Η τύχη είναι προνόμιο, κληρονομιά, ο Μητσοτάκης στο Boston College

Επίτιμος διδάκτορας του Boston College αναγορεύτηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης – The Standard

Είσθε πλούσιοι, με καλή και ακριβή εκπαίδευση, είσθε η ελίτ, να μακαρίζετε την καλή σας τύχη, και να αντιμετωπίζετε με συμπάθεια τους φτωχούς και τους αμόρφωτους…

Ιδού το δόγμα της Οικογένειας Μητσοτάκη. Κάπως έτσι, σε μια αποστροφή της ομιλίας του προς τους αποφοίτους στο Boston College ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνόψισε το δόγμα της κληρονομοκρατίας, το δόγμα του μητσοτακισμού νεοφιλελευθερισμού. Ακούστε:

Η τύχη είναι προνόμιο, κληρονομιά ― ο Μητσοτάκης στο Boston College

«Έχετε την ευλογία να έχετε αποκτήσει μια εξαιρετική εκπαίδευση. Είμαι βέβαιος ότι όλοι έχετε ξεπεράσει τη μια ή την άλλη μορφή αντιξοότητας για να βρίσκεστε εδώ που βρίσκεστε σήμερα. Μη χάνετε την πίστη σας ότι μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο και να τον κάνετε ένα καλύτερο μέρος για όλους.[…]

»Θα ήθελα να προσθέσω το εξής: κάντε το με ταπεινοφροσύνη. Με απόλυτη ταπεινοφροσύνη. Όσο περήφανοι και αν είστε για όσα πετύχατε, μην αφήσετε κανέναν να σας κατηγορήσει ότι είστε μια απόμακρη ελίτ. Μην σκέφτεστε κλεισμένοι μέσα στον μικρόκοσμό σας. Πλησιάστε όσους δεν είχαν το προνόμιo μίας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Κατανοήστε τις ανησυχίες τους.

»Να είστε περήφανοι για τα επιτεύγματά σας, αλλά μην υποκύπτετε στην αλαζονεία να πιστεύετε ότι όλα όσα έχετε καταφέρει στη ζωή οφείλονται αποκλειστικά στη σκληρή δουλειά σας. Η τύχη παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή απ’ ό,τι νομίζουμε.»

Τι λέει στα Ελληνόπουλα των πανελλαδικών

Ο Ελληνας γόνος μιας πολιτικής οικογένειας, απόφοιτος ο ίδιος του ιδιωτικού Χάρβαρντ, με τον γιο του απόφοιτο του ιδιωτικού Boston College, μιλά προς τα πλουσιόπαιδα της αμερικανικής ανώτερης τάξης ως ίσος και όμοιος. Μα ως πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας μιλά πρωτίστως στα Ελληνόπουλα της κρίσης, της φτώχειας, των ανισοτήτων και των αποκλεισμών, τα οποία ακριβώς αυτήν την εποχή ιδρωκοπούν ενώπιον της κρεατομηχανής των Πανελλαδικών εξετάσεων.

Αυτά τα Ελληνόπουλα δεν έχουν την «ευλογία» να μπορούν να λάβουν μια «εξαιρετική εκπαίδευση» σε ίδρυμα με δίδακτρα και τροφεία που αγγίζουν 300 χιλιάδες δολάρια για την τετραετία του πρώτου πτυχίου. Σχεδόν όλα τα Ελληνόπουλα των Πανελλαδικών, σε αντίθεση με τους αποφοίτους του Boston College, δεν μπορούν καν να ονειρευτούν ότι οι οικογένειες τους μπορούν να διαθέσουν 300.000 δολάρια/ευρώ για μια τετραετία «εξαιρετικών» σπουδών.

Πολλά, όλο και περισσότερα, δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν ένα καλό φροντιστήριο για τις Πανελλαδικές. Πολλά, όλο και περισσότερα, δεν θα έχουν μεθαύριο τη δυνατότητα να εγγραφούν στη σχολή που πέρασαν με πολύ κόπο, αν θα βρίσκεται μακριά από την οικογενειακή εστία, διότι δεν θα μπορούν να καλύψουν το ενοίκιο μιας γκαρσονιέρας και τη διατροφή με σουβλάκια. Στα 18 τους χρόνια αυτά τα παιδιά πηγαίνουν να διαγωνιστούν κατάκοπα και ψαλιδισμένα εκ των προτέρων, σε έναν διαγωνισμό δομικά υπονομευμένο από τις ανισότητες.

