Ο Τρινκιέρι ‘έκλεισε’ τον Χάινς τρώγοντας μπέργκερ * Η Ρεάλ Μαδρίτης επέστρεψε στον Κώστα Σλούκα, αλλά ήταν αργά * Ανάλυση: Που βρίσκεται ο Ολυμπιακός, και ο Παναθηναϊκός!

O Αντρέα Τρινκιέρι επιστρέφει στη Γερμανία και στην Ευρωλίγκα

O Αντρέα Τρινκιέρι επιστρέφει στη Γερμανία και στην Ευρωλίγκα

Ο Αντρέα Τρινκιέρι επιστρέφει στην Euroleague και ο Γιάννης Φιλέρης γράφει για την μεγάλη του Ιταλού προπονητή σχολή. Ο Κάιλ Χάινς ήταν η πρώτη του αποκάλυψη, όταν τον έκλεισε το καλοκαίρι του 2008 μεταξύ δύο τσίσμπεργκερ και μιας μηλόπιτας!

Η ανακοίνωση της Μπάγερν για την πρόσληψη του Αντρέα Τρινκιέρι έκλεισε και τη λίστα των 18 προπονητών της φετινής Euroleague. Ο Ιταλός (με τις κροατικές ρίζες) κόουτς επιστρέφει στην κορυφαία διοργάνωση μετά από τρία χρόνια, αλλά και στη χώρα στην οποία έκανε ‘όνομα’ κοουτσάροντας την Μπάμπεργκ για μια τετραετία. Στα 52 του χρόνια είναι και πάλι παρών στην ελίτ, ελπίζοντας ότι αυτή τη φορά θα περάσει το 50% στις νίκες, καθώς ο απολογισμός του, μέχρι τώρα, είναι 31 νίκες σε 65 αγώνες (δηλαδή 47.6%).

Οι αριθμοί, ωστόσο, δεν λένε πάντα την αλήθεια. Και ο κόουτς Τρινκιέρι δεν είναι από τους προπονητές που προσλαμβάνονται για να κερδίσουν την κούπα. Η φήμη ενός προπονητή που μπορεί και εξελίσσει τους παίκτες του, τον ακολουθεί πάντα και σίγουρα αποτέλεσε το βασικό κριτήριο της επιλογής του από τον Μάρκο Πέσιτς, τζένεραλ μάνατζερ της Μπάγερν. Ειδικά στην μετά τον κορονοϊό εποχή, ομάδες όπως η Μπάγερν, πρέπει να σκεφτεί το μέλλον της δυο φορές πιο προσεχτικά.

Όχι ότι ο Τρινκιέρι δεν παίρνει και τίτλους. Στη Γερμανία μέτρησε τρία σερί πρωταθλήματα και ένα κύπελλο, στη Ρωσία με την Ούνιξ Καζάν πήρε το Κύπελλο, στην Ιταλία το σούπερ-καπ με την Καντού, ενώ δυο Κύπελλα Σερβίας κατέκτησε και με την Παρτιζάν σε επεισοδιακούς τελικούς εναντίον του Ερυθρού Αστέρα. Ταυτόχρονα, όμως, είναι ένας κόουτς που μπορεί να φτιάξει καλές ομάδες με λίγα λεφτά. Ο,τι πρέπει, δηλαδή για ομάδες που δεν έχουν την άνεση της ΤΣΣΚΑ ή της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπαρτσελόνα.

Φυσικά η Μπάγερν δεν μπορεί να θεωρηθεί ‘φτωχός συγγενής’. Θα ‘ναι, όμως, ιδιαίτερα ‘μετρημένη’ στις κινήσεις της και ο Τρινκιέρι μπορεί να φέρει σε πέρας μια τέτοια αποστολή. Πολύ καλύτερα από τον Ντέγιαν Ράντονιτς, που ήταν τα τελευταία δυο χρόνια (όχι όλα, καθώς στα μισά της σεζόν απολύθηκε) καθόταν στον πάγκο της γερμανικής ομάδας. Ο πρώην ομοσπονδιακός προπονητής (σε μια οδυνηρή εμπειρία, πάντως, στον πάγκο της Ελλάδας που κατέληξε σε νίκη επί της ομοσπονδίας που δεν πλήρωνε τα δεδουλευμένα του, αλλά μέσω δικαστικής οδού πλήρωσε 130.000 ευρώ) είναι από τους προπονητές που έχουν ‘ψηθεί’ με το ρίσκο της καλής επιλογής, έχει αναδείξει ουκ ολίγους πρωταγωνιστές της Euroleague και κυρίως παίκτες που αργότερα αξιοποίησε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς (στη Φενέρμπαχτσε) για να καταλήξουν να παίζουν, πλέον, στο ΝΒΑ.

Είναι ο πρώτος προπονητής που είδε στο κορμί του Κάιλ Χάινς ένα πραγματικό σέντερ-τσέπης που θα έκανε μεγάλη καριέρα στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Στην άσημη Βερόλι που εδρεύει στην ευρύτερη περιφέρεια της Λάτσιο, ο Τρινκιέρι εργάστηκε τη σεζόν 2008-09, όταν ήταν 40 ετών. Το καλοκαίρι του 2008, όπως όλοι οι Ευρωπαίοι προπονητές σε αυτή τη δεκαετία έκανε την περατζάδα του από το summer league του Λας Βέγκας, έχοντας στο μυαλό του τον δυναμίτη Κάιλ.

Ραντεβού με τον Χάινς στα Mcdonalds!

Το πως κατέληξε στη Βερόλι, το περιέγραφε γλαφυρά ο ίδιος ο ‘σερ Χάινς’ μερικά χρόνια αργότερα στην ιστοσελίδα La Giornada Tipo: “Ο ατζέντης μου βρισκόταν στο Λας Βέγκας και με κάλεσε στο τηλέφωνο να μου πει ότι ήθελε να με συστήσει σε έναν Ιταλό προπονητή, ο οποίος θα μου έκανε το τραπέζι, συζητώντας μαζί μου το ενδεχόμενο να παίξω στην ομάδα του, την επόμενη περίοδο. Το πιο αστείο απ’ όλα ήταν ότι στην σκέψη ενός φαγητού, με Ιταλό προπονητή, φαντάστηκα κάποιο εστιατόριο πέντε αστέρων. Τελικά ο ατζέντης μου με προσγείωσε όταν με πληροφόρησε ότι το ραντεβού είχε κλειστεί στο Mcdonald’s του Palms Casino. Κι αυτό καλό ήταν. Cool.

