Χωρίς ίχνος πολιτικής αξιοπρέπεια – Πούλου: Δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια στην υγειονομική περιθωριοποίηση των προσφύγων

Η μόνη τους ελπίδα είναι να κρατήσουν τον κόσμο σε απάθεια και άγνοια. Για να μην καταλάβει τα αδιανόητα που μεθοδεύουν εις βάρος του μέσα σε συνθήκες κρίσης

Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος βαθιές πολιτικές γνώσεις για να καταλάβει ότι το νομοσχέδιο για τα εργασιακά είναι υπαγορευμένο από τους μεγάλους εργοδότες.

Τους εξασφαλίζει όσες δωρεάν υπερωρίες θέλουν, τους ισχυροποιεί ακόμα περισσότερο έναντι των μικρότερων ανταγωνιστών τους, τους προσφέρει τεράστια περιθώρια εκμετάλλευσης της εργασίας – λάστιχο.

Νομιμοποιεί τις ατομικές συμβάσεις και τους απαλλάσσει από την Επιθεώρηση Εργασίας. Και ακόμα τους δίνει τα μέσα να ξεφορτωθούν είτε «ενοχλητικές» συνδικαλιστικές δραστηριότητες -όσο και όπου υπάρχουν- είτε μεμονωμένους «ενοχλητικούς» εργαζόμενους.

Μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας έχει αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει. Και την ώρα που, ακόμα και μέσα στη Βουλή, το νομοσχέδιο σφυροκοπείται από όλες τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, η κυβερνητική γραμμή εξακολουθεί χωρίς ίχνος πολιτικής αξιοπρέπειας να επιμένει στο κουτοπόνηρο επιχείρημα «της μητέρας που θέλει να πάρει ρεπό και να δει τα παιδιά της».

Η τακτική αυτή αποκαλύπτει την απόλυτη κυβερνητική αδυναμία να υποστηρίξει με ένα κάπως αξιοπρεπές επιχείρημα αυτό που γίνεται.

Δείχνει επίσης την επίγνωση που υπάρχει στα κυβερνητικά επιτελεία ότι γύρω από αυτό το νομοσχέδιο δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η παραμικρή κοινωνική συναίνεση.

Η μόνη τους ελπίδα είναι να κρατήσουν τον κόσμο σε απάθεια και άγνοια. Για να μην καταλάβει τα αδιανόητα που μεθοδεύουν εις βάρος του μέσα σε συνθήκες κρίσης.

Η στάση της κυβέρνησης δείχνει αδυναμία. Ο κόσμος της εργασίας πρέπει να συνειδητοποιήσει τη δική του δύναμη και να αντιδράσει τώρα.

 

Γ. Πούλου: Δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια στην υγειονομική περιθωριοποίηση των προσφύγων και αιτούντων άσυλο

Για «παράλληλη «πανδημία» της κοινωνικής και οικονομικής ανισότητας, που εντείνεται και υπονομεύει τη συνοχή των κοινωνιών μας» έκανε λόγο η βουλευτής Βοιωτίας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Γ. Πούλου

Σχετική με την «Β΄ Ανώτατη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για το Προσφυγικό και Μεταναστευτικό» από το Ευρωκοινοβούλιο και την Πορτογαλική Προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε. ήταν η παρέμβαση της Γ. Πούλου, βουλευτή Βοιωτίας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. Αναλυτικά, η παρέμβαση:

Οι υγειονομικές επιπτώσεις της πανδημίας COVID-19 πλήττουν δυσανάλογα τις ευάλωτες ομάδες.
Αυτό οφείλεται στην παράλληλη «πανδημία» της κοινωνικής και οικονομικής ανισότητας, που εντείνεται και υπονομεύει τη συνοχή των κοινωνιών μας, εκθέτοντας σε πρωτοφανείς κινδύνους, την υγεία των χαμηλόμισθων, των ανέργων, των αναπήρων, των μειονοτήτων.

Η διαπίστωση αυτή ισχύει πολύ περισσότερο για τους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο.
Τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα κράτη-μέλη ολιγώρησαν να θωρακίσουν υγειονομικά τις ομάδες αυτές, αυξάνοντας τον κίνδυνο για την δημόσια υγεία.
Παρά την θέση του ΠΟΥ ότι πρόσφυγες και μετανάστες, αποτελούν ευπαθείς ομάδες, ελάχιστες χώρες (όπως η Πορτογαλία) τους πρόσφεραν άμεση πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Οι περισσότερες είτε αδράνησαν, είτε (όπως και η Ελλάδα) τους περιόρισαν σε κλειστές δομές, χωρίς όμως υγειονομικό προσωπικό, χωρίς επαρκή μέσα προστασίας και, βέβαια, χωρίς εμβόλια… Επιπλέον, στέρησαν στα προσφυγόπουλα το δικαίωμα πρόσβασης στην Εκπαίδευση.

Στην Ελλάδα, αν και ο γενικός εμβολιασμός ξεκίνησε μαζικά τον Ιανουάριο, ο πρώτος εμβολιασμός στις δομές φιλοξενίας πραγματοποιήθηκε μόλις τώρα, στις αρχές Ιουνίου!   Έξι μήνες μετά! Μέχρι τις αρχές Απριλίου οι αιτούντες άσυλο δεν διέθεταν καν τον απαραίτητο «Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης»…

Αλλά πρόσβαση στον εμβολιασμό δεν είχαν ούτε οι πρόσφυγες δικαιούχοι του προγράμματος ΕΣΤΙΑ, που κατοικούν στη διπλανή μας πόρτα, μέσα στα αστικά κέντρα.

Η απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης να μειώσει τον χρόνο προστασίας των αναγνωρισμένων προσφύγων από 6 μήνες σε 1 μήνα αλλά και η απαξίωση του μοναδικού προγράμματος ένταξης «HELIOS», ανάγκασε πολλούς, να καταλήξουν άστεγοι στους δρόμους των πόλεων, εν μέσω Lockdown, πριν οδηγηθούν και πάλι στις δομές παράτυπα…

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια στην υγειονομική περιθωριοποίηση των προσφύγων και αιτούντων άσυλο. Για αυτό οφείλουμε, την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση να την κατευθύνουμε στη δημιουργία «τείχους ανοσίας» απέναντι στον COVID-19, σε πολιτικές ένταξης και όχι στα τείχη της «Ευρώπης Φρούριο».