Πώς να μην «κακομάθετε» το παιδί σας: 11 συμβουλές από μια ψυχοθεραπεύτρια

Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο παιδια

Πολλοί είναι οι γονείς που έρχονται σε σύγκρουση για το ποιος κάνει το παιδί… κακομαθημένο και πώς μπορεί η συμπεριφορά του να αλλάξει.

Βασική προϋπόθεση είναι ο ορισμός αυτής της τακτικής πολλών. Η λέξη «κακομαθαίνω» σημαίνει κάνω όλα τα χατίρια και ικανοποιώ τα «θέλω» του άλλου, χωρίς να διαπραγματεύομαι ή να αναλύω αν αυτό που ζητάει είναι εφικτό.

Έτσι, το παιδί αποκτά την πεποίθηση ότι οι υπόλοιποι γύρω του, θα κάνουν τα πάντα για δική του ευχαρίστηση, με αποτέλεσμα να εκδηλώνει αντικοινωνικό εγωισμό και εγωκεντρισμό.

Για αυτό παρακάτω έχουμε για εσάς έναν σύντομο οδηγό με 11 συμβουλές τόσο ώστε να μην «κακομάθετε» το παιδί σας όσο και να αλλάξετε τη συμπεριφορά του αν θεωρείτε ότι εμφανίζει αυτή την εγωιστική συμπεριφορά.

  • Βάλτε όρια και κανόνες.

Μην αισθάνεστε ενοχές κάνοντας κάτι τέτοιο. Μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά επιζητούν σταθερότητα από τους γονείς τους και συχνά τους τεστάρουν για να διαπιστώσουν αν οι γονείς πράγματι τηρούν αυτά που λένε. Κάτι τέτοιο δημιουργεί αίσθηση ασφάλειας στο παιδί.

  • Δείξτε αγάπη, αλλά συνέπεια στις αποφάσεις σας.

Οι απαγορεύσεις είναι απαραίτητες από μικρή ηλικία, διότι τα παιδιά αρχικά χρειάζονται τα εξωτερικά «όχι» και «μη», μέχρι να μάθουν στον αυτοέλεγχο και την αυτοπειθαρχία.

  • «Χτίστε» τη σχέση από την προσχολική ηλικία.

Η συνεργασία του παιδιού με τους γονείς στο θέμα των βασικών κανόνων θα πρέπει να αρχίσει ήδη από την προσχολική ηλικία. Έτσι το παιδί δεν θα έχει δυσάρεστες εκπλήξεις όταν ξεκινήσει το σχολείο.

  • Μερικές αποφάσεις δεν επιδέχονται διαπραγματεύσεις.

Μερικές αποφάσεις/κανόνες των ενηλίκων δεν επιδέχονται διαπραγματεύσεις, όπως ότι το παιδί θα πρέπει να κάθεται στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου στο ειδικό καρεκλάκι ή με ζώνη ασφαλείας.

  • Μα διαπραγματευτείτε εκεί που «πρέπει».

Άλλες φορές, πάλι, καλό είναι να έχει το παιδί τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε δυο πράγματα τα οποία οι γονείς ήδη εγκρίνουν (πχ τι είδους πρωινό να φάει, δημητριακά ή φρυγανιές με μέλι, ή να φορέσει το μπλε ή το καφέ παντελόνι).

  • Ανάγκες vs επιθυμίες

Διακρίνετε ανάμεσα στις ανάγκες και τις επιθυμίες του παιδιού. Οι ανάγκες συμπεριλαμβάνουν την ανακούφιση από το αίσθημα της πείνας, της δίψας, του πόνου και του φόβου και οι γονείς θα πρέπει να ανταποκρίνονται άμεσα σε αυτές, ειδικά όταν συνοδεύονται από κλάμα.

Όταν το παιδί κλαίει για άλλο λόγο, συνήθως πρόκειται για επιθυμίες και δεν είναι κάτι σοβαρό. Το κλάμα είναι μια φυσιολογική αντίδραση στην αλλαγή και την απογοήτευση. Όταν το παιδί κλαίει την ώρα που έχει και ένα ξέσπασμα θυμού, θα πρέπει να το αγνοήσετε.

  • Όμως, δείξτε κατανόηση για τα συναισθήματά του.

Πείτε του «καταλαβαίνω ότι νευρίασες» αλλά μην ενδώσετε να του κάνετε κάποιο παράλογο χατίρι. Αντιδράστε στο έξτρα κλάμα του παιδιού σας όταν επιμένετε στους βασικούς κανόνες δίνοντας στο παιδί σας περισσότερη αγκαλιά, προσοχή και ποιοτικό χρόνο όταν δεν κλαίει.

  • Αγνοήστε τα ξεσπάσματα θυμού.

Μην επιτρέπετε στα ξεσπάσματα θυμού να λειτουργήσουν (π.χ. ουρλιαχτά, κλάματα, χτύπημα των ποδιών στο πάτωμα, κράτημα αναπνοής, κλπ.), ενδίδοντας στις απαιτήσεις του παιδιού, απλά αγνοήστέ το.

  • Δείξτε του πώς να μην βαριέται.

Μάθετε στο παιδί σας να αντιμετωπίζει το γεγονός ότι βαριέται και να μάθει να ευχαριστιέται και με τον εαυτό του. Εσείς προσφέρετε παιχνίδια, χαρτιά, μπογιές και το παιδί πρέπει να τα απασχοληθεί κάποια στιγμή μόνο του. Αυτό όμως, για να γίνει πρέπει πρώτα να έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς κάτι άλλο.

Αυτό είναι ο ποιοτικός χρόνος γονιού με παιδί. Δεν θα πάει ξαφνικά το παιδί να παίξει, να ζωγραφίσει ή να κάνει κάποια δραστηριότητα χωρίς κάποιος να τού έχει δείξει πώς γίνεται αλλά γιατί να το κάνει αυτό.

  • Να μάθει να έχει υπομονή.

Μάθετε στο παιδί σας να έχει υπομονή και να περιμένει.

  • Μην υπερπροστατεύετε το παιδί.

Μην υπερπροστατεύετε το παιδί σας από τις καθημερινές μικροδυσκολίες. Επιτρέψτε του να τις χειριστεί (στην αρχή με τη βοήθειά σας), ώστε να μάθει στη συνέχεια ότι μπορεί να ανταπεξέρχεται και μόνο του.