Ο Κάιλ Χάινς με τη φανέλα της Βερόλι
Ο Κάιλ Χάινς με τη φανέλα της Βερόλι

Καθώς περίμενα σε ένα τραπέζι των McDonalds, ένας τύπος με γυαλιά, κοντός και λίγο χοντρούλης, με μακριά μαλλιά μέχρι τον ώμο του, ήρθε και με χαιρέτησε, με ένα μεγάλο, ωραίο, χαμόγελο λέγοντας μου “hello”. Σίγουρα, δεν έμοιαζε με ένα τυπικό προπονητή μπάσκετ. Αυτός, όμως, ήταν ο Ιταλός κόουτς που ήθελε να με δει. Ο Αντρέι Τρινκιέρι, όπως μου συστήθηκε, μόλις είχε προσληφθεί στην Πρίμα Βερόλι, μια ομάδα η οποία κερδίσει την άνοδό της στην δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας.

Όπως τρώγαμε τα τσίζμπεργκερ και τη μηλόπιτα, ο κόουτς μού εξήγησε τις φιλοδοξίες για την επόμενη χρονιά. Μου μ ίλησε για την ωραία ατμόσφαιρα της πόλης, την οποία θα λάτρευα. Μια ώρα μετά, είχα πάρει την απόφασή μου. Τηλεφώνησα στον ατζέντη μου και του είπε ότι θα πήγαινα στην Βερόλι: “Θα παίξω για τον κόουτς Τρινκιέρι” του είπα. Κι έτσι έγινε“.

Πράγματι, ο Χάινς έμεινε κατενθουσιασμένος από το διαμέρισμα που του έδωσε η ομάδα, καθώς είχε πανοραμική θέα όλης της πόλης, Στην Βερόλι γνώρισε τον Αντονέλο Ρίβα, τον μεγαλύτερο σκόρερ που έβγαλε το ιταλικό μπάσκετ, που τότε ήταν τζένεραλ μάνατζερ της μικρής ιταλικής ομάδας Πάνω απ’ όλα, όμως, γνώρισε το ευρωπαϊκό μπάσκετ, με οδηγό τον κόουτς που τον κέρασε… τσίζμπεργκερ!

Ο κόουτς Τρινκιέρι με δίδαξε πάρα πολλά. Ειδικά τον πρώτο χρόνο“, παραδεχόταν το 2017, για να τονίσει:”Μπορεί να είναι σκληρός και πολύ απαιτητικός από τους παίκτες του, αλλά πολύ σύντομα συνειδητοποίησα ότι ήταν αυτό που χρειαζόμουν για να αποδώσω όσο δυνατόν καλύτερα. Κι ας ήταν η πρώτη μου σεζόν, που συνεργαζόμουν με ένα τέτοιο προπονητή. Όσο πιο σκληρός γινόταν απέναντί μου, τόσο μεγαλύτερο ήταν το κίνητρο για μένα, να γίνω καλύτερος παίκτης. Και προφανώς με ετοίμαζε για κάτι πολύ μεγαλύτερο, από το να πρωταγωνιστήσω στην δεύτερη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος..

Μου μιλούσε διαρκώς, με συμβούλευε να βλέπω πως παίζουν οι καλύτεροι σέντερ της διοργάνωσης. Βλέπαμε μαζί αγώνες και μελετούσαμε παίκτες όπως ο Άντρε Χάτσον (τότε στη Ρόμα), ο Σον Στόουνρουκ (της Σιένα), ο Φελίπε Ρέγες, ο Έραζεμ Λόρμπεκ και ο Μάικ Μπατίστ. Μου έλεγε πως αυτοί οι παίκτες κατάφεραν να έχουν μια σπουδαία καριέρα, ενώ όταν τους πήραν οι ομάδες τους ήταν εντελώς “άγραφοι”. Ο Τρινκιέρι με βοήθησε να κάνω αυτή την καριέρα στην Ευρώπη από τότε. Με τις συμβουλές του, αλλά και την επιμονή του να μελετώ όλους αυτούς τους παίκτες“.

Τα τσίζμπεργκερ ήταν νόστιμα, ο Χάινς μάλιστα μετά τη Βερόλι, πήγε στην ομάδα που θα διέπρεπε και ο Τρινκιέρι ως προπονητής: Στην Μπάμπεργκ. Τον Κάιλ εξακολουθεί να τον λατρεύει: “Είναι ένας απίστευτος άνθρωπος. Ένας από τους καλύτερους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Πάντα έλεγα ότι αν είχα μια κόρη, θα ήθελα πολύ να την παντρέψω με τον Χάινς. Όταν για ένα παίκτη λες ότι είναι καλό παιδί, συνήθως είναι μέτριος μπασκετμπολίστας. Με τον Κάιλ δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Είναι απίστευτος παίκτης και απίστευτο άτομο. Η σκληρή δουλειά και η νοοτροπία του τον οδήγησαν να κάνει αυτή την καριέρα. Πάντα γίνεται θυσία για την ομάδα. Βάζει μπροστά το κορμί του για τη νίκη. Δεν τον ενδιαφέρουν τα σουτ και οι πόντοι, αλλά οι βοήθειες που θα δώσει για να πάρει τη νίκη η ομάδα. Αυτό του φτάνει“.

Προετοιμάζοντας παίκτες για τον Ομπράντοβιτς

Ο Τρινκιέρι κέρδισε το κύπελλο στην Lega Due και μετακόμισε στην Καντού, με την οποία κατέκτησε το Σουπερ Καπ, αλλά και τον τίτλο του προπονητή χρονιάς στην Ιταλία (2010 και 2011). Στο ιστορικό ιταλικό κλαμπ καθιέρωσε τον Βλάντιμιρ Μίτσοφ, εμπιστεύτηκε τον Μάνουτσαρ Μαρκοϊσβίλι, τον Αμερικανό Λέουνεν, διεκδίκησε ξανά τον τίτλο μετά από δυο δεκαετίες (αλλά τον έχασε από την Σιένα) και θεωρήθηκε ο επόμενος μεγάλος Ιταλός κόουτς.

Η επόμενη ομάδα του ήταν η ρωσική Ούνιξ Καζάν. Εκεί εμπιστεύτηκε τον Άντριου Γκάουντλοκ. Στη Ρωσία ο Γκάουντλοκ είχε μ.ο 18.8π και το επόμενο συμβόλαιό του ήταν στη Φενέρμπαχτσε του Ομπράντοβιτς. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ‘Ζοτς’ πήρε ένα παίκτη ο οποίος είχε περάσει από τα χέρια του Τρινκιέρι. Έκανε το ίδιο και με τον Μπραντ Γουαναμέικερ, αλλά και το Νικολό Μέλι, οι οποίοι επίσης μετακόμισαν από τη Γερμανία στη Φενέρμπαχτσε και κατόπιν στο ΝΒΑ.

