«Τι κάνουν ρε οι άνθρωποι;»… Τζώρτζια Ρασβίτσου

Ας μην είμαστε αφελείς: δεξιά κυβέρνηση έχουμε που κάνει τη δουλειά της ως αυθεντική δεξιά. Και εμείς γνωρίζουμε πώς κινείται και πώς πέφτει η κάθε δεξιά.

Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι πέφτει από τα σύννεφα με όσα συμβαίνουν. Ε, δεν ζούμε δα και την «πρώτη φορά Δεξιά». Το παζλ της ιστορίας της Ελλάδας αποτελείται από πολλά δεξιά κομμάτια, που υπηρετούν τα δεξιά «ιδανικά», εφαρμόζουν τις δεξιές οικονομικές πολιτικές, στηρίζονται στην πληρωμένη προπαγάνδα και συχνά καταλήγουν στις δεξιές εθνικές τραγωδίες.

Αφού λοιπόν έχουμε δεξιά κυβέρνηση, είναι φυσιολογικό να έχουμε και καταστολή και ξύλο και χαφιέδες και ασφαλίτες και μπάτσους και άθλια οικονομική διαχείριση που εξυπηρετεί τα δεξιά συμφέροντα και πρόθυμους δεξιούς διανοούμενους, που θα βάλουν πλάτη για να ξεπλύνουν και να δικαιολογήσουν τις δεξιές επιλογές και παραπληροφόρηση και πληρωμένη ενημέρωση και φοβισμένα ανθρωπάκια, που «δεν είδαν και δεν ήξεραν». Ό,τι δηλαδή συνεπάγεται μία γνήσια δεξιά. Γιατί η διεθνής οικονομικοπολιτική συγκυρία ευνόησε στο να έχουμε κι εμείς σήμερα τη δική μας γνήσια δεξιά.

Και φυσικά, οι δεξιές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν αναλόγως τα όργανα της τάξεως για να προστατέψουν και να υπερασπιστούν τα δικά τους συμφέροντα, που ως γνωστόν είναι διαφορετικά από τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων.

Περιμένει κανείς ότι με δεξιά κυβέρνηση, η αστυνομία θα προστατέψει τα δικαιώματα της φτωχολογιάς;

Περιμένει κανείς ότι με δεξιά κυβέρνηση η αστυνομία θα σταθεί δίπλα στους αγώνες του φοιτητόκοσμου;

Περιμένει κανείς ότι μία δεξιά κυβέρνηση θα νοιαστεί ποτέ για τους πρόσφυγες;

Πόσα δικαιώματα χωράνε σε μια δεξιά διακυβέρνηση;

Περιμένει κανείς ότι μία δεξιά κυβέρνηση και οι συνεργάτες της, θα αναλάβουν ποτέ το κόστος αυτής της υγειονομικής κρίσης;

Μπορείτε να φανταστείτε πού θα βρουν δουλειά τόσοι άνεργοι; (Για κάντε μια προσπάθεια).

Ας μην είμαστε αφελείς, λοιπόν, δεξιά κυβέρνηση έχουμε που κάνει τη δουλειά της ως αυθεντική δεξιά. Και εμείς γνωρίζουμε πώς κινείται και πώς πέφτει η κάθε δεξιά.

Μόνο που τώρα η αυλαία άνοιξε πριν το τρίτο κουδούνι και το έργο ξεκίνησε με τη νεολαία να βρίσκεται ήδη πάνω στη σκηνή. Τον ρόλο μας τον ξέρουμε καλά. Η πλατεία γεμίζει. Κάποιοι πρέπει να σώσουν το έργο. Μη ρωτάτε, όμως, τι ώρα βγαίνουμε…

Τζώρτζια Ρασβίτσου