Πόλεμος στην Ουκρανία: Στην πρώτη γραμμή ο πρόεδρος της Τσετσενίας, Ραμζάν Καντίροφ — Σκηνοθετημένος ο βομβαρδισμός στο θέατρο της Μαριούπολης από νεοναζί του τάγματος Αζόφ;

Ο φίλος του Πούτιν, Καντίροφ, παραδέχεται θανάτους Τσετσένων κομάντος στην  Ουκρανία - iefimerida.gr

Ο πρόεδρος της Τσετσενίας Ραμζάν Καντίροφ καταγράφηκε να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του μετώπου, μόλις 30 χιλιόμετρα από το κέντρο του Κιέβου.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Στην πρώτη γραμμή ο πρόεδρος της Τσετσενίας, Ραμζάν Καντίροφ

Ο πρόεδρος της Τσετσενίας Ραμζάν Καντίροφ καταγράφηκε να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του μετώπου, μόλις 30 χιλιόμετρα από το κέντρο του Κιέβου. Ο ίδιος φρόντισε να το μάθει αυτό όλος ο κόσμος και κυρίως οι 1,1 εκατομμύριο ακόλουθοι που έχει στην εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης Telegram. Από εκεί έδωσε τη δική του απάντηση στην πρόκληση σε μονομαχία που απηύθυνε στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν ο εκκεντρικός δισεκατομμυριούχος Ελον Μασκ, αλλά και από εκεί απειλήθηκε από τον ηγέτη του τάγματος Αζόφ Αντρέι Μπιλέτσκι ότι «τον περιμένει ένα αφιλόξενο καλωσόρισμα». Μάλιστα, προτού αναχωρήσει από την Τσετσενία με τους 10.000 μαχητές του, «πρότεινε» στον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να ζητήσει συγγνώμη στον Πούτιν ώστε να σωθεί η Ουκρανία.

Μετά τη δημοσίευση όλων των παραπάνω η δημοτικότητα του Καντίροφ εκτοξεύτηκε. Γύρω του έχει διαμορφωθεί μια ιδιόμορφη κουλτούρα, όμως πίσω από το «σόου» κρύβονται ένας ή δύο πόλεμοι εναντίον της Ρωσίας (εξαρτάται ποια πλευρά θα ρωτήσεις) και μια στρατιωτικοποιημένη κοινωνία όπου ο πόλεμος δοξάζεται, μολονότι αποτελεί περισσότερο υπόθεση παραστρατιωτική.

Οι Καντίροφ στην εξουσία

Η ιστορία ξεκινάει όταν η ΕΣΣΔ καταρρέει το 1991 και μαζί με τη Ρωσική Ομοσπονδία γεννιούνται άλλα 15 κράτη. Η Τσετσενία δεν περιλαμβάνεται, αν και προσπάθησε ανεπιτυχώς δύο φορές (199496 και 1999-2009). Κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου ο Αχμάντ Καντίροφ, πατέρας του Ραμζάν Καντίροφ, ήταν αρχιμουφτής της Τσετσενίας. Στον δεύτερο πόλεμο επέλεξε την πλευρά του Πούτιν και ως αντάλλαγμα έγινε πρόεδρος της – υποταγμένης πλέον– χώρας του. Στις 9 Μαΐου 2004 ο Καντίροφ δολοφονείται με θεαματικό τρόπο στην πρωτεύουσα Γκρόζνι από ισλαμιστές Τσετσένους. Τοποθέτησαν βόμβα κάτω από τα VIP καθίσματα στο στάδιο του Γκρόζνι τη στιγμή που ο Τσετσένος πρόεδρος παρακολουθούσε την παρέλαση για την επέτειο της νίκης των Σοβιετικών επί της ναζιστικής Γερμανίας. Κατά τους «New York Times», τον Ιούνιο του 2006 ο ισλαμιστής ηγέτης Σαμίλ Μπασάγεφ πλήρωσε 50.000 δολάρια για τη δολοφονία ξεκινώντας μια καυκάσια βεντέτα.

Ύστερα από μια σύντομη πορεία πολιτικής ενηλικίωσης στις θέσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, σε ηλικία 28 και 30 ετών αντιστοίχως, ο Ραμζάν Καντίροφ κατέλαβε τον προεδρικό θώκο το 2007 σε ηλικία μόλις 31 ετών. Βέβαια, μεσολάβησε ο Πούτιν που «απέλυσε» τον τότε πρόεδρο Αλου Αλκχάνοφ διορίζοντάς τον υπουργό Δικαιοσύνης στη Ρωσία.