Ο Τρινκιέρι δεν είπε ‘όχι’ όταν ο Ντάνιελ Χάκετ έμεινε ελεύθερος από τον Ολυμπιακό. Δεν φοβήθηκε τον τραυματισμό του και ουσιαστικά του έδωσε πίσω μια καριέρα που λίγο έλειψε να θεωρηθεί ολότελα χαμένη! Το ίδιο είχε κάνει και με τον Μέλι, ο οποίος είχε αποχωρήσει από το Μιλάνο σχεδόν σαν αποτυχημένος. Στην Μπάμπεργκ, ανέδειξε τον Γιάνις Στρέλνιεκς, επέμεινε στον Ντιάνιελ Τάις, που επίσης παίζει στο ΝΒΑ, ενώ βρήκε στο πρόσωπο του Νίκου Ζήση τον ιδανικό παίκτη-ομάδας.

Ο Νίκος Ζήσης με τη φανέλα της Μπάμπεργκ
Ο Νίκος Ζήσης με τη φανέλα της Μπάμπεργκ  EUROKINISSI SPORTS

Πρέπει να είμαι ειλικρινής. Η καριέρα μου θα ήταν πολύ διαφορετική, αν δεν γνώριζα τον Νίκο. Είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Ως παίκτης βοηθάει πολύ τον προπονητή και δίνει το 100% για την ομάδα. Έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Θυμάμαι την πρώτη προπόνηση που έκανε με την ομάδα ο Νικολό Μέλι. Μετά από πέντε λεπτά ήρθε ο Νίκος και μου είπε ”μπράβο, κόουτς, αυτός ο παίκτης είναι σπουδαίος’” έχει πει για τον Έλληνα διεθνή.

Αλλά και ο Ζήσης για τον Αντρέα Τρινκιέρι ήταν ιδιαίτερα γενναιόδωρος στα κοπλιμέντα: “Νομίζω ότι είναι ένα σπουδαίο μπασκετικό μυαλό, με πολύ δημιουργικές ιδέες. Είναι πολύ καλός στο να βάζει τους παίκτες σε καταστάσεις που αποδεικνύουν τις μεγαλύτερες ικανότητές τους. Με βοήθησε πάρα πολύ να παίξω μεγάλο μπάσκετ, είχα μερικά σπουδαία χρόνια μαζί του και δεν ξεχνώ πόσο με εμπιστεύτηκε. Είναι απίστευτη η δημιουργικότητά του, ειδικά στην επίθεση. Μπορεί να ήξερα όλα τα συστήματά του απέξω κι ανακατωτά, ήταν όμως ικανός ξαφνικά να εμφανιστεί με μια καινούργια ιδέα για να δουλέψει πάνω σε αυτήν. Το μεγάλο προσόν του είναι η συνεχής εξέλιξή του ως προπονητή“.

Η επιστροφή του στην Euroleague είναι σημαντική. Μπορεί να μην πήγε ποτέ στο παραπάνω επίπεδο (ίσως ο εκρηκτικός και συναισθηματικός χαρακτήρας του να φταίει περισσότερο σε αυτό) δεν θα πάψει ποτέ, όμως, να δημιουργεί και να εξελίσσει παίκτες. Περιμένουμε τους επόμενους.

 

Η Ρεάλ Μαδρίτης επέστρεψε στον Κώστα Σλούκα, αλλά ήταν αργά

Στην Ισπανία, το 10% της προμήθειας του ατζέντη το καλύπτει ο παίκτης και πηγές από αυτήν τη χώρα επιμένουν πως αυτό ήταν το θέμα που ο Κώστας Σλούκας δεν πήγε στη Ρεάλ. Η αλήθεια δεν είναι ακριβώς αυτή.

Η συμβουλή της FIBA για τα νέα συμβόλαια των μειωμένων αποδοχών και τα χρωστούμενα -και τη σχέση όλων αυτών με τον Νικ Καλάθη-, η επιστροφή της Ρεάλ Μαδρίτης στον Κώστα Σλούκα πριν διαπιστωθεί ένα θεματάκι και η ομάδα που κέρδισε το ‘παζάρι’ αυτού του καλοκαιριού, πριν ξεκινήσει -το ‘παζάρι’.

Eν αναμονή του δεύτερου ‘γύρου’ κρουσμάτων κορονοϊού -ώστε να μάθουμε και πώς θα είναι η ζωή μας το φθινόπωρο-, όλα κυλούν σχεδόν ομαλά στη Euroleague. Να δούμε βέβαια, τι σημαίνει αυτό το ‘σχεδόν ομαλά’, σε ό,τι αφορά τις ανανεώσεις των ρόστερ έως και σήμερα (Τετάρτη 15/7) το πρωί. Μετά την απόφαση της διοργανώτριας αρχής να διατηρήσει τις 18 ομάδες που ‘χε φέτος -έως τη διακοπή της σεζόν- και για του χρόνου, επέλεξα να αρχίσω τα ‘πώς, τι και γιατί’ με την πρώτη τετράδα της βαθμολογίας -όπως είχε διαμορφωθεί έως το Μάρτιο και το lockdown που έγινε ‘φινάλε’-, συν τον οργανισμό που έκανε τα περισσότερα από όλους, στο συντομότερο χρονικό διάστημα.

Aυτή προφανώς και είναι η Αρμάνι, η οποία θέλει και τον Μάρκο Μπελινέλι, για να κάνει το all in. Θέμα που ωστόσο, δεν μπορεί να τακτοποιήσει νωρίτερα από το τέλος της ‘φούσκας’ του Ορλάντο. Ακόμα και να μείνει ο Μπελινέλι στο ΝΒΑ, η εκπρόσωπος του Μιλάνο έχει κερδίσει αυτό που λέγεται ‘μεταγραφικό παζάρι’ του τρέχοντος καλοκαιριού. Το θέμα βέβαια, είναι να κερδίσει και ματς και να κάνει το στόχο της πρόκρισης στο Final Four πραγματικότητα. Αυτά όμως, είναι πράγματα που θα δούμε αργότερα. Προς το παρόν, ας δούμε τις κινήσεις των Αναντολού ΕφέςΡεάλ ΜαδρίτηςΜπαρτσελόνα και ΤΣΣΚΑ, συν τους Ιταλούς.

Να δούμε τώρα, και τι εκκρεμεί -πέραν του αν θα επαναπατριστεί ο Μπελινέλι ή όχι. Ως συνήθως, θα βάλουμε μια άνω τελεία να δούμε θέμα που αφορά τους πάντες.

