά, όταν ολοκληρωθεί η τρέχουσα τέταρτη και τελευταία θητεία της καγκελαρίου Μέρκελ». Μια ήπια εκδοχή Σόιμπλε. Αλλωστε είτε με χριστιανοδημοκράτη καγκελάριο είτε με σοσιαλδημοκράτη, η πολιτική της Γερμανίας δεν αλλάζει.

Τάσος Παππάς