H πολιτική είναι κληρονομούμενο metier

Σε αυτά τα παιδιά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, λέει με εκπλήσσουσα ειλικρίνεια, μάλλον με τη γνωστή οικογενειακή ωμότητα:

«[Μην] πιστεύετε ότι όλα όσα έχετε καταφέρει στη ζωή οφείλονται αποκλειστικά στη σκληρή δουλειά σας. Η τύχη παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή απ’ ό,τι νομίζουμε.»

Ο Κυρ. Μητσοτάκης είναι ακριβής. Περιγράφει τη δική του πραγματικότητα και την πραγματικότητα της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως. Πράγματι. Οσο σκληρά και να δουλέψεις, όσο ταλέντο και να έχεις, μόνο με τύχη μπορείς να πετύχεις. Τύχη; Προεκτείνουμε: να έχεις την τύχη να έχεις κληρονομήσει πλούτο, ισχύ, μορφωτικό και κοινωνικό κεφάλαιο, να έχεις την τύχη να διαθέτεις κληρονομημένα προνόμια και πλεονεκτήματα, τέτοια που θα σε καταστήσουν αυτομάτως συνεχιστή της ελίτ.

Ο ίδιος γνωρίζει τι είναι τύχη. Είχε την τύχη να γεννηθεί σε περιβάλλον ευμάρειας και πλούτου και ισχύος. Είχε την τύχη να πάει σε ακριβά ιδιωτικά σχολεία, είχε την τύχη να μην υποβληθεί στη δοκιμασία των Πανελληνίων εξετάσεων, ούτε να γευτεί μια ενδεχόμενη αποτυχία. Είχε την τύχη να φοιτήσει σε ακριβό πανεπιστήμιο, ως υιός πρωθυπουργού. Είχε την τύχη να προσληφθεί από κρατική τράπεζα σε καλοπληρωμένη θέση, χωρίς διαγωνισμό. Είχε την τύχη να μην ιδρώσει για δόσεις στεγαστικού ή για φροντιστήρια παιδιών. Είχε την τύχη να κάνει επάγγελμα την πολιτική ως κληρονόμος. Με την ίδια τύχη που και η αδελφή έμαθε τη δουλειά, το metier, στο πολιτικό γραφείο του πατέρα της, και αργότερα η ίδια μεταβίβασε την τέχνη στο γιο της, στο δικό της υπουργικό γραφείο.

Η τύχη είναι προνόμιο

Μόνη υποχρέωση αυτών των κληρονόμων τυχεράκηδων, σύμφωνα με τον Κυρ. Μητσοτάκη, είναι να σταλάζουν λίγη συμπάθεια για τους άτυχους, να «κατανοούν τις ανησυχίες» όσων «δεν είχαν το προνόμιo μιας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης».  Και ιδού: κατανοώ τις ανησυχίες αλλά δεν πράττω τίποτε για να μοιραστώ ολίγη τύχη ― λέγει ο πρωθυπουργός. Και ιδού, η γλώττα δεν λανθάνει, αλλά τ’ αληθή λέγει: η «τύχη» είναι «προνόμιο».

Δεν θα ενδιέφερε κανέναν αν ένας πλούσιος Ελληνας, ένας προνομιούχος τυχερός, εκφωνούσε αυτή την ομιλία σε ένα ιδιωτικό κολέγιο της Νέας Αγγλίας. Θα ήταν μια ιδιωτική αλήθεια, μια ανισωτική ιδεολογία, μια δοξασία. Οταν όμως αυτή την υπεράσπιση των ανισοτήτων και της προνομιοκρατίας (κατ’ ευφημισμόν αξιοκρατίας) την εκφωνεί ο πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας, τότε ενδιαφέρει όλους τους Ελληνες, ή τουλάχιστον το 90% των μη τυχερών, των μη προνομιούχων. Και τους ενδιαφέρει πολλαπλά και πικρά, πολύ πικρά, γιατί αφορά τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Γιατί Δημοκρατία ακόμη ονομάζεται το πολίτευμα, όχι Προνομιοκρατία, Αξιοκρατία ή Κληρονομοκρατία