Ντουβάρια και τσιμεντόλιθοι… Νίκος Παπαδογιάννης

Στη δυστοπία του Κούλη, δεν επιτρέπονται ανάσες, παρά μόνο εισπνοές δακρυγόνου.

Δεν θα σας ζητήσω καφέ, γιατί ο χθεσινός μου βγήκε ξινός καθ’ οδόν για το γραφείο. Είχαμε γλέντια χθες, εδώ στη γειτονιά, στου Ψυρρή. Βγήκαν παγανιά τα παιδάκια με τα ροπαλάκια, που τρεις κι εξήντα παίρνουμε και τον κόσμο δέρνουνε. Όχι, όχι για να πατάξουν την εγκληματικότητα που σκεπάζει τη χώρα σαν δύσοσμη κουβέρτα. Στην περιοχή μας άλλωστε οι παραβατικοί είναι όλοι έμποροι ναρκωτικών και με τέτοιους η αστυνομία δεν μπλέκει, αφού υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος να συλλάβει τον εαυτό της.

Αυτή τη φορά, στόχος των Μιχαλάκηδων ήταν να «απελευθερώσουν» αναίμακτα (ελλείψει αντιπάλου) το κτίριο του παλιού θεάτρου «Εμπρός», που λειτουργούσε εδώ και 10 χρόνια ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος πολιτισμού, καταφύγιο ελεύθερης έκφρασης και άντρο δημιουργίας, από εκείνα που κάνουν τους νοικοκυραίους να βγάζουν σπυριά.

Έχω δει και έχω ζήσει πολλά στη ζωή μου, αλλά το μίσος και η απέχθεια αυτής της κυβέρνησης ενάντια στην τέχνη και γενικότερα σε οτιδήποτε κάνει τον πολίτη να σκέφτεται μου φέρνει τρόμο.

Το «Εμπρός» εκκενώθηκε από τους ενοίκους που δεν είχε και οι πόρτες του χτίστηκαν με τούβλα, που δυσκολευόσουν να τα ξεχωρίσεις από αυτούς που έδιναν τις διαταγές. Το κτίριο είχε εγκαταλειφθεί επί μία πενταετία μετά το 2011, ώσπου ενεργοποιήθηκε ως κατάληψη από καλλιτέχνες της ομάδας «Κίνηση Μαβίλη», με την ενεργή συμπαράσταση ομάδων κατοίκων του Ψυρρή.

Η αστυνομία των προηγούμενων κυβερνήσεων της Δεξιάς προσπάθησε δύο φορές να σφραγίσει το κτίριο, αλλά οι προσπάθειες καταστολής της δημιουργίας έπεσαν στο κενό. Το ίδιο και η απόπειρα φασιστών να κάνουν ντου και να το αιματοκυλίσουν από κάτι χρόνια, μετά από «πατριωτικό» συλλαλητήριο για το Μακεδονικό.

Η εβδομαδιαία ανοιχτή συνέλευση του κτιρίου ανέλαβε την ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία του χώρου και όλα κυλούσαν ομαλά, δίχως να προκαλούνται προβλήματα και δίχως να ενοχλείται κανείς, πέρα από κάτι υστερικούς που τρώγονται με τα ρούχα τους.

Πέντε χρόνια τώρα, από το 2016, εκατοντάδες καλλιτέχνες παρουσίασαν αφιλοκερδώς & με ελεύθερη είσοδο 400 διαφορετικά θεατρικά έργα σε περισσότερες από 2000 παραστάσεις στο διατηρητέο κτίριο του 1933. Διοργανώθηκαν συναυλίες 450 συγκροτημάτων, εκδηλώσεις ενίσχυσης αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων, κινηματικών πρωτοβουλιών και καλλιτεχνικών ομάδων, πάνω από 300 ομιλίες και διαλέξεις για όλα τα ζητήματα της καθημερινότητας. Έγιναν εκατοντάδες συνελεύσεις, εκθέσεις, φεστιβάλ ποίησης και λογοτεχνίας, εργαστήρια, μια ανάσα ελευθερίας και έκφρασης στο κέντρο της Αθήνας.

