Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ του Σταύρου Τσιώλη στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν».

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΟΚ

Το Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου θα έχει σίγουρα την ίδια επιτυχία, χάρη στο ωραίο κείμενο, όλο ρεαλισμό, διακριτική υπαρξιακή αναζήτηση και, κυρίως, ευαίσθητη και σε βάθος σκιαγράφηση των γυναικείων χαρακτήρων…
Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ
μιά ιστορία του Σταθμού Λαρίσης

Σκηνοθεσία: Κωστής Καπελώνης

περίληψη
Στην ιστορική κάθοδο των 2.500 οπαδών τού ΠΑΟΚσιδηροδρομικώς στην Αθήνα για τον αγώνα της ομάδας τους με τον Ολυμπιακό, συμμετείχαν και δύο νεαρές γυναίκες οπαδοί, για να συναντήσουν στον Σταθμό Λαρίσης διάσημο έλληνα ποπ τραγουδιστή,από τον οποίο η μικρότερη έχει ζητήσει –με επιστολή της- ραντεβού.
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ:
Μυρτώ Αλικάκη
Ειρήνη Στρατηγοπούλου
Λουκία Πιστιόλα
Αργύρης Μπακιρτζής
Ένας μικρός στρατιώτης
Ένας λαχειοπώλης

Ο Σταύρος Τσιώλης ισχυρίζεται -και είναι αλήθεια- πως είδε αυτά τα δύο κορίτσια στον Σταθμό Λαρίσης.

Είδα τα δυό κορίτσια καθισμένα στις μεταλλικές καρέκλες του Σταθμού που εκείνη την ώρα ήταν έρημος. Ακουγόντουσαν οι πυρετικές αναμεταδόσεις τού αγώνα Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ από τα ραδιόφωνα, ακουγόντουσαν κραυγές απειλητικές από οπαδούς του Ολυμπιακού που υπήρχαν παντού, στα πέριξ τού Σταθμού. Τα κορίτσια ήσαν τυλιγμένα με κασκόλ τού ΠΑΟΚ και η πιό μικρή κρατούσε μιά μεγάλη σημαία με τον Δικέφαλο. Ο Σταθμός ήταν αφιλόξενος και εχθρικός και δεν μπορούσα να καταλάβω την αλλόκοτη παρουσία τους. Εμεινα εκεί. Ίσως για να τα προστατεύσω αν υπήρχε ανάγκη.. Η ήττα τού ΠΑΟΚ φαίνεται πως ήταν άδικη. Ήδη τα ραδιόφωνα μετέδιδαν πως τα τραίνα το  Ηλεκτρικού έφταναν στον Σταθμό της Πλατείας Αττικής και μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις θα προστάτευαν τούς οπαδούς του ΠΑΟΚ από τις επιθέσεις με τούβλα και πέτρες οπαδών του Ολυμπιακού. Όταν έφτασαν στον Σταθμό Λαρίσης τα πρώτα κύματα των παιδιών με ύμνους και ιαχές, τα κορίτσια ενώθηκαν μαζί τους με απίστευτη χαρά σαν να υποδέχονταν νικητές αιματηρών πολέμων. Κι όταν ξεκίνησαν οι συρμοί για τη Θεσσαλονίκη καιτα νικητήρια τραγούδια τους κατακυρίευαν τον Σταθμό, αναρωτιόμουν, γιατί έμειναν μόνα σε έναν Σταθμό εχθρικό και κρύο, γιατίδεν πήγαν στου Καραϊσκάκη μαζί με τούς 2.500 φίλους τους;  Όταν πλησίασα τα μεταλλικά καθίσματα μια αφημένη φωτογραφία μού έδωσε μία εξήγηση, πενιχρή, αλλά εξήγηση. Ήταν η φωτογραφία γνωστού τραγουδιστή της ποπ μουσικής με αφιέρωση: «Στην Ιωάννα με πολλή-πολλή αγάπη, Σάκης..» Πέρασαν τα χρόνια, εκείνα τα δυό κορίτσια δεν έφυγαν απ’ την ψυχή μου. Μια μέρα πήρα δύο κόλλες χαρτί και έγραψα. Το «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ» ανήκει σ’ αυτά. Το πνευματικό δικαίωμα είναι δικό τους. Γιατί για να γράψεις για γυναίκες πρέπει ο θεός να σού έχει δώσει το χάρισμα. Εμένα δεν μού έδωσε το χάρισμα. Όπου βρίσκονται όμως να τα έχει καλά. Να μην αφήσει κανέναν να λεηλατήσει τη ζωή τους.