H FIBA έχει συστήσει καλή θέληση ως προς τις συμφωνίες παικτών/προπονητές με τις ομάδες, επί μειωμένων αποδοχών

Η πρώτη φάση της πανδημίας που οδήγησε τον πλανήτη σε lockdown, προφανώς και είχε οικονομικές συνέπειες στους ιδιοκτήτων των αθλητικών οργανισμών. Οι οποίοι ιδιοκτήτες προχώρησαν σε μειώσεις του μπάτζετ και προτάσεις για μειώσεις μισθών, στους παίκτες που ‘χουν συμβόλαιο και για του χρόνου. Πολλοί είχαν και χρωστούμενα για τη σεζόν 2019-20 και έγιναν όλα τα ευρώ (δολάρια) σούμα, ως προς την επιδίωξη μιας νέας συμφωνίας. Από εκεί και πέρα, οι παίκτες είχαν και διατηρούν το δικαίωμα να δεχθούν ή να αρνηθούν. Από εκεί και πέρα ή μένουν ελεύθεροι ή πωλούνται ή μένουν εκεί όπου είναι -ο καθένας αποφασίζει ό,τι θέλει.

Όλοι οι σύλλογοι που χρωστούν λεφτά και μετέχουν στην Euroleague, έχουν καταθέσει τα ποσά και τις συμφωνίες αποπληρωμής που ‘χουν κάνει με τους παίκτες και τους προπονητές -με έγγραφα που φέρουν τις υπογραφές όλων. Βάσει των κανονισμών, η αποπληρωμή πρέπει να γίνει έως τις 15/8, διαφορετικά ο αθλητικός οργανισμός μπορεί να χάσει την άδεια συμμετοχής στην κορυφαία ευρωπαϊκή λίγκα. Επειδή θα αναρωτιέσαι, ο εκπρόσωπος του Κώστα Σλούκα είχε επαφή την περασμένη εβδομάδα με τη Φενέρμπαχτσε και οι πληροφορίες θέλουν να τελείωσαν την Παρασκευή 10/7 τα της εξόδου του διεθνούς γκαρντ από την τουρκική ομάδα. Οι πληροφορίες ήθελαν τη Φενέρ να ανακοινώνει το αντίο, αφότου βρει τον αντικαταστάτη του. Δεν ξέρω αν θυμάσαι, αλλά το απόγευμα της Τρίτης 14/7 ανακοίνωσε τον Λορένζο Μπράουν -παίκτη που διεκδίκησε και ο Παναθηναϊκός, με τρεις διαφορετικές προτάσεις.

Αν δεν είναι συνεπείς οι οργανισμοί στα συμφωνηθέντα ή αν ο παίκτης δεν συμφωνεί με τη μείωση και παρ’ όλα αυτά, δεν μένει ελεύθερος, μπορεί να απευθυνθεί στο ανώτατο αθλητικό δικαστήριο επίλυσης οικονομικών διαφορών του μπάσκετ (BAT). Κάτσε όμως, να σου πω τι θα γίνει εκεί, βάσει της σχετικής ενημέρωσης που έχει κάνει -δυο φορές- η FIBA.

Δεδομένων των συνθηκών δεν θα δικαιώνει ολοκληρωτικά τη μια ή την άλλη πλευρά -δηλαδή, 100% βάσει του γράμματος του νόμου. Πρότεινε δε, καλή θέληση ως προς τη συμφωνία αποπληρωμής. Αυτά ισχύουν για συμβόλαια που έχουν υπογραφεί πριν την πανδημία, με τους αρμόδιους να αναγνωρίζουν την πρακτική αδυναμία των ομάδων να ανταποκριθούν -με λιγότερα παιχνίδια, χωρίς κόσμο στις εξέδρες και απώλειες από χορηγίες και τηλεοπτικά συμβόλαια. Κάπως έτσι, μεταξύ πολλών άλλων, έχει εγκλωβιστεί ο Γιαν Βέσελι στη Φενέρμπαχτσε, με την υπόθεση του Νάντο Ντε Κολό να είναι διαφορετική, αλλά είναι και για άλλη μέρα -καθώς είπαμε πως σήμερα θα ασχοληθούμε με συγκεκριμένες ομάδες.

Όλα όσα διάβασες παραπάνω (περί good faith ένθεν κι ένθεν, για τη σύναψη νέας συμφωνίας), έγιναν πραγματικότητα μεταξύ του Νικ Καλάθη και της Μπαρτσελόνα. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο παίκτης έφυγε για τη Βαρκελώνη, αφότου συμφώνησε να λάβει το 65% των οφειλών και να προχωρήσει σε πλάνο συγκεκριμένης αποπληρωμής για τα υπόλοιπα. Αυτή είναι μια περίπτωση. Δεν είναι η μόνη.

Πάμε παρακάτω. Η Αναντολού Εφές πάνω κάτω θα είναι η ίδια με αυτήν που ήταν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας της Euroleague, έως το τέλος της σεζόν, κρατώντας όλους τους παίκτες που είχαν συμβόλαια τα οποία ολοκληρώνονταν. Ο Σέιν Λάρκιν επιμένει πως δεν υπέγραψε νέα συμφωνία, εν τούτοις ο ντουνιάς έχει διαβάσει ότι υπέγραψε και μάλιστα, με απολαβές που τον βάζουν στο ΤΟΡ3 των πιο ακριβών συμβολαίων της Ευρώπης.

Η Ρεάλ Μαδρίτης ασχολήθηκε -ξανά- με τον Σλούκα

Η Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία ήταν δεύτερη έως το ‘έως εδώ’ της Euroleague πρόλαβε να χάσει το πρωτάθλημα στην Ισπανία μέχρι σήμερα που τα λέμε και ναι, ο Πάμπλο Λάσο άκουσε τα εξ αμάξης. Πάμε όμως, στο τι έκανε ο Λάσο, σε ό,τι αφορά την ανανέωση του ρόστερ. Κατ’ αρχάς, κράτησε τέσσερις παίκτες (Ράντολφ, Φερνάντεθ, Κάρολ, Τόμπκινς) και ενημέρωσε τους Νικολάς Λαπροβίτολα και Τζόρνταν Μίκι πως διατίθενται, έναντι αμοιβής -εννοώ δεν είναι ελεύθεροι, όπως και δεν είναι δυσβάσταχτο το buy out τους.