Είχε προηγηθεί η εισβολή του Καντίροφ και των σωματοφυλάκων του στο προεδρικό μέγαρο, όπου διεξάχθηκε κανονική μάχη που μάλλον θύμιζε σκηνές από την ταινία «Σημαδεμένος». Πάραυτα η ρωσική εφημερίδα «Μοσκόφσκι Κομσομόλετς» ανέφερε ότι η επίσημη ενημέρωση που ακολούθησε τη συμπλοκή έκανε λόγο για «συνηθισμένο καβγά» ανάμεσα σε εργαζόμενους των υπηρεσιών ασφαλείας.

Οι Τσετσένοι στον πόλεμο

Αναλαμβάνοντας την εξουσία ο Καντίροφ έδωσε νικηφόρο τέλος στον δεύτερο πόλεμο της Τσετσενίας, κατέβαλε προσπάθειες ώστε να ανοικοδομήσει το Γκρόζνι που είχε καταστραφεί ολοσχερώς από τους Ρώσους, ενώ τον Οκτώβριο του 2009 επιβίωσε από δολοφονική επίθεση ενός ισλαμιστή Τσετσένου. Η εξουσία εμπεδώθηκε με τη συγκρότηση παραστρατιωτικής οργάνωσης, η οποία ελέγχεται από τον Καντίροφ και έλαβε το ανεπίσημο όνομα «Καντιροβίτες». Μέλη της συμμετείχαν στον πόλεμο στη Συρία, όπου διακρίθηκαν για τις ικανότητές τους καθώς επίσης και για τη χρησιμότητά τους μια και επιχειρούσαν σε μουσουλμανικές περιοχές όντας μουσουλμάνοι, δίνοντας στους Ρώσους το πλεονέκτημα.

Σήμερα περισσότεροι από 10.000 Τσετσένοι βρίσκονται στην Ουκρανία. Μάχονται στην πρώτη γραμμή σε πόλεις όπως η Μαριούπολη και το Κίεβο, όπου έχουν καταγραφεί μεγάλες απώλειες στις ρωσικές δυνάμεις. Οι μαχητές αυτοί παίζουν ρόλο ειδικών δυνάμεων και «κρέατος για τα κανόνια», ενώ ενημερώνουν συνεχώς τους οπαδούς τους στο Telegram για τις νίκες και τα λάφυρά τους.

 

Σκηνοθετημένος ο βομβαρδισμός στο θέατρο της Μαριούπολης από νεοναζί του τάγματος Αζόφ; Τι υποστηρίζει δημοσιογράφοςΣκηνοθετημένος ο βομβαρδισμός στο θέατρο της Μαριούπολης από νεοναζί του τάγματος Αζόφ; Τι υποστηρίζει δημοσιογράφος

Ο δημοσιογράφος Μαξ Μπλούμενταλ δίνει μία άλλη εκδοχή για το τι πραγματικά συνέβη στις 16 Μαρτίου, στο θέατρο της Μαριούπολης, εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο δημοσιογράφος Μαξ Μπλούμενταλ δίνει μία άλλη εκδοχή για το τι πραγματικά συνέβη στις 16 Μαρτίου, στο θέατρο της Μαριούπολης, εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία.

«Ήταν ο ρωσικός στρατός τόσο αιμοδιψής –και πολιτικά αυτοκαταστροφικός– που στοχοποίησε εσκεμμένα ένα κτήριο που ήταν γνωστό ότι περιείχε παιδιά; Ή είχε γίνει πραγματικότητα η πρόβλεψη των κατοίκων της Μαριούπολης για μια στημένη τέσσερις ημέρες πριν από το βομβαρδισμό του θεάτρου της πόλης;».

Ο Μπλούμενταλ, διευθυντής σύνταξης του Grayzone, δημοσιογράφος στο Russia Today και το Sputnik, και συγγραφέας μπεστ-σέλερ φωτίζει ένα άλλο σενάριο από εκείνο που κυκλοφόρησε το Κίεβο για το βομβαρδισμό του θεάτρου της Μαριούπολης που φιλοξενούσε αμάχους. Βασίζεται σε μαρτυρίες από τους κατοίκους που εγκατέλειψαν την πόλη, στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στην πλατφόρμα Telegram και τις προειδοποιήσεις για μία «σκηνοθετημένη» επιχείρηση (false flag), μία προβοκάτσια δηλαδή με την υπογραφή των νεοναζί του τάγματος Αζόφ.

Στο άρθρο του που έχει τίτλο «Σκηνοθετήθηκε ο βομβαρδισμός του θεάτρου της Μαριούπολης από Ουκρανούς εξτρεμιστές του Αζόφ για να πυροδοτήσουν παρέμβαση του ΝΑΤΟ;» τονίζει ότι όσα πραγματικά έγιναν πριν από λίγες ημέρες στο θέατρο της Μαριούπολης έγιναν με στόχο να προκαλέσουν έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα εν λόγω στοιχεία «υπονομεύουν την μέχρι στιγμής πιο συναισθηματικά φορτισμένη κατηγορία της Ουκρανίας εις βάρος της Ρωσίας», όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος. Επιρρίπτουν στην Ρωσία την ευθύνη πως δήθεν «στοχευμένα βομβάρδισε αθώα παιδιά που αναζητούσαν καταφύγιο μέσα στο θέατρο της Μαριούπολης».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα «Τρεις μέρες πριν τον βομβαρδισμό του θεάτρου της Μαριούπολης, ντόπιοι έλεγαν ότι στο θέατρο θα πραγματοποιείτο μια επιχείρηση προβοκάτσιας από τους ναζί του Τάγματος Αζόφ, που είχαν τον έλεγχο του κτηρίου και της γύρω περιοχής».

«Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας αρνήθηκε ότι πραγματοποίησε αεροπορική επιδρομή στο θέατρο, υποστηρίζοντας ότι η τοποθεσία δεν είχε στρατιωτική αξία και ότι δεν πραγματοποιήθηκαν έξοδοι στην περιοχή στις 16 Μαρτίου. Η Ρωσία δε θα κέρδιζε τίποτα, πέρα από ένα ακόμη πλήγμα στις δημόσιες σχέσεις στοχεύοντας ένα κτίριο γεμάτο με πολίτες, ανάμεσά τους και Ρώσοι»

Όπως αναφέρεται, μία μέρα προτού γίνει ο βομβαρδισμός, στις 15 Μαρτίου, «μια ομάδα ανδρών συνελήφθη από την φωτογραφική κάμερα να τοποθετεί παλέτες στο ίδιο σημείο, στο οποίο την επόμενη μέρα έπεσαν εκρηκτικά».

Στις 16 Μαρτίου, «μερικές ώρες αφότου ο Προέδρος της Ουκρανίας έβγαλε λόγο στο Κογκρέσο των ΗΠΑ» σχετικά με την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Ουκρανία, «το γραφείο τύπου του Τάγματος Αζόφ διέδωσε την είδηση του βομβαρδισμού του θεάτρου της Μαριούπολης, χωρίς να έχει προκύψει από άλλα ειδησεογραφικά μέσα».

Μολονότι στρατιώτες του Τάγματος «δημοσιεύουν διαρκώς βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν υπάρχει πουθενά βίντεο του βομβαρδισμού του θεάτρου, παρά μόνο φωτογραφίες καταστροφής του κτιρίου «στις οποίες δεν εμφανίζονται, ζωντανοί ή νεκροί, άμαχοι». Κατά τον Μπλούμενταλ «ενώ το υδατογράφημα του Τάγματος φαίνεται καθαρά στις φωτογραφίες, μέσα ενημέρωσης όπως το Βρετανικό Sky News αναπαρήγαγαν την είδηση αφαιρώντας το».

Καταρρίπτονται δε οι ισχυρισμοί για ισχυρό βομβαρδισμό που κατεδάφισε το κτίριο, καθώς οι πολίτες διέφυγαν. Όπως σημειώνει ο Μπλούμενταλ, «πολίτες που έφυγαν από την Μαριούπολη διαβεβαίωσαν ότι βρίσκονταν υπό την κράτηση του Τάγματος Αζόφ, που τους χρησιμοποιούσε ως ανθρώπινες ασπίδες. Επιπλέον ναζί ανατίναξαν τμήματα του θεάτρου καθώς υποχωρούσαν».

«Από τότε που ξεκίνησε η Ρωσικής επιχείρηση, στρατιώτες του Τάγματος Αζόφ έχουν βιντεοσκοπηθεί να εμποδίζουν αμάχους να εγκαταλείψουν την Μαριούπολη. Μάλιστα τους επιτίθενται άγρια, αρπάζοντάς τους μέσα από τα αυτοκίνητά τους».

Στις 17 Μαρτίου, μια νεαρή γυναίκα έδωσε μια εντυπωσιακή αφήγηση της κατάστασης μέσα στη Μαριούπολη στο ANNA, το Πρακτορείο Ειδήσεων Δικτύου της Αμπχαζίας. «Οι μαχητές του Αζόφ απλώς κρύβονταν πίσω μας», είπε σε δημοσιογράφο. «Ήμασταν οι ανθρώπινες ασπίδες τους, αυτό είναι. Έσπασαν τα πάντα, γύρω μας, δεν μας άφηναν έξω. Περάσαμε 15 μέρες σε ένα υπόγειο, με παιδιά… Δεν μας έδιναν νερό, τίποτα» είπε.

Τέλος, ο δημοσιογράφος εκτιμά ότι το Τάγμα Αζόφ «θα έβγαινε κερδισμένο από μια σφοδρή επίθεση που θα καταλογίζονταν στην Ρωσία. Αυτό γιατί το Τάγμα βρισκόταν σε πλήρη υποχώρηση από την Μαριούπολη και μόνη ελπίδα που του απέμενε ήταν η πρόκληση της άμεσης παρέμβασης του ΝΑΤΟ».