Μακάμπι Τελ Αβίβ-Ρεάλ Μαδρίτης 76-87: Η “Βασίλισσα” πήρε το εισιτήριο για το Final Four * Αναντολού Εφές-Αρμάνι Μιλάνο 77-65: Μίτσιτς, Λάρκιν το 2-1 * Μονακό: Το δεμένο πόδι του Χασάν Μάρτιν, η αποφασιστικότητα του Ολυμπιακού * Σίτι-Ρεάλ, το ποδοσφαιρικό έπος του “πάρτα όλα

Η Ρεάλ Μαδρίτης πήρε την “σκούπα” και καθάρισε τη Μακάμπι Τελ Αβίβ (87-76), ούσα η πρώτη χρονικά ομάδα που εξασφάλισε το εισιτήριο για το Final Four του Βελιγραδίου.

Μετά από την περσινή απουσία, η Ρεάλ Μαδρίτης είναι ξανά σε Final Four της EuroLeague! Η ομάδα του Πάμπλο Λάσο κέρδισε για τρίτη διαδοχική φορά τη Μακάμπι Τελ Αβίβ (87-76) σε μια βδομάδα και πήρε το εισιτήριο για τους αγώνες που θα κρίνουν τον Πρωταθλητή Ευρώπης στη Stark Arena σε περίπου ένα μήνα.

Οι φιλοξενούμενοι δεν πτοήθηκαν ούτε από το καυτό ξεκίνημα του Σκότι Γουίλμπεκιν, ούτε από την εντυπωσιακή ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει οι φίλοι της Μακάμπι Τελ Αβίβ, ήταν εντυπωσιακά εύστοχοι στο δίποντο στο πρώτο μέρος (16/21 δίποντα) και πήραν πιο εύκολα απ ότι περίμεναν πολλοί την πρόκριση για το Final Four του Βελιγραδίου.

Δίχως την παραμικρή πίεση και άγχος πλέον, η “Βασίλισα” περιμένει να μάθει ποια ομάδα θα αντιμετωπίσει στον ημιτελικό: Μπαρτσελόνα ή Μπάγερν;

Ο δρόμος για το Βελιγράδι

  • Game 1: Ρεάλ Μαδρίτης – Μακάμπι Τελ Αβίβ 84-74
  • Game 2: Ρεάλ Μαδρίτης – Μακάμπι Τελ Αβίβ 95-66
  • Game 3: Μακάμπι Τελ Αβίβ – Ρεάλ Μαδρίτης 76-87

Ο αγώνας

Με τον αέρα των δύο νικών στο WiZink Center, η Ρεάλ Μαδρίτης ξεκίνησε το παιχνίδι με το πόδι στο γκάζι. Σε τέτοιο βαθμό που έφτασε γρήγορα στο +8 (14-22 στο 8′), με την ευστοχία στο δίποντο να κάνει τη διαφορά. Παρά το μομέντουμ όμως, ο Σκότι Γουίλμπεκιν δεν άφηνε τους φιλοξενούμενους να νιώσουν ασφαλείς. Χάρη στο δικό του επιθετικό ταλέντο, η Μακάμπι Τελ Αβίβ μπόρεσε να μείνει όρθια στο πρώτο μέρος, παρά το +10 (41-51) της Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο ίδιος παίκτης ήταν αυτός που περιόρισε το ισπανικό προβάδισμα στο τρίτο δεκάλεπτο (55-6ο στο 27′), όσο όμως η Μακάμπι Τελ Αβίβ ήταν τόσο άστοχη στο τρίποντο (3/16 τρίποντα στο 30′) ήταν αδύνατο να διεκδικήσει κάτι καλύτερο απέναντι σε ένα σύνολο που είχε 21/30 δίποντα και 20 ασίστ ως το 30ό λεπτό της αναμέτρησης.

Αυτό ήταν! Όσο περνούσε η ώρα, η “Βασίλισσα” ένιωθε όλο και καλύτερα στο παρκέ στη Menora Mivtachim Arena με τον Σέρχιο Γιουλ και τον Βενσάν Πουαριέ να κάνουν τα απολύτως απαραίτητα ώστε το ισπανικό προβάδισμα να μην απειληθεί επί της ουσίας. Το +14 (71-85) του 37ου λεπτού έβαζε άλλωστε τέλος σε κάθε ισραηλινή φιλοδοξία για ανατροπή και παράταση ζωής στο κυνήγι της πρόκρισης στο Final Four.

ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ: Γιαβόρ – Χόρντοφ – Νίκολιτς.

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 22-25, 41-51, 61-73, 76-87.

ΜΑΚΑΜΠΙ ΤΕΛ ΑΒΙΒ (Εβέν): Γουίλμπεκιν 22 (6/11 δίποντα, 2/10 τρίποντα, 4/5 βολές, 3 ασίστ), Έβανς 2 (0/4 σουτ, 2/2 βολές), Καλέιρο 4, Γουίλιαμς 8 (1), Ρέινολντς 9 (1), Σόρκιν 2, Ντιμπαρτολομέο 2, Τόμας, Νάναλι 17 (4/10 δίποντα, 1/4 τρίποντα, 6/6 βολές, 5 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Ζίζιτς 10 (5/7 δίποντα, 4 ριμπάουντ).

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ (Λάσο): Γουίλιαμς – Γκος 9 (1), Κοζέρ 4 (5 ασίστ), Ράντολφ, Ρούντι 3 (1), Αμπάλδε 6 (2/7 σουτ, 1/2 βολές), Χάνγκα 8 (4/9 σουτ, 10 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 2 κλεψίματα), Πουαριέ 14 (4/5 δίποντα, 6/8 βολές, 6 ριμπάουντ), Ταβάρες 9 (3/4 δίποντα, 3/4 βολές), Γιουλ 18 (6/9 δίποντα, 1/4 τρίποντα, 3/4 βολές, 6 ασίστ), Γιαμπουσέλε 16 (4/4 δίποντα, 2/3 τρίποντα, 2/5 βολές, 8 ριμπάουντ, 2 ασίστ).

Ομαδικά στατιστικά – Μακάμπι Τελ Αβίβ: 23/44 δίποντα, 5/23 τρίποντα, 15/16 βολές, 27 ριμπάουντ (18 αμυντικά + 9 επιθετικά), 11 ασίστ, 4 κλεψίματα, 8 λάθη, 3 μπλοκ.

Ομαδικά στατιστικά – Ρεάλ Μαδρίτης: 26/39 δίποντα, 6/18 τρίποντα, 17/25 βολές, 38 ριμπάουντ (29 αμυντικά + 9 επιθετικά), 25 ασίστ, 6 κλεψίματα, 13 λάθη, 7 μπλοκ.

 

Αναντολού Εφές – Αρμάνι Μιλάνο 77-65: Μίτσιτς και Λάρκιν έβαλαν τα μεγάλα σουτ για το 2-1

Η Αρμάνι Μιλάνο έκανε σπουδαία προσπάθεια για τρεισήμισι περιόδους, την κρίσιμη στιγμή όμως ο Βασίλιε Μίτσιτς και ο Σέιν Λάρκιν έκαναν αυτό που χρειαζόταν για να οδηγήσουν την Αναντολού Εφές στη νίκη (77-65) και το 2-1 στη σειρά. Ένα βήμα μακριά από το Final Four οι Πρωταθλητές Ευρώπης.

Ένα βήμα έμεινε στην Αναντολού Εφές προκειμένου να πάρει το εισιτήριο για το Final Four του Βελιγραδίου και να είναι σε θέση να παλέψει για τη διατήρηση των σκήπτρων που κατέκτησε πέρσι στην Κολωνία. Οι Πρωταθλητές Ευρώπης βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο στα μισά της τρίτης περιόδου, αλλά είδαν τον Βασίλιε Μίτσιτς και τον Σέιν Λάρκιν να κάνουν ένα βήμα μπροστά (έβαλαν τους 10/16 τελευταίους πόντους των γηπεδούχων), να βάζουν διαδοχικά καλάθια και να δίνουν τη νίκη στην ομάδα του Εργκίν Αταμάν απέναντι στην Αρμάνι Μιλάνο (77-65), για το 2-1 στην προημιτελική σειρά.

Ο Τιμπόρ Πλάις (17 πόντοι, 5 ριμπάουντ) ήταν ο X-Factor για τους νικητές σε μια βραδιά που είχαν 80% στο δίποντο (20/25) και 100% στις βολές (10/10). Από την άλλη, η αστοχία του Σέρχιο Ροντρίγκεθ (9 πόντοι με 4/12 σουτ, 4 λάθη) και του Σαβόν Σιλντς (9 πόντοι με 3/13 σουτ) ήταν άλυτα προβλήματα για τον Έτορε Μεσίνα, που είδε την σπουδαία εμφάνιση του Ντεβόν Χολ (16 πόντοι, 3 ριμπάουντ, 5 ασίστ) να μην φτάνει…

Ο δρόμος για το Βελιγράδι

  • Game 1 (0-1): Αρμάνι Μιλάνο – Αναντολού Εφές 48-64
  • Game 2: Αρμάνι Μιλάνο – Αναντολού Εφές 73-66
  • Game 3: Αναντολού Εφές – Αρμάνι Μιλάνο 77-65
  • Game 4: Αναντολού Εφές – Αρμάνι Μιλάνο (28/4, 20:30)
  • Game 5: Αρμάνι Μιλάνο – Αναντολού Εφές (αν χρειαστεί)

Ο αγώνας

Η Αρμάνι Μιλάνο μόνο ψαρωμένη δεν έδειξε στα πρώτα λεπτά του αγώνα, πλην όμως πολύ γρήγορα η Αναντολού Εφές πήρε τα ηνία του ρυθμού. Εν αρχή χάρη στον Βασίλιε Μίτσιτς κι εν συνεχεία με όπλο την ευστοχία του Τιμπόρ Πλάις, ο οποίος τελείωνε φάσεις τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι, με αποτέλεσμα το +9 (23-14 στο 8′), που έδινε την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση στους γηπεδούχους. Η συνέπεια των πιακτών του Εργκίν Αταμάν στην επίθεση σε συνδυασμό με την αστοχία εκείνων του Έτορε Μεσίνα από τα 6μ75 (4/15 στο ημίχρονο) επέτρεψαν στους Πρωταθλητές Ευρώπης να μετατρέψουν το +3 (29-26 στο 15′) σε +14 (42-28 στο 18′) μέσα σε τρία λεπτά. Προβάδισμα που πάντως κατάφερε να μαζέψει στο μισό (42-35) η ιταλική ομάδα στην ανάπαυλα, κυρίως γιατί ο Τζέριαν Γκραντ (8 πόντοι με 3/3 σουτ) τής έδωσε το κάτι παραπάνω.

Η Αρμάνι Μιλάνο είχε πάρει την ένεση αυτοπεποίθησης που χρειαζόταν, γεγονός που τη βοήθησε στο δεύτερο μέρος. Τι κι αν ο Σέρχιο Ροντρίγκεθ έβλεπε το ένα σουτ μετά το άλλο να καταλήγουν στο σίδερο, οι υπόλοιποι ήταν έτοιμοι να κάνουν τη δουλειά στην επίθεση. Με πρώτο και καλύτερο τον Ντεβον Χολ, ο οποίος κράτησε όρθια την ιταλική ομάδα στο διάστημα της τουρκικής υπεροχής. Βλέπετε, το +9 (49-40 στο 24′) της Αναντολού Εφές δεν κράτησε για πολύ, με τη διαφορά να πέφτει στο σουτ στο τέλος της τρίτης περιόδου (59-56 στο 30′), η οποία βρήκε τους φιλοξενούμενους να έχουν υπερδιπλάσια κλεψίματα (11 έναντι 5).

Το παιχνίδι είχε γίνει ντέρμπι πλέον, με τον “Τσάτσο” να βάζει μεγάλα σουτ και τον Κάιλ Χάινς να δίνει τα διαπιστευτήριά του στις δύο πλευρές του παρκέ. Αποτέλεσμα αυτού ήταν το +2 (61-63) της Αρμάνι Μιλάνο με περίπου πέντε λεπτά να απομένουν για το τέλος. Στο κρισιμότερο σημείο της βραδιάς όμως, κέρδισε αυτός που είχε τον Σέιν Λάρκιν και τον Βασίλιε Μίτσιτς στη δική του πλευρά.

Τα δυο βαριά χαρτιά των Πρωταθλητών Ευρώπης έβαλαν μαζεμένα καλάθια από το 37′ έως το 39′ με αποτέλεσμα να “χτίσουν” το +9 (74-65 στο 39′) που έκρινε τα πάντα στη Sinan Erdem Arena.

ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ: Μπελόσεβιτς – Μπολτάουζερ – Πέρεθ.

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 25-17, 42-35, 59-56, 77-65.

ΑΝΑΝΤΟΛΟΥ ΕΦΕΣ (Αταμάν): Λάρκιν 16 (1/2 δίποντα, 4/7 τρίποντα, 2/2 βολές, 4 ριμπάουντ, 5 ασίστ), Σίνγκλετον 3 (1/4 σουτ, 1/1 βολή), Μπράιαντ 4, Μόερμαν 8 (5 ριμπάουντ), Τουντσέρ 3 (1), Πλάις 17 (4/6 δίποντα, 2/4 τρίποντα, 3/3 βολές, 5 ριμπάουντ), Μίτσιτς 20 (7/8 δίποντα, 2/8 τρίποντα, 5 ασίστ), Άντερσον 2, Ντάνστον 4.

ΑΡΜΑΝΙ ΜΙΛΑΝΟ (Μεσίνα): Γκραντ 11 (1/1 δίποντο, 3/3 τρίποντα), Ροντρίγκεθ 9 (1/7 τρίποντα, 2 ασίστ, 4 λάθη), Ταρζούσκι 4 (4 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Ρίτσι 2 (1/6 σουτ), Μπιλίγκα, Χολ 16 (2/3 δίποντα, 3/6 τρίποντα, 3/3 βολές, 5 ασίστ), Μπαλντάσο, Ντάνιελς, Σιλντς 9 (3/13 σουτ, 2/2 βολές, 6 ριμπάουντ), Χάινς 6 (4 ριμπάουντ), Μπέντιλ 8 (0/5 τρίποντα), Ντατόμε.

Ομαδικά στατιστικά – Αναντολού Εφές: 20/25 δίποντα, 9/27 τρίποντα, 10/10 βολές, 24 ριμπάουντ (21+3), 14 ασίστ, 8 κλεψίματα, 13 λάθη, 2 μπλοκ.

Ομαδικά στατιστικά – Αρμάνι Μιλάνο: 16/31 δίποντα, 8/29 τρίποντα, 9/9 βολές, 33 ριμπάουντ (19 αμυντικά + 14 επιθετικά), 14 ασίστ, 11 κλεψίματα, 14 λάθη, 2 μπλοκ.

 

Αποστολή στο Μονακό: Το δεμένο πόδι του Χασάν Μάρτιν και η αποφασιστικότητα του Ολυμπιακού

Το δεμένο πόδι του Χασάν Μάρτιν (σχεδόν σε όλο το μήκος του) ήταν κάτι που καταδείκνυε το πρόβλημα του αθλητικού ψηλού του Ολυμπιακού κατά την αναχώρηση της αποστολής. Η αποφασιστικότητα όλων και το σχήμα με τους τρεις κοντούς.

Αν υπήρχε κάτι που ξεχώριζε δια γυμνού οφθαλμού κατά την αναχώρηση της αποστολής του Ολυμπιακού για το Μονακό, εν όψει των δύο επόμενων αγώνων της προημιτελικής φάσης, αυτό ήταν το δεμένο πόδι του Χασάν Μάρτιν σχεδόν σε όλο το μήκος του.

Αποστολή στο Μονακό: Χάρης Σταύρου

Ο αθλητικός ψηλός των ερυθρολεύκων ταλαιπωρείται από αιμάτωμα την τελευταία βδομάδα, γεγονός που του έχει στερήσει όχι μόνο τη συμμετοχή στις έως τώρα αναμετρήσεις με τη γαλλική ομάδα, αλλά ακόμη και στις προπονήσεις του Γιώργου Μπαρτζώκα.

Παρά το υφιστάμενο πρόβλημα και την υποχρέωση για (τουλάχιστον) ένα διπλό στη Salle Gaston Medecin πάντως, στο αεροπλάνο του Ολυμπιακού επικρατούσε απόλυτη ηρεμία όσο και αποφασιστικότητα για τη δουλειά που πρέπει να γίνει τις επόμενες ημέρες στο Πριγκιπάτο. Μέσα σε όλα βέβαια, ο Γιώργος Μπαρτζώκας παρουσίασε μια νέα οπτική σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της σκληρής περιφερειακής πίεσης της Μονακό: το σχήμα με τα τρία γκαρντ.

Ο προπονητής του Ολυμπιακού αναφέρθηκε σε αυτό το ενδεχόμενο κατά τις δηλώσεις που έκανε στο “Ελευθέριος Βενιζέλος” και έδειξε πώς σχεδιάζει να υποχρεώσει τη γαλλική ομάδα να διαφοροποιήσει κι η ίδια το παιχνίδι της, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στην αμυντική προσέγγισή της.

 

Σίτι – Ρεάλ, το ποδοσφαιρικό έπος του “πάρτα όλα”

Το αψεγάδιαστο ματς της Σίτι και ο Μπενζεμά πιο καυτός από την κόλαση. Ο Θέμης Καίσαρης σχολιάζει τον πρώτο ημιτελικό του φετινού Champions League.

Τι έπος είναι το ποδόσφαιρο. Μας μαγεύει, μας τραβάει με δύναμη μεγαλύτερη κι από τη βαρύτητα. Μας πορώνει και μας κάνει να αναζητούμε μανιακά απαντήσεις.

Ποιος θα περάσει, ποιος έπαιξε καλύτερα, ποιος είναι καλύτερος παίκτης, ποιος είναι ανώτερος προπονητής. Ποιος μάγεψε και ποιος ήταν άθλιος, ποιος πρέπει να πάρει μεταγραφή, ποιος πρέπει να φάει πάγκο.

Κι έρχεται αυτό το ματς. Ο πρώτος φετινός ημιτελικός του Champions League ανάμεσα στη Σίτι και τη Ρεάλ. Το παιχνίδι που πρώτα μας μάγεψε και μετά μας έβγαλε τη γλώσσα.

Γέλασε μέσα στα μούτρα μας, γιατί αντί να μας δώσει τη μία απάντηση, μας της έδωσε όλες. Μαζί, στο ίδιο 90λεπτο.

Έγιναν και τα δύο στο ίδιο ματς

Πως σταματάς την ποδοσφαιρική μηχανή της Μάντσεστερ Σίτι; Είναι αδύνατον, δεν μπορείς να το κάνεις. Η ομάδα του Γκουαρδιόλα θα αρχίσει και θα τελειώσει το παιχνίδι ως ανώτερή σου, θα σε κάνει να νιώθεις απελπισία σε μεγάλα διαστήματα του αγώνα.

Πως σκοτώνεις τη Ρεάλ Μαδρίτης; Είναι αδύνατον, δεν μπορείς να το κάνεις. Οι μερένγκες μπορούν να περνάνε όταν είναι κατώτεροι, μπορούν να νικούν όταν πρέπει να ηττηθούν, μπορούν ακόμα και όταν να χάνουν να το κάνουν με τρόπο που τους βγάζει κερδισμένους.

Έγιναν και τα δύο, στο ίδιο ματς. Όχι μόνο το ένα, αλλά και τα δύο.

Ο κοινός εγκέφαλος της Σίτι

Η Σίτι ξεδίπλωσε στο χορτάρι ο,τι έχει. Απαράμιλλη ανάπτυξη, ασφυκτικό πρες, positional play βγαλμένο από τη μοναδική ικανότητα του Γκουαρδιόλα να κάνει τους παίκτες του να κινούνται σαν διαφορετικά σώματα που όμως ελέγχονται από έναν, κοινό εγκέφαλο.

Ο Πεπ είδε τους πάντες πλην του Ρόδρι να έχουν συμμετοχή σε γκολ. Ο Μαχρέζ ήρθε κεντρικά για να πατήσει εκεί που βγαίνουν οι επικίνδυνες σέντρες και να βγάλει τον Ντε Μπρόινε στο ψαράκι που άνοιξε το σκορ.

Ο Βέλγος τάισε τον Ζεσούς στην περιοχή, αφού τον Μιλιτάο τον είχε πιάσει στο αγκίστρι ο Φόντεν και τον είχε πάει μέχρι το κόρνερ για να έρθει το 2-0.

Η σειρά του Άγγλου ήρθε στο 2ο ημίχρονο, όταν αυτός ήρθε να κινηθεί ως φορ, για να πάρει τη σέντρα του Φερναντίνιο και να σκοράρει με το κεφάλι.

Το κερασάκι από τον Σίλβα, γιατί δεν θα μπορούσε να λείψει και ένα ατομικό γκολ, μια προσωπική ενέργεια και μια βολίδα που έκανε τον Κουρτουά να σκύψει ενστικτωδώς, να λειτουργήσει σαν παιδί σε προαύλιο σχολείου που λέει “εντάξει, δεν θα χτυπήσω κιόλας επειδή με βάλανε τέρμα”.

Ένα αψεγάδιαστο ματς

Όλοι δημιούργησαν/σκόραραν. Πως να μην το κάνουν όταν στην ουσία η Σίτι έκανε ένα αψεγάδιαστο ματς. Άλλο τα ατομικά λάθη, άλλο η συνολική λειτουργία. Οι πρωταθλητές Αγγλίας έκαναν ο,τι είχαν σχεδιάσει, έλεγξαν το ματς σε όλα τα σημεία του γηπέδου, έφτιαξαν ευκαιρίες με όλους τους τρόπους.

Ναι, θα μπορούσαν να έχουν ένα γκολ ακόμα με καλύτερες επιλογές στις αντεπιθέσεις, αλλά από την άλλη έβαλαν τρία χάρις σε σέντρες. Η τελική συγκομιδή των τεσσάρων τερμάτων δεν αδικεί την απόδοση της Σίτι.

Ρεάλ, η εξαίρεση σε όλους τους κανόνες

Το τελικό σκορ όμως; Οι φανατικοί του Ζοσιμάρ το ξέρουν, το έχουν ακούσει αρκετές φορές. Δεν βγάζεις άκρη με τη Ρεάλ στο Champions League. Ισχύει σχεδόν κάθε χρόνο, ισχύει και φέτος.

Όλες οι ομάδες πληρώνουν τα λάθη τους, τις κακές βραδιές. Ομάδες αποκλείονται ακόμα κι όταν είναι σαφώς ανώτερες, μόνο και μόνο για 1-2 άτυχες στιγμές, ένα λάθος, ένα σφύριγμα, μια κόντρα.

Όλες, εκτός από τη Ρεάλ. Για τη Βασίλισα το πράγμα λειτουργεί αντίστροφα. Οι άσπρες φανέλες περνάνε ακόμα κι όταν κάνουν λάθη, ακόμα και όταν είναι χειρότερες από τον αντίπαλο.

Μπενζεμά, πιο καυτός κι από την κόλαση

Η Σίτι έκανε ο,τι έπρεπε για να σκοτώσει το λιοντάρι της ζούγκλας του Champions League. Και το λιοντάρι επέστρεψε στη Μαδρίτη με την καλύτερη δυνατή ήττα. Μόλις ένα γκολ διαφορά.

Ήταν τόσο μικρή η διαφορά στο χορτάρι; Ούτε κατά διάνοια. Κι όμως, η Ρεάλ έμεινε ξανά όρθια. Γιατί ο Μπενζεμά πήγε στη σέντρα του Μεντί με την ψυχολογία του πιο φορμαρισμένου εκτελεστή στον κόσμο. Πιο καυτός κι από την κόλαση, με το αριστερό στην κίνηση, δοκάρι και μέσα.

Γιατί ο Βινίσιους άφησε τον Φερναντίνιο στον τόπο και έγινε Μπέιλ, έτρεξε όλο το γήπεδο και σκόραρε, αφού πρώτα ο Έντερσον έμεινε λανθασμένα εντός της μικρής περιοχής μέχρι και το τέλος της κούρσας.

Γιατί πάλι η freak στιγμή ήταν υπέρ της Βασίλισας. Η μπάλα βρήκε το χέρι του Λαπόρτ, ο διαιτητής δεν γινόταν να μη δώσει πέναλτι. Δεν παίζει ρόλο αν βρήκε πρώτα στο κεφάλι του, ούτε μπορεί να αθωωθεί χέρι που βρίσκεται πάνω από το ύψος του ώμου.

Τέλεια ευκαιρία για τον Μπενζεμά. Όχι μόνο για να σκοράρει, αλλά για να μας κόψει την ανάσα. Πανένκα σε ημιτελικό Champions League, η μπάλα να παίρνει ύψος, ο,τι πιο κοντινό μπορεί να γίνει σ’εκείνο την τριγωνομετρία του Ζιντάν απέναντι στον Μπουφόν στον τελικό του 2006.

Μέχρι να βρούμε αναπνοή

Ποδοσφαιρικό έπος, όχι μόνο για το σύνολο των τερμάτων, την ποιότητα των εκτελέσεων, την εναλλαγή των συναισθημάτων. Κυρίως γιατί πριν το ματς αναρωτιόμασταν τι θα γίνει και το χορτάρι απάντησε “πάρτα όλα”.

Στο φινάλε, ισχύει αυτό που έγραψε ο Μιγκέλ Ντιλέινι στο twitter. O ημιτελικός είχε στοιχεία από τα δύο vintage σενάρια των τελευταίων χρόνων στο Champions League.

Όπως έχει γίνει πολλάκις, μια ομάδα του Γκουαρδιόλα έπρεπε να έχει καλύτερο αποτέλεσμα, αλλά δεν το έχει. Όπως έχει γίνει πολλάκις, η Ρεάλ θα έπρεπε να είναι νεκρή, αλλά αναπνέει ακόμα.

Μέχρι τη ρεβάνς στο Μπερναμπέου. Μέχρι να ανακτήσουμε κι εμείς τη δική μας αναπνοή μετά τον πρώτο ημιτελικό.