Ώσπου, κατέφτασε ο Μητσοτάκης, για να εμποδίσει -με την ευλογία σας- την αναπνοή της πόλης και να δολοφονήσει κάθε ζωντανό κύτταρο. Στη δυστοπία του Κούλη, δεν επιτρέπονται ανάσες, παρά μόνο εισπνοές δακρυγόνου.

Ασφυξία στον πνεύμονα

Οι εκδηλώσεις είχαν σταματήσει το τελευταίο έτος λόγω της πανδημίας και δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι θα ξεκινήσουν ξανά, όταν οι ανήσυχοι πολίτες πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. «Αν τσιμεντώσουν το θέατρο Eμπρός θα το γκρεμίσουμε και θα το ΞΑΝΑΦΤΙΑΞΟΥΜΕ χωρίς δεύτερη σκέψη!!!», υποσχέθηκε κάποιος μαχητικός στο Twitter.

Ακόμα και σε κοινωνίες που ροχαλίζουν ύπνο βαθύ, σαν τη δική μας υπάρχει κάποτε αντίδραση απέναντι στην καταστολή και στον σκοταδισμό. Έτσι θέλω να πιστεύω, τουλάχιστον. Επιχειρήματα για να στηρίξω την αισιοδοξία μου δεν έχω, τρέφω όμως ελπίδες. Είμαι από τους ρομαντικούς.

Οι καλλιτέχνες αντέδρασαν αμέσως με τετράλεπτο βίντεο που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε. Υπερβολικούς τους βρίσκω. Εδώ τσιμεντώθηκε από τους τσιμεντοκέφαλους η Ακρόπολη, το «Εμπρός» θα γλίτωνε; Σταχυολογώ αντιδράσεις χρηστών του Twitter, από εκείνους που αντιστέκονται στην προπαγάνδα των πετσωμένων καναλιών.

Λευτέρης Βασιλόπουλος (ποιητής): «Στο Θέατρο Εμπρός διάβασα πρώτη φορά δημόσια τα ποιήματα μου. Έχω περάσει άπειρα βράδια εκεί, με παραστάσεις συναυλίες κουβέντες. Μιλάμε για ζωντανό πνεύμονα πολιτισμού κι όχι νεκρή φύση όπως στα τραπεζοκαθίσματα του Ψυρρή. Άντε γ*μ*θείτε δηλαδή γελοία ανθρωπάκια.»

Μανώλης Γρηγοράκης (δημοσιογράφος): «Κακοποιοί ληστεύουν και σκοτώνουν, μαφιόζοι εκτελούν συμβόλαια, δημοσιογράφοι δολοφονούνται μέρα μεσημέρι, καταδικασμένοι νεοναζί κυκλοφορούν ελεύθεροι, τι κάνετε για όλα αυτά κύριε Χρυσοχοΐδη; – Εκκενώσαμε κτήριο αυτοδιαχειριζόμενου θεάτρου. – Συγχαρητήρια, είστε υπουργάρα».

Κάποιος Ταδόπουλος: «Συμβολικά, η άποψη Χρυσοχοΐδη-Μπακογιάννη-Μητσοτάκη και του κράτους γενικότερα περί πολιτισμού είναι οι τσιμεντόλιθοι που φράζουν την είσοδο».

Αθυροστομίξ: «Ανεβάζανε παραστάσεις και κάνανε πάρτυ με μουσική τέκνο. Ενοχλούσαν ένα 0,001% της κοινωνιας. Οι δολοφονίες δημοσιογράφων και γυναικών μπροστά ή ακόμα και μέσα στα σπίτια τους, και η φτώχεια που βασανίζει ένα 70 με 80% της κοινωνίας, δε μετράνε μπροστά στην κυνική κυβερνητική προπαγάνδα».

Δρομογράφος:  «Ανησυχητικό δεν είναι μια Ακροδεξιά κυβέρνηση να εκκενώνει ένα θέατρο χώρο πολιτισμού αλλά ότι η πλειοψηφία σιωπά αποδεχόμενη ή σιγοντάρει»

Νοra: «Είχα την τύχη να παρακολουθήσω τις δύο ταινίες μικρού μήκους που δημιουργήθηκαν εξ’ολοκλήρου από κρατούμενους των φυλακών Κορυδαλλού, με την καθοδήγηση του σκηνοθέτη Α. Κόκκινου, σε ειδική προβολή στο Εμπρός. Για μένα αυτό είναι τέχνη και πολιτισμός».

Velocity: «400 διαφορετικά θεατρικά έργα, 400 συναυλίες, με φεστιβάλ ποίησης. +4000 παραστάσεις. Ενα καταφύγιο πολιτισμού για αρκετούς ανθρώπους που ζούσαν δύσκολα.Εκεί είχαν την ευκαιρία να παίρνουν ανάσες για να αντέχουν την βία της καθημερινότητας»

Π.Γ.Παπανικολάου (γιατρός): «Η μαφία ανενόχλητη εκτελεί συμβόλαια θανάτου και ληστείες μετά φόνου από άκρη σε άκρη της χώρας αλλά ο κυρ Μιχάλης σήμερα πρωί πρωί έχει στείλει όλη την αστυνομία να κάνει ντα ντα την κατάληψη στο θέατρο Eμπρός, οπότε όλα καλά, την τσάκισε πάλι την βαριά εγκληματικότητα».

Το Θείο Τραγί: «Το Εμπρός  εκκενώθηκε γιατί προσέβλεπε σε κάτι διαφορετικό από τον απόλυτο κατακλυσμό του ψυρρή από κεφάλαιο και μπράβους, εμπορευματοποιώντας κάθε ιστορική και πολιτισμική πτυχή του.».

John Malamatinas (στα αγγλικά): «Αστυνομικοί έκαναν έξωση στο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο «Εμπρός» στην Αθήνα . Ήταν ένας φάρος της εναλλακτικής κουλτούρας επί 10 χρόνια, οργανώνονας εκατοντάδες παραστάσεις, συναυλίες, διαλέξεις, συζητήσεις και εκθέσεις, υπό την αιγίδα ανοιχτής συνέλευσης. Δεν ήταν τόπος καπιταλιστικής γκλαμουριάς, αλλά εστία ελπίδας ενάντια στον αυταρχισμό. Συμβόλιζε το μέλλον στο οποίο πιστεύουμε. Τι αποτυχημένο κράτος! Ντροπή στην ελληνική κυβέρνηση και στους πιστωτές της».

Γιάνης Βαρουφάκης: «Η κατάληψη & επαναλειτουργία του Θέατρου Εμπρός ήταν από τις πρώτες ελπιδοφόρες αντιδράσεις των καλλιτεχνών στην καταστροφή των Μνημονίων. Οι παραστάσεις που έστησαν στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο ήταν αντίδοτο στον πολιτισμικό μαρασμό. Τα ΜΑΤ του Χρυσοχοΐδη δεν το συγχώρεσαν αυτό!»

Μήδεια Σαγανάκι: «Εκκένωσαν το αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός, λόγω έλλειψης φαινομένων βιασμών και παιδεραστίας.»

Κωνσταντίνος Αλεξάκος: «Ο Πρωθυπουργός μελέτησε “πακέτο” για τον πολιτισμό. Και πάλι, η λύση είναι ο Χρυσοχοΐδης. ΥΓ: το κτίριο ανήκει στο δημόσιο – δεν υπάρχει καμία δικαιολογία κάποιου ιδιοκτήτη, που πήγε στον εισαγγελέα και ζήτησε την εκκένωση του».

No Borders: «Και αυτονόητα η λαδωμενη μηχανή των ΜΜΕ δεν αναφέρει πουθενά για την εκκένωση του Εμπρός τις λέξεις “αυτοοργανωμενο” και “Θέατρο”. Η δημοκρατία σας ονειρεύεται χτισμένο με τσιμεντόλιθους κάθε τί που αναπνέει»

Αριστοτέλης Ρήγας (καλλιτέχνης): «Εκκενώθηκε η κατάληψη στο θέατρο Εμπρός,  από μια κυβέρνηση που μας πάει με κάθε τρόπο Πίσω.»

Εddie: «Εκτελέσεις συμβολαίων θανάτου; Δολοφονίες ανθρώπων μέσα στα σπίτια τους; Ας εκκενώσουμε το θέατρο Εμπρός, για να νιώσουν ασφαλείς οι πολίτες της χώρας».

Στέργιος Αλεξίου: «4 Νοεμβρίου 2019, πρώτη μέρα του διημέρου-ανοιχτού καλέσματος του Ρουβίκωνα κ κόσμος για αρκετό διάστημα παρέμενε έξω από τον χώρο που πραγματοποιούνταν η εκδήλωση καθώς η αίθουσα του θεάτρου Εμπρός ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Αυτό τον κινηματικό χώρο έκλεισε το κράτος.»

Δον ΚιΧιώτης: «Ζούμε στην εποχή του τσιμέντου, του τσιμεντόλιθου και των πολιτικών στόκων».

Χρήστος Αβραμίδης: «Κάθε θέατρο σαν το “Εμπρός” κάνει τον κόσμο μας ένα πιο όμορφο μέρος. Σήμερα η κυβέρνηση έκανε ότι δεν κατάφεραν οι ναζί το 2018. Κατέστρεψε ένα θέατρο»

Άρης Π. (ο αναρχικός που είχε συλληφθεί και κακοποιηθεί πρόσφατα): «Σε συνέχεια προηγούμενων δράσεων καταπολέμησης του εγκλήματος όπως οι προσαγωγές ανηλίκων που έβλεπαν το Τζόκερ στο σινεμά, εκκενώνεται το αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο “Εμπρός”. Στο ενδιάμεσο, η μαφία απολαμβάνει την πολιτική κάλυψη και κάθε εβδομάδα εκτελεί απο έναν άνθρωπο».

Ουγκάρ: «Αμα ήθελαν στην κατάληψη στο θέατρο Εμπρός να τους αφήσει ήσυχους ο Χρυσοχοιδης ας δολοφονουσαν καναν δημοσιογράφο μέρα μεσημέρι στην Αθήνα».

Παναγιώτης Σωτήρης: «Οι ακροδεξιοί και ακροκεντρώοι που διαφεντέυουν τον τόπο και διατρανώνουν τη βαθύτερη απαιδευσιά τους ήταν αναμενόμενο να πάνε να σφραγίσουν το  “Εμπρός”. Ο πολιτισμός τους μέχρι Survivor φτάνει.»

Billakos: “Και τι δεν έχει φιλοξενήσει το Eμπρός. Εκδηλώσεις, συναυλίες, παραστάσεις, μαθήματα, παρουσιάσεις, γιορτές, χιλιάδες ανθρώπους, καλλιτέχνες, θεατές, συμμετέχοντες, περαστικούς, άσχετους και σχετικούς. Πριν τρία χρόνια πολιορκήθηκε από ναζί, σήμερα εκκενώθηκε από τη δεξιά.

Πάτροκλος Οικονομόπουλος: «Κάθε φορά που το έγκλημα βαράει κόκκινο, έχουμε ως απάντηση απ το κράτος εκκενώσεις καταλήψεων, μπούκες σε σπίτια ανυποψίαστων πολιτών, ξύλο σε φοιτητές κ εργαζόμενους, κτλ. Όποιος δεν έχει καταλάβει τι ρόλο βαράει αυτή η συμμορία που κυβερνάει δεν είναι ηλίθιος αλλά επικίνδυνος».