Πολιτική τοξικότητα με όνομα: Κυριάκος Μητσοτάκης — Κι άλλες αναθέσεις νομοσχεδίων σε ιδιώτες

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξή του στο capital.gr

Οι εκλογές με βάση το Σύνταγμα γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια με την ολοκλήρωση της θητείας της κυβέρνησης. Οι πρόωρες εκλογές -όταν δεν υπάρχει πολιτική κρίση και απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της κυβέρνησης- ήταν, και συνεχίζουν να είναι, προνομία του εκάστοτε πρωθυπουργού. Αυτός έχει το πλεονέκτημα του εκλογικού αιφνιδιασμού, δηλαδή να προσφύγει στις κάλπες όποτε εκτιμά ότι τον συμφέρει.

Στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας οι εκάστοτε πρωθυπουργοί, είτε αξιοποίησαν αυτό το προνόμιο είτε όχι, ποτέ δεν επιχείρησαν να χρεώσουν στην αντιπολίτευση την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Πολύ περισσότερο να της επιβάλουν το πλαίσιο, δηλαδή έναν τρόπο συμπεριφοράς, βάσει του οποίου θα αντιπολιτεύεται. Αυτό πρώτη φορά το επιδιώκει ο Κυρ. Μητσοτάκης.

Στη συνέντευξή του χθες στο capital.gr επανέλαβε αυτό που λέει εδώ και καιρό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο: Θέλω να εξαντλήσω την τετραετία, με την προϋπόθεση ότι η αντιπολίτευση δεν θα οξύνει την αντιπαράθεση δημιουργώντας παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.

Στην πραγματικότητα ο Κυρ. Μητσοτάκης ζητάει να μην υπάρχει αντιπολίτευση ή να υπάρχει μια αντιπολίτευση όπως βολεύει εκείνον για να εξαντλήσει την τετραετία στα λόγια, έχοντας ταυτόχρονα το προνόμιο να κηρύξει εκλογές όποτε θεωρήσει ότι τον βολεύουν. Κορόνα χάνεις, γράμματα κερδίζω, που λέει κι ο λαός για να χαρακτηρίσει εκείνον που τα θέλει όλα δικά του.

Ολα αυτά, όταν έχει θέσει το κόμμα και την κυβέρνησή του σε πλήρη εκλογική τροχιά. Σχεδόν καθημερινά δίνει το χρίσμα υποψήφιου βουλευτή σε στελέχη, πολιτευτές και συνεργαζόμενους. Ταυτόχρονα, αντί να ακολουθήσει μια πολιτική άμεσης, ουσιαστικής και μακροχρόνια αποδοτικής παρέμβασης ενάντια στην ακρίβεια, αξιοποιεί το κρατικό χρήμα για μια επιδοματική πολιτική για να δημιουργεί εκλογική πελατεία και να κρατά σε ομηρία τους ψηφοφόρους.

Ακόμα χειρότερο είναι ότι μιλάει για το τοξικό κλίμα μιας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, «το οποίο η χώρα δεν χρειάζεται», ο άνθρωπος που όταν ανέλαβε πρόεδρος της Ν.Δ. ζητούσε κάθε μέρα εκλογές μέχρι που έγιναν.

Ουδέποτε συμφώνησε σε κάτι με την προηγούμενη κυβέρνηση ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και για να γίνει πρωθυπουργός επένδυσε τα πάντα στο τοξικό πολιτικό κλίμα. Δυστυχώς γι’ αυτόν η τοξικότητα στην πολιτική έχει όνομα: Κυριάκος Μητσοτάκης.

 

Κι άλλες αναθέσεις νομοσχεδίων σε ιδιώτεςΔεν μας προξενεί ιδιαίτερη έκπληξη το γεγονός ότι μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερες συμβάσεις ανάθεσης προετοιμασίας νομοσχεδίων θα αναρτώνται στη «Διαύγεια», προς επίρρωση της πεποίθησής μας ότι το νεοφιλελεύθερο δόγμα περί ολιγότερου κράτους που ενστερνίζεται η κυβέρνηση της Ν.Δ. σημαίνει τελικά περισσότερο κράτος για ιδιώτες, όπως επισημαίναμε στο χθεσινό κύριο άρθρο της «Εφ.Συν.».

Μετά το χθεσινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας μας με τίτλο «Σε ιδιώτες και η σύνταξη των νόμων», που αναφερόταν στην ανάθεση της αιτιολογικής έκθεσης και της τελικής διατύπωσης των διατάξεων του νομοσχεδίου για τις ΑΠΕ, που συζητείται στη Βουλή, σε ιδιωτική εταιρεία συμβούλων έναντι αμοιβής 74.400 ευρώ, κι άλλη φρέσκια παρόμοια ανάθεση «λάμπει» στις αναρτήσεις της «Διαύγειας».

Ο λόγος για την απόφαση της υπηρεσιακής γραμματέα του υπουργείου Τουρισμού να προχωρήσει σε απευθείας ανάθεση σύμβασης υπηρεσιών «Παροχής Τεχνικής Βοήθειας για την προετοιμασία του νομοσχεδίου περί Ιδρυσης Ακαδημίας Τουρισμού», με ημερομηνία 17/6. Και εδώ έχει προηγηθεί προεργασία μερικών μηνών, και εδώ η αμοιβή είναι 74.400 ευρώ, μαζί με τον ΦΠΑ, δηλαδή ακριβώς η «μονή ταρίφα» των απευθείας αναθέσεων, και εδώ ανάδοχος είναι ιδιωτική δικηγορική εταιρεία (Πιστιόλης Τριαντάφυλλος και συνεργάτες).

Το ενδιαφέρον είναι ότι η επιτροπή αξιολόγησης της μοναδικής οικονομικής προσφοράς γι’ αυτή την απευθείας ανάθεση, όπως αναφέρεται στο πρακτικό της, χρειάστηκε να ερμηνεύσει ως «εκ παραδρομής την αναφορά της πρόσκλησης που απευθύνθηκε σε συγκεκριμένο οικονομικό φορέα ότι κριτήριο ανάθεσης είναι η χαμηλότερη προσφορά». Χαμηλότερη από ποια, όταν υπάρχει μία και μοναδική, είναι το υπόρρητο ερώτημα της επιτροπής αξιολόγησης, που τελικά ενέκρινε την ανάθεση. Εχει και το outsourcing της νομοθέτησης τα προβλήματά του, αλλά το «επιτελικό κράτος» μαθαίνει και εξελίσσεται…