Οι ‘μερένγκες’ αναζητούν έναν Ευρωπαίο γκαρντ, να αντικαταστήσει τον Φακούντο Καμπάτσο, ο οποίος -όπως όλα δείχνουν- θα μετακομίσει στο ΝΒΑ, με τους Νάγκετς και Μάβερικς να είναι οι πιθανότεροι προορισμοί. Πριν από 3 εβδομάδες επέστρεψαν στο θέμα του Κώστα Σλούκα -είχαν ‘ενοχλήσει’ και πριν την πανδημία-, με πηγές από τη Μαδρίτη να αναφέρουν πως το σημαντικότερο πρόβλημα που προέκυψε ήταν η προμήθεια του ατζέντη. Στην Ισπανία, το 10% του deal καλύπτεται από τον παίκτη. Και το 10% αντιστοιχούσε, εν προκειμένω, σε 570.000 ευρώ. Αυτά λένε οι Ισπανοί. Εσύ πιθανόν να σκέφτεσαι πως η υπόσχεση είναι υπόσχεση -για όποιον θέλει να λέει πως έχει αρχές ως άνθρωπος. Παρεμπιπτόντως, δεν ξέρω αν ξέρεις, αλλά ο Σλούκας φέρεται να υπέγραψε σήμερα (Τετάρτη 15/7) με τον Ολυμπιακό.

Οι πληροφορίες ήθελαν τη Ρεάλ να ρωτά και για τον Νάντο Ντε Κολό, του οποίου η αποχώρηση από τη Φενέρμπαχτσε θεωρούνταν δεδομένη προ δεκαημέρου, αλλά μετά την απώλεια των Ντατόμε και Σλούκα, η τουρκική ομάδα πιέζει τον Γάλλο να μείνει εκεί όπου είναι -με δέσμευση για άμεση αποπληρωμή και τη μικρότερη μείωση όλων στο συμβόλαιο (ου μην μηδενική). Σε άλλα νέα, η Ρεάλ θα δώσει 1.5 εκατομμύρια ευρώ στη Βαλένθια, για να πάρει τον Αλμπέρτο Αμπάλντε. Δηλαδή, δεν θα τα δώσει στη Βαλένθια, αλλά αυτό είναι κάτι που θα διευκρινιστεί σε άλλο κείμενο.

Τρίτος ‘σταθμός’ μας είναι η Μπαρτσελόνα που κατ’ αρχάς απέκτησε τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους. Δηλαδή, τον Καλάθη είχε ‘κλείσει’ πρώτο -χρονικά- αλλά εν πάση περιπτώσει η πρώτη ανακοίνωση ήταν αυτή του ‘Σάρας’. που μετά επανειλημμένα ‘όχι’ είπε το ‘ναι’ στους ‘μπλαουγκράνα’, γιατί πήρε ό,τι ήθελε. Και αυτό που ήθελε ήταν ο πλήρης έλεγχος όσων αφορούν το ρόστερ. Η αλήθεια είναι πως η απόφαση για την αποχώρηση των Κέβιν Πάνγκος και Άντε Τόμιτς ήταν ειλημμένη -εννοώ είχε διαρρεύσει προ έλευσης ‘Σάρας’, ανακοινώθηκε ωστόσο, μετά. Ομοίως και αυτή του Ρίμπας. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα κυλήσει η συνεργασία του Λιθουανού με τον Τομάς Ερτέλ και αν τελικά, θα βρει τον τρόπο να πείσει τον Πάου Γκασόλ να ‘κλείσει’ την καριέρα του στη Βαρκελώνη.

Θα ολοκληρώσω τη σημερινή αναφορά με την ΤΣΣΚΑ, που κράτησε τους Μπολομπόι, Τζέιμς, Χομένκο, Χίλιαρντ και Χάκετ -για να αποδειχθεί πως το ‘θα μειώσουμε πολύ το μπάτζετ μας’ του Αντρέι Βατούτιν, ήταν μόνο λόγια. Η πλήρης διάψευση προέκυψε η είδηση για τα λεφτά που θα πάρει ο Τορνίκε Σενγκέλια (μόνο 1.000.000 δολάρια πήρε η Μπασκόνια για να τον αφήσει), με τον Νίκολα Μιλουτίνοφ να ‘χει ήδη γίνει η πρώτη φετινή κίνηση των Ρώσων και τον Γιάννη Φιλέρη να γράφει για όσα θα δούμε φέτος από την ‘ομάδα του στρατού’.

 

Ανάλυση: Που βρίσκεται ο Ολυμπιακός, τι δρόμο έχει ο Παναθηναϊκός!

Ανάλυση: Που βρίσκεται ο Ολυμπιακός, τι δρόμο έχει ο Παναθηναϊκός!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας αξιολογεί τις μέχρι τώρα κινήσεις των «αιωνίων αντιπάλων» και καταγράφει τις μετεγγραφικές εκκρεμμότητες του καλοκαιριού κι επιχειρεί να κάνει μία πρόωρη και παρακινδυνευμένη πρόβλεψη για το status των ελληνικών ομάδων στην Euroleague της νέας σεζόν.

Πλάκα-πλάκα και χωρίς να το πολυκαταλάβουμε, γιατί το εφετινό αθλητικό καλοκαίρι δεν είναι σαν όλα τα προηγούμενα, φτάσαμε στο σημείο να μετράμε αντίστροφα για την έναρξη της προετοιμασίας των δύο εκπροσώπων μας στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης.

Για την ακρίβεια, ο μεν Ολυμπιακός που έχει σχεδόν ολοκληρώσει το ρόστερ του, θα ξεκινήσει επίσημα προπονήσεις στις 10 Αυγούστου και ορισμένοι εκ των παικτών, ίσως και νωρίτερα. Ο δε Παναθηναϊκός, που ειδικότερα φέτος, βρίσκεται σε μία μεταβατική περίοδο, θα συγκεντρωθεί αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο.

Μέσες-άκρες, κοινώς, μέσα σε περίπου έναν μήνα από τώρα, οι «αιώνιοι» θα μπουν στο γήπεδο για να αρχίζουν να «χτίζουν» τη νέα χρονιά κι εμείς επιτέλους, θα αρχίσουμε να μπαίνουμε αγωνιστικό mood, ενόψει των πρώτων φιλικών αγώνων που θα μας δώσουν εικόνες και τροφή για σχόλια και κριτική.

Ως τότε, λοιπόν, δεν έχουμε περισσότερες επιλογές από το να αξιολογήσουμε τα μέχρι τώρα μετεγγραφικά πεπραγμένα των δύο ομάδων, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις ειδικές συνθήκες της εποχής και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που αντιμετώπισαν η κάθε ομάδα ξεχωριστά. Ας αρχίσουμε με τους «ερυθρόλευκους», των οποίων το ρόστερ έχει ήδη ξεκαθαρίσει και στο οποίο απομένει μία τελευταία αλλά πολύ σημαντική προσθήκη.

Ολυμπιακός

Oι Πειραιώτες στάθηκαν τυχεροί μέσα στην γενικότερη ατυχία της χρονιάς που λόγω κορονοϊού δεν τελείωσε ποτέ κι αυτό λόγω της συμφωνίας τους με τον Γιώργο Μπαρτζώκα στις 12 Ιανουαρίου. Η δέσμευση με τον 55χρονο έμπειρο τεχνικό, μέχρι το 2022, τους έδωσε αυτομάτως την ευχέρεια να οργανώσουν τον σχεδιασμό τους από τις αρχές Φεβρουαρίου και να εκτελέσουν το πλάνο τους, νωρίτερα από τις περισσότερες ομάδες και ουσιαστικά πριν αποφασιστεί η οριστική διακοπή της διοργάνωσης λόγω πανδημίας.

Μοιραία, λοιπόν, οι τρεις φορές πρωταθλητές Ευρώπης κινήθηκαν πολύ γρήγορα και συντονισμένα για την διαμόρφωση του ρόστερ και σε έναν βαθμό «εκμεταλλεύτηκαν» την αβεβαιότητα που υπήρχε στην αγορά. Η συγκεκριμένη παράμετρος βοήθησε πολύ στις διαπραγματεύσεις με τους παίκτες, υπό την έννοια ότι κατάφεραν να πετύχουν αρκετά συμφέρουσες οικονομικές συμφωνίες με παίκτες, που σκεπτόμενοι την ιδιαιτερότητα της επόμενης χρονιάς, είπαν το «ναι» πολύ πιο εύκολα απ’ ότι θα το έκαναν υπό άλλες συνθήκες.

Σημαντικό ρόλο στην περίπτωση των ορισμένων Αμερικανών, έπαιξε και η επέκταση της χρονιάς στο ΝΒΑ. Με δεδομένο ότι η free-agency και το draft θα διεξαχθούν σχεδόν ταυτόχρονα με την έναρξη της επόμενης αγωνιστικής περιόδου στον υπόλοιπο – εκτός Αμερικής – μπασκετικό κόσμο, αντιλαμβάνεστε ότι ειδικότερα οι παίκτες που ήταν στο μεταίχμιο του να βρουν ή όχι δουλειά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, είναι λογικό να δεχθούν πιο εύκολα ένα εγγυημένο συμβόλαιο στην Ευρώπη. Έστω και με χαμηλότερες αποδοχές.

Εκ κατακλείδι, ο Ολυμπιακός κατόρθωσε να συμπληρώσει όλα τα κενά στο ρόστερ του και – συμπεριλαμβανομένου και του ποσού για την τελευταία μετεγγραφή – να αναβαθμίσει την ομάδα του, βελτιώνοντας σε μεγάλο βαθμό το αγωνιστικό χαρακτηριστικό που του έλλειπε τα προηγούμενα χρόνια: την αθλητικότητα.

Ποιοι έφυγαν: Μιλουτίνοφ (ΤΣΣΚΑ), Ρούμπιτ (Ζάλγκιρις), Πολ, Ρότσεστι, Μπάικς, Μπόλντουιν

Ποιοι ήρθαν: Τζένκινς, Χάρισον, Λαρεντζάκης, Μάρτιν, Ζαν-Σαρλ

Ποιοι ανανέωσαν: Σπανούλης, Πρίντεζης, Βεζένκοβ

Ποιοι είχαν συμβόλαιο: Παπανικολάου, Κόνιαρης, Χαραλαμπόπουλος, Έλις, ΜακΚίσικ, Ποκουσέφσκι, Νικολαϊδης, Χρηστίδης

Πόσες μετεγγραφές απομένουν: Μία (Σλούκας ή ξένος point-guard)

Τι μπάσκετ θα παίξει: Είναι ξεκάθαρο ότι μεγάλη έμφαση θα δοθεί στην άμυνα. Ο Ολυμπιακός θα παίζει πολύ επιθετικά στα μετόπισθεν, θα επιχειρεί συνεχείς αλλαγές στα screens και γενικά θα δέχεται με «αίμα» πάνω από 70-75 πόντους. Σε γενικές γραμμές, ο Γιώργος Μπαρτζώκας θέλει να ελέγξει τα ριμπάουντ, να επαναφέρει το χαμένο αμυντικό dna και την σκληράδα που χαρακτήριζε την ομάδα τα προηγούμενα χρόνια στα ανασταλτικά της καθήκοντα. Στην επίθεση θα εφαρμόσει την γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας σε οργανωμένη επίθεση αλλά και στο transition και εκτιμώ ότι θα παραχωρήσει μία σεβαστή ελευθερία κινήσεων σε παίκτες που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να σκοράρουν και να δημιουργήσουν.

Ποια είναι τα πλεονέκτηματά του: Ένα από τα πιο σημαντικά είναι η αύξηση της αθλητικότητας στο ρόστερ και ειδικότερα στους ψηλούς. Οι τρεις παίκτες που θα καλύψουν την θέση του σέντερ (Έλις, Μάρτιν και σε κάποια σχήματα ο Ζαν-Σαρλ) διαθέτουν όλα τα χαρακτηριστικά που απαιτεί το σύγχρονο μπάσκετ (έκρηξη, ταχύτητα, δύναμη). Από ‘κει και πέρα, η ανανέωση των ΣπανούληΠρίντεζη και Βεζένκοβ, έδωσε στους «ερυθρόλευκους» την ευκαιρία να διατηρήσουν τον βασικό κορμό των γηγενών (μαζί με τους Παπανικολάου και Κόνιαρη), ενώ αν οριστικοποιηθεί η επιστροφή του Σλούκα, τότε η πιο σημαντική προσθήκη του καλοκαιριού, θα είναι ένας παίκτης που ανδρώθηκε στο ΣΕΦ και θα επιστρέψει ως ο νέος ηγέτης!

Που υστερεί: Στην έλλειψη εμπειρίας των νεοαποκτηθέντων (πλην του Τζένκινς) στο επίπεδο της Euroleague. Ο Χάρισον και ο Λαρεντζάκης δεν έχουν παίξει καθόλου, ο ΜακΚίσικ και ο Έλις έχουν αγωνιστεί από 3 και 7 παιχνίδια αντίστοιχα, ενώ ο Γάλλος power-forward ήταν από τις ευχάριστες εκπλήξεις των rookies στην περυσινή διοργάνωση. Μία άλλη παράμετρος είναι το χαμηλό μέγεθος στην θέση “5” και γενικότερα η low-post άμυνα απέναντι σε βαριά πεντάρια, καθώς επίσης η απουσία πολλών παραδοσιακών δημιουργών, υπό την έννοια ότι μόνο ο Σπανούλης (και φυσικά ο Σλούκας αν υπογράψει) και ο Πρίντεζης (από το low-post) μπορούν να προσφέρουν με συνέπεια σ’ αυτόν τον τομέα.

Που στοχεύει: Φυσικά στην δημιουργία μίας ανταγωνιστικής ομάδας, που θα είναι σε θέση να παλέψει όλα τα ματς (μέσα κι έξω) και θα ξαναγίνει υπολογίσιμο μέγεθος στην Euroleague, διεκδικώντας επί ίσοις όροις την επιστροφή στα playoffs.

Καλοκαιρινή πρόβλεψη: Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Ολυμπιακός έχει κάνει κάτι περισσότερο από καλή δουλειά στην off-season, κι έχοντας κινηθεί αθόρυβα και οικονομικά, έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να κάνει ξανά αισθητή την παρουσία του. Εκτιμώ ότι με την προσθήκη του Σλούκα, θα συνδυάσει το τερπνόν μετά του ωφελίμου (επικοινωνιακό κέρδος και ουσιαστική ενίσχυση) και θα μπορέσει να προσπεράσει ομάδες, που πέρυσι, ήταν πιο μπροστά απ’ αυτόν, πλησιάζοντας τον στόχο του.

Υγ.: Μεγάλο credit για την οργάνωση, την μεθοδικότητα και τους χαμηλούς τόνους πρέπει να αποδοθεί στον general manager, Νίκο Λεπενιώτη, ο οποίος συμπληρώνει έναν χρόνο στα καθήκοντά του και πλέον μπορεί να κριθεί με ασφάλεια.

Παναθηναϊκός

Οι «πράσινοι» βιώνουν την πιο δύσκολη off-season των τελευταίων τριαντα τριών χρόνων. Το τέλος εποχής της οικογένειας Γιαννακόπουλου στον σύλλογο, κόστισε σε χρήμα καθώς για πρώτη φορά μετά το 1987, η «πράσινη» ΚΑΕ δεν έχει κανέναν βασικό χρηματοδότη και πορεύεται με βάση τα έσοδα και τα έξοδά της. Το αντίο του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, όμως, συνδυάστηκε και με την αποχώρηση του Μάνου Παπαδόπουλου (μετακόμισε στη Ζενίτ), που για τρεις δεκαετίες πέρασε από όλα τα διοικητικά πόστα και το κενό που άφησε είναι δίχως άλλο δυσαναπλήρωτο.

Οι ραγδαίες αυτές εξελίξεις κόστισαν και σε πολύτιμο χρόνο, υπό την έννοια ότι ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε να αναδιοργανωθεί εκ βάθρων πριν ξεκινήσει τον σχεδιασμό της νέας σεζόν, ενώ ακόμη και τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές ο νέος πρόεδρος, Τάκης Τριαντόπουλος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει το ακριβές ύψος του budget, με βάση το οποίο θα στηθεί η ομάδα.

Κι αυτό γιατί ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει το τηλεοπτικό τοπίο για την Basket League (όλα δείχνουν ότι οι «πράσινοι» θα μπουν στην κεντρική διαχείριση, αλλά κανείς ακόμη δεν ξέρει το ύψος των χρημάτων που θα εισπράξουν πιθανότατα από την κρατική τηλεόραση), ενώ θολή είναι ακόμη η εικόνα και στο τομέα των χορηγιών.

Η μεγαλύτερη απώλεια, όμως, εντοπίζεται στο κομμάτι των εισιτηρίων (άγνωστο το αν και πόσοι θεατές θα επιτραπούν στα γήπεδα της νέας σεζόν), υπό την έννοια ότι οι 6 φορές πρωταθλητές Ευρώπης, συγκαταλέγονταν μεταξύ των ομάδων που συγκέντρωναν τις μεγαλύτερες εισπράξεις.

Κατά συνέπεια, οι πρωταθλητές δεν κατάφεραν να αξιοποιήσουν όπως θα ήθελαν την πολλή καλή δουλειά που είχε γίνει στην διάρκεια της διακοπής στον τομέα της βάσης δεδομένων για παίκτες, από τον τεχνικό διευθυντή, Νίκο Παππά.

Παρ’ αυτά, ο Γιώργος Βόβορας και οι συνεργάτες του έσπευσαν να «κλείσουν» πολύ γρήγορα δύο έμπειρους Έλληνες παίκτες που θα έχουν συμπληρωματικό ρόλο στις θέσεις των guards (Μποχωρίδης) και των forwards (Κασελάκης), ενώ για την θέση του back-up shooting-guard προκρίθηκε η φτηνή, πλην όμως ενδιαφέρουσα επιλογή του Μάρκους Φόστερ.

Η ενεργοποίηση του Φραγκίσκου Αλβέρτη και του Δημήτρη Διαμαντίδη που εκτελούν χρέη general manager και η εγγύηση και ο σεβασμός που εκπέμπουν σαν προσωπικότητες, προσέδωσε επιπλέον κύρος στην προσέγγιση και την επικοινωνία με τους Ευρωπαίους ατζέντηδες των μετεγγραφικών στόχων.

Οι δύο ζωντανοί «θρύλοι» του μπασκετικού Παναθηναϊκού κατέστησαν σαφές ότι ο «Εξάστερος» θα κινηθεί ανάλογα με το βάθος που θα έχει το «πορτοφόλι» του, ενώ στην περίπτωση παικτών όπως ο Νέντοβιτς (μίλησε μαζί του ο “Μήτσος”) ή πιθανά ο Λαπροβίτολα και ο Όγκουστ, η παρουσία τους είναι ικανή να τους πείσει να υπογράψουν με λιγότερα χρήματα, απ’ όσα μπορούν να βρουν στην μετεγγραφική αγορά.

Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχει μείνει αρκετά πίσω (λόγω καθυστερημένης εκκίνησης) όσον αφορά στην διαμόρφωση του ρόστερ (ψάχνει ακόμη 4+1 παίκτες), ωστόσο, οι πρώτες ενδείξεις φανερώνουν ότι κινείται μεθοδικά, με πλάνο και χωρίς πίεση και βιασύνη. Στα συν του λογίζονται το γεγονός ότι ξέρει που βαδίζει και τι ακριβώς ψάχνει αλλά και ότι ο κόσμος καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να έχει τις προσδοκίες του πρόσφατου παρελθόντος. Το πιθανότερο είναι να ξεκινήσει προετοιμασία, έχοντας αφήσει μόλις μία εναπομείνασα μετεγγραφική εκκρεμμότητα και αυτό γιατί ακόμη και μέχρι τα μέσα Αυγούστου, ίσως να μην γνωρίζει οριστικά το συνολικό ποσό που μπορεί να ξοδέψει για την ενίσχυση του ρόστερ.

Ποιοι έφυγαν: Καλάθης (Μπαρτσελόνα), Ουάϊλι (Γκραν Κανάρια), Τζόνσον, Παππάς, Ράϊς, Ράουτινς, Βουγιούκας (;), Αθηναίου (;)

Ποιοι ήρθαν: Νέντοβιτς, Φόστερ, Μποχωρίδης, Κασελάκης

Ποιοι ανανέωσαν: –

Ποιοι είχαν συμβόλαιο: Παπαπέτρου, Παπαγιάννης, Μήτογλου, Μπέντιλ, Καλαϊτζάκης, Περσίδης, Παπαδάκης

Πόσες μετεγγραφές απομένουν: 4+1 παίκτες και πιθανά δύο ανανεώσεις (2 ξένοι point-guards, ένας σέντερ, ένας Αμερικανός power-forward και ενδεχομένως ένα παίκτης για τις θέσεις “2” και “3”, με τους Βουγιούκα και Αθηναίου να παραμένουν μέχρι νεωτέρας στο κάδρο)

Τι μπάσκετ θα παίξει: Πολύ πιο physical από κάθε άλλη χρονιά με μεγάλη έμφαση στο αμυντικό κομμάτι. Δηλαδή το παιχνίδι του θα έχει πολλές ομοιότητες με την φιλοσοφία του Ολυμπιακού και θα επιδιώκει να δεχτεί λιγότερους πόντους απ’ όσους θα πετύχει. Επιθετικά το βάρος θα πέσει στην περιφέρεια και στο μακρινό σουτ, ενώ το αρχικό αφήγημα έχει να κάνει με αξιοσημείωτη αύξηση των αρμοδιοτήτων του Παπαπέτρου κατά πρώτο λόγο και των Μήτογλου-Παπαγιάννη κατά δεύτερο.

Ποια θα είναι τα πλεονέκτηματά του: Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι στην περίπτωση του Παναθηναϊκού, όλες αυτές οι απαντήσεις πρέπει να έχουν τον αστερίσκο “με πάσα επιφύλαξη”, πολύ απλά γιατί δεν έχει συμπληρωθεί ούτε το 60% του ρόστερ. Από ‘κει και πέρα, μοιάζει δεδομένο ότι οι «πράσινοι» θα θυμίζουν εν πολλοίς ομάδα του κολεγιακού πρωταθλήματος, που θα έχει μεγάλη δόση αθλητικότητας και δεν θα στηρίζεται σε έναν παίκτη, από τον οποίο θα αρχίζουν και θα τελειώνουν όλα (βλ. Καλάθης). Ο Βόβορας θέλει να αλλάξει αυτή τη νοοτροπία και να φτιάξει ένα ρόστερ με 9-10 παίκτες, που θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να φορέσουν τον μανδύα του πρωταγωνιστή.

Που υστερεί: Στο έλλειμα ποιότητας από το ανώτατο ράφι της αγοράς, κάτι που τηρουμένων των οικονομικών συνθηκών του εφετινού budget, μοιάζει απολύτως λογικό. Θα λείπει δηλαδή ο παίκτης, που στο σύγχρονο μπάσκετ, αποκαλείται “game changer”. Από ‘κει και πέρα, η έλλειψη εμπειρίας και παραστάσεων από το υψηλότερο επίπεδο ανταγωνισμού στην Ευρώπη, αποτελεί μία ακόμη αρνητική παράμετρο. Ανεξαρτήτως των παικτών που θα έρθουν, το τελικό ρόστερ δεν αποτελείται από ονόματα που έχουν γράψει «χιλιόμετρα» στα playoffs της διοργάνωσης.

Που στοχεύει: Κανείς έως τώρα δεν έχει μιλήσει για στόχους και δεν πρόκειται να το κάνει, πριν ολοκληρωθεί το ρόστερ. Σε μία νέα προσπάθεια με τελείως διαφορετικά δεδομένα απ’ αυτά που είχε συνηθίσει και χωρίς κανείς να γνωρίζει ακόμη τι θα γίνει με την προσέλευση του κόσμου, θα ήταν παράλογο να ακούσουμε τους ανθρώπους της ομάδας να τοποθετούν κάπου συγκεκριμένα τον πήχη της επόμενης χρονιάς. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο Παναθηναϊκός θα φτιάξει ομάδα που δεν θα έχει στόχους. Επομένως, το πρωτάθλημα και το Κύπελλο στην Ελλάδα και η – υπό προϋποθέσεις – πρόκριση στα playoffs στην Ευρώπη, αποτελούν αδιαπραγμάτευτους στόχους εντός κι εκτός των τειχών.

Καλοκαιρινή πρόβλεψη: Όσο παρακινδυνευμένο κι αν ακουστεί και παρ’ ότι λείπει ένα μεγάλο ποσοστό της πληροφορίας που απαιτείται για την εξαγωγή συμπερασμάτων, η εμπιστοσύνη στους ανθρώπους που τρέχουν το project της ενίσχυσης, με κάνει να πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός θα φτιάξει καλύτερη και πιο ελκυστική μπασκετικά ομάδα, απ’ ότι πιστεύει η πλειοψηφία των φιλάθλων του.

Υγ.1: Παρακολουθώντας αρκετά στενά τον Γιώργο Καλαϊτζάκη (από πέρυσι το καλοκαίρι στο Πανευρωπαϊκό Νέων και στην διάρκεια της σεζόν στη Λιθουανία), πραγματικά δυσκολεύομαι να δεχθώ πως και γιατί ένα πολύ ταλαντούχο κι αθλητικό παιδί 21 ετών, δεν μπορεί να βρει 15 λεπτά χρόνο συμμετοχής στον εφετινό Παναθηναϊκό, όπου δεν υπάρχει η πίεση ενός Final 4. Κάποια στιγμή στην Ελλάδα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να μην αξιοποιούμε έναν δίμετρο point-guard (ακόμη κι αν σε πρώτη φάση «φάμε τα μούτρα μας» σε επίπεδο αποτελέσματος), δεν θα μπορέσουμε να σηκώσουμε ξανά ποτέ κεφάλι και να ζήσουμε τις τα μπασκετικά μεγαλεία του παρελθόντος.

Υγ.2: Αναφέρομαι φυσικά στην απόφαση των «πρασίνων» να παραχωρήσουν τον νεαρό άσο σε ευρωπαϊκή ομάδα που θα έχει σεβαστό χρόνο συμμετοχής (πέρυσι έπαιξε δανεικός στη Νεβέζις), καθώς αν επιστρέψει στην ομάδα, η ανάπτυξή του είναι πιθανό να καθυστερήσει.