«Θεόδωρος Παπαγιάννης, Ιστορία – Διαχρονία» στο Μουσείο της Φιλοσοφικής

Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έκθεση για έναν από τους σημαντικότερους εν ζωή γλύπτες φιλοξενεί η Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο Μουσείο Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης (αίθουσα 210).

Η έκθεση με τίτλο «Θεόδωρος Παπαγιάννης, Ιστορία – Διαχρονία» εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 24 Ιανουαρίου, στις 6 μ.μ. με ελεύθερη την παρουσία του κοινού και ξενάγηση από τον επιμελητή της, ομότιμο καθηγητή, Μάνο Στεφανίδη.

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν ειδικές ξεναγήσεις και βιντεοπροβολές για τις φοιτήτριες και τους φοιτητές, το ακαδημαϊκό και διοικητικό προσωπικό της Σχολής, αλλά και το ευρύτερο κοινό, ενώ θα παρουσιαστεί και το βιβλίο Θεόδωρος Παπαγιάννης, Μύθοι και Σύμβολα, που κυκλοφορήθηκε πρόσφατα.

Ο καλλιτέχνης, ομότιμος καθηγητής της ΑΣΚΤ, εδώ και μισό αιώνα υπηρετεί τη μεγάλη παράδοση της ελληνικής γλυπτικής, συνδυάζοντας στο έργο του τόσο τον λαϊκό πολιτισμό και τη διακοσμητική δεξιοτεχνία της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ηπείρου, όσο και τον πριμιτιβιστικό μοντερνισμό των αρχών του περασμένου αιώνα.

Λίγα λόγια για τον γλύπτη και την έκθεση

Ασυμβίβαστα ανθρωποκεντρικός, εμμένει στους ιερατικούς, ξοανικούς τύπους που διδάχτηκε από τους μεγάλους δασκάλους του εικοστού αιώνα, δηλαδή από τον Αρσιπένκο, τον Μπρανκούζι, τον Ζάντκιν, τον Τζιακομέτι, αλλά και τον ίδιο του Πικάσο, που ήταν, συν όλα τα άλλα, κορυφαίος γλύπτης.

Μερικά χαρακτηριστικά της ποιητικής του: αρχαϊκότητα, θεατρική αίσθηση, χειρωνακτική εμμονή, μνημειώδες που όμως σέβεται τη λεπτομέρεια, άμεση σχέση με τα υλικά, είτε αυτά είναι πέτρα, είτε πηλός, είτε μπρούντζος, είτε μάρμαρο, γνώση, τέλος, του απόλυτου δράματος που εκπροσωπεί η ύλη. Η πλαστική του σοφία προέρχεται από την εμπειρική γνώση και την παρατήρηση και είναι περισσότερο συναισθηματική και λιγότερο εγκεφαλική. Εκτός της μεγάλης, ευρωπαϊκής παράδοσης ισότιμες αναφορές του ήταν και είναι ο Γιαννούλης Χαλεπάς, ο Γεράσιμος Σκλάβος, ο Χρήστος Καπράλος και βέβαια ο δάσκαλος του Γιάννης Παππάς.

Στον τελευταίο αφιερώνει ο Παπαγιάννης την έκθεση – παρέμβαση (ανάμεσα στις προθήκες και τα μόνιμα εκθέματα του πανεπιστημιακού μουσείου) ο τίτλος της οποίας επιλέχθηκε γιατί επιδιώκονται τόσο η διαφωτιστική επικοινωνία αλλά και ο διάλογος ανάμεσα στις διαφορετικές, πολιτιστικές περιόδους, όσο και η αναντίρρητη συνέχεια που υπάρχει στην τέχνη (αυτό δηλαδή που λείπει δραματικά από την κοινωνία ευρύτερα: επικοινωνία και διάλογος).

Ιστοσελίδα του Γλύπτη Θεόδωρου Παπαγιάννη

Εν προκειμένω, ένας διάλογος – όχι πάντα εύκολος ή αυτονόητος – των προϊστορικών, κλασικών και βυζαντινών εκθεμάτων του Μουσείου με τις τερακότες, τα πήλινα φιγουρίνια, τα λαξευμένα μάρμαρα, τις μακέτες μνημείων και τις ορειχάλκινες φιγούρες του καλλιτέχνη.

Ελπίζουμε ότι οι φοιτήτριες και οι φοιτητές μας, το ακαδημαϊκό και διοικητικό προσωπικό της Σχολής, αλλά και το ευρύτερο κοινό, θα απολαύσουν αυτήν την προσπάθεια, που αποδεικνύει τις μεγάλες δυνατότητες του Πανεπιστημίου μας, αλλά και τη βούληση να συνδυαστούν η επιστήμη με την αισθητική και η τέχνη με την ακαδημαϊκή ζωή.

Ιστοσελίδα του Γλύπτη Θεόδωρου Παπαγιάννη

Θεόδωρος Παπαγιάννης: Ο Ηπειρώτης δάσκαλος που έβαλε την τέχνη στη ζωή του  πολίτη | Athens VoiceΒιογραφικό | Ιστοσελίδα του Γλύπτη Θεόδωρου Παπαγιάννη