Λουδοβίκος των Ανωγείων… Συνθέτης και τραγουδιστής της αγάπης— Και κάτι άλλο, διαφορετικό!!!

Κρήτη: Πένθος για τον Λουδοβίκο των Ανωγείων - O σπαραγμός του ...

Ο Γεώργιος Δραμουντάνης, γνωστός κυρίως με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Λουδοβίκος των Ανωγείων, είναι Έλληνας συνθέτης και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στα Ανώγεια Ρεθύμνου στην Κρήτη το 1951. Ο πατέρας του ονομάζεται Βασίλειος Δραμουντάνης και η μητέρα του Λουλουδιά

Λουδοβίκος των Ανωγείων – Ανάθεμά σε Έρωτα 

Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων

Στίχοι
Πάντα με πιάνει ο έρωτας
όσο πολύ κι αν τρέχω
γιατί είν’ εκείνος φτερωτός
κι εγώ φτερά δεν έχω.

Λιγότερο από μια στιγμή
μάτια να κοιταχτούνε
μπορεί να φύγει μια ζωή
να μη λησμονηθούνε.

Ανάθεμά σε έρωτα
πώς μ’ έχεις καμωμένο
α που να ειδώ ένα πρωί
το τόξο σου σπασμένο
το τόξο σου σπασμένο.

Θα βγω ψηλά στα σύννεφα
να κάτσω σε μιαν άκρη
κι όπου θα ειδείς ψιλή βροχή
θα είν’ το δικό μου δάκρυ.

Πρώτη φορά μου το θωρώ
φωτιά στο χιόνι απάνω
παιγνίδια με τον έρωτα
που λιώνουν δεν ξανακάνω.

Ανάθεμά σε έρωτα
πώς μ’ έχεις καμωμένο
α που να ειδώ ένα πρωί
το τόξο σου σπασμένο
το τόξο σου σπασμένο.

Μικρό παιδί ο έρωτας
με κάνει κάθε τόσο
και θα μισέψω απ’ τη ζωή
χωρίς να μεγαλώσω.

Ανάθεμά σε έρωτα
πώς μ’ έχεις καμωμένο
α που να ειδώ ένα πρωί
το τόξο σου σπασμένο
το τόξο σου σπασμένο.

 

Λουδοβίκος των Ανωγείων – Το όχι αποκοιμηθήκε στην αγκαλιά του να


Στίχοι | Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων

Στίχοι
Ανάμεσα στο όχι
και στο κρυμμένο ναι
χάθηκε η ζωή μου
μεγάλε ουρανέ.

Δεν κρύβεται στη νύχτα
το άσπρο γιασεμί.
Λύγισε η αγάπη όταν είπες μη,
λύγισε η αγάπη όταν είπες μη.

Βγαίνω στον αέρα
με χάρτινο φτερό.
Μακριά σου δεν αντέχω,
κοντά σου δεν μπορώ.
Κοντά σου δεν αντέχω,
μακριά σου δεν μπορώ.

Χαμήλωσε τα φώτα
μεγάλε ουρανέ,
το όχι αποκοιμήθηκε
στην αγκαλιά του ναι,
το όχι αποκοιμήθηκε
στην αγκαλιά του ναι.

 

Και κάτι άλλο…

Γιώτα Γιάννα: Αυτή είναι η ηλικία της - Gossip | Thess24.grΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ: Τα Μάτια της Γιώτας Γιάννα

Γιώτα Γιάννα – Ο Άμλετ της σελήνης

Ο Άμλετ της Σελήνης

Θάνος Μικρούτσικος – Μάνος Ελευθερίου
Ξεγέλασες τους ουρανούς με ξόρκια μαύρη φλόγα
Πως η ζωή χαρίζεται χωρίς ν’ ανατραπεί
Κι όλα τα λόγια των τρελών που ήταν δικά μας λόγια
Τα μάγευες με φάρμακα στην άσωτη σιωπή
Πενθούσες με τους έρωτες γυμνός και μεθυσμένος
Γιατί με τους αθάνατους είχες λογαριασμούς
Τις άριες μιας όπερας τραύλιζες νικημένος
Μιας επαρχίας μαθητής μπροστά σε δυο χρησμούς
Τι ζήλεψες τι τα θελες τα ένδοξα Παρίσια
Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος πια παντού είναι τεκές
Διεκδικούσες θαύματα που δίνουν τα χασίσια
Και παραισθήσεις όσων ζουν μέσα στις φυλακές
Και μια βραδιά που ντύθηκες ο Άμλετ της Σελήνης
Έσβησες μ’ ένα φύσημα τα φώτα της σκηνής
Και μονολόγους άρχισες κι αινίγματα να λύνεις
Μιας τέχνης και μιας εποχής παλιάς και σκοτεινής
NULUSIOS
Έχουν μείνει παγωτό λιγάκι όλοι εκεί μέσα από αυτό που βλέπουν και ακούν. Η γυναίκα ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ολόκληρη, δεν “διεκπεραιώνει”. Είναι 90+, τρέμει και όμως γονατίζει για να παρουσιάσει το τραγούδι όπως το νιώθει. Όλοι λίγο ζηλεύουν, σκεπτόμενοι αν θα φτάσουν αυτή την ηλικία και αν σε αυτή την ηλικία έχουν έστω το 50% από την ενέργεια αυτής της καλλιτέχνιδας. Όποιος θέλει να συνειδητοποιήσει τι εστί “καλλιτέχνης”, αρκεί να δει αυτό.