Ο Μητσοτάκης χαράσσει επικίνδυνα τον δρόμο για τις εκλογές…

Ενώ ολόκληρη η κοινωνία βοά για την υπόθεση Λιγνάδη και τις πλάτες που του παρείχε ως την τελευταία στιγμή η κυβέρνηση και ενώ ακόμα και γαλάζια στελέχη, όπως η κυρία Βοζενμπεργκ ζήτησαν την παραίτηση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη φαίνεται ότι ο Κ. Μητσοτάκης αποφάσισε να περάσει σε επίθεση, κρίνοντας ότι αυτή η τακτική τον συμφέρει. Γιατί άραγε;

Κατ’ αρχήν αποφασίστηκε ότι η Λ. Μενδώνη θα μείνει στη θέση της, ως μη έχουσα καμιά ευθύνη για τον διορισμό του Λιγνάδη, παρακάμπτοντας τις θεσμοθετημένες διαγωνιστικές διαδικασίες. Επίσης ο Μητσοτάκης ζήτησε την Πέμπτη να διεξαχθεί συζήτηση σε επίπεδο πολίτικων αρχηγών στη Βουλή σχετικά με το #meetoo, επιδιώκοντας σαφώς να κερδίσει τη μάχη των εντυπώσεων, ότι επί δικής του κυβέρνησης ήρθαν στο φως οι αποκαλύψεις, ανεξάρτητα του αν αυτή τη στιγμή σε πολλές άλλες χώρες του δυτικού κόσμου έχει από καιρό αναπτυχθεί το αντίστοιχο κίνημα. Δε συνιστά ελληνική πρωτοβουλία…

Το πιο ακραίο ήταν η σημερινή δήλωση του υπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Άκη Σκέρτσου, ο οποίος μιλώντας στον ΣΚΑΪ έκανε λόγο για “παρεκτροπή της αντιπολίτευσης και προσπάθεια επίθεσης στους θεσμούς του πολιτεύματος”. Τι εννοεί ο ποιητής και που το πάει το σύστημα Μητσοτάκη;

Ας θυμηθούμε ότι όταν πριν λίγους μήνες έγινε ο ανασχηματισμός και τοποθετήθηκε υπουργός Εσωτερικών ο Μ. Βορίδης πολλοί στον χώρο της αντιπολίτευσης “μυρίστηκαν” ότι φέτος θα έχουμε εκλογές, εκλογές με «άρωμα» Βορίδη… Μήπως αρχίζει να ξετυλίγεται το κουβάρι;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτές τις τελευταίες μέρες συγχρόνως με τις αποκαλύψεις γύρω από τον βίο και την πολιτεία του Δ. Λιγνάδη υπάρχει ένας άνθρωπος, που κινδυνεύει η ζωή του από την απεργία πεινάς που φτάνει πλέον σε οριακό σημείο. Πρόκειται για τον Δ. Κουφοντίνα. Ανεξάρτητα του πως κανείς εκτιμά τη δράση αυτού του ανθρώπου – για κάποιους υπήρξε τρομοκράτης, για κάποιους πολίτικος κρατούμενος, για κάποιους αγωνιστής – η διεκδίκηση του για μια πιο ανθρωπινή μεταχείριση ανήκει στη σφαίρα του Δίκαιου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η άκαμπτη στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη οδηγεί πλέον με μαθηματική βεβαιότητα στον θάνατο του.

Αναρωτιέται κάθε νοήμων άνθρωπος γιατί αλήθεια υιοθετεί αυτή τη στάση η κυβέρνηση; Αναμέτρηση με έναν άνθρωπο που εκ των πραγμάτων όσο τουλάχιστον ζει δεν μπορεί να αποτελέσει κανένα κίνδυνο ούτε για την κυβέρνηση, ούτε για τη “δημοσιά τάξη” για την οποία δήθεν κόπτεται η κυβέρνηση. Δε βγάζει νόημα. Αντίθετα τυχόν θάνατος του, με συνθήκες μάλιστα που θα μοιάζουν με σκόπιμο θάνατο, θα προκαλέσει τα αντανακλαστικά ενός κομματιού της κοινωνίας και ειδικότερα της νεολαίας. Αυτό επιδιώκει η κυβέρνηση άραγε; Μια τεχνητή πόλωση και σύγκρουση; Μια νέα κατάσταση σαν αυτή που διαμορφώθηκε με τη δολοφονία Γρηγορόπουλου; Μήπως ο Μ. Χρυσοχοΐδης “προετοιμάζεται” για μια τέτοια κατάσταση; Και αν συμβεί αυτό και οδηγηθούμε να καεί πάλι η Αθηνά ποιος θα γνωρίζει αν στις συγκρούσεις δε θα έχουν παρεισφρήσει προβοκατόρικα στοιχειά και αμετανόητοι νοσταλγοί της ηγεσίας της ΧΑ που θα βρουν την ευκαιρία να δράσουν κι αυτοί κατά της κυβέρνησης…

Μήπως αυτό θα ήταν το ιδανικό σκηνικό για τον Κ. Μητσοτάκη, που η δημοτικότητα του έχει πέσει πολύ στην ελληνική κοινωνία αλλά και στους ίδιους τους κόλπους της γαλάζιας πολυκατοικίας να πάρει πίσω τη ρεβάνς;

Αστυνομική καταστολή, επίρρηψη ευθύνης στην Αριστερά, κυνήγι μαγισσών, μέθοδοι γνώστες από το σκοτεινό παρελθόν της δεξιάς παράταξης στον τόπο μας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και πάλι, προκείμενου να συσπειρωθούν όσοι έχουν φύγει από το μαντρί και να οδηγηθεί η χωρά σε νικηφόρες εκλογές για τη ΝΔ και να πάρει πάλι το στέμμα ο Μεσσίας της χώρας.

Μήπως όλα αυτά είναι καιρός και ευκαιρία να ειπωθούν σαν εύλογοι φόβοι από την πλευρά της αντιπολίτευσης την Πέμπτη στη συζήτηση των πολίτικων αρχηγών; Γιατί πάντα η καλύτερη μέθοδος άμυνας είναι η επίθεση και εδώ η επίθεση θα είναι επίθεση ενημέρωσης, από τις σπάνιες που πλέον έχει στη δυνατότητα της η Αντιπολίτευση.

Ο Μανώλης Γλέζος στο πλευρό των δημοσιογράφων απεργών πείνας για τον ΕΔΟΕΑΠ  (Photo) | ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Μαρίνα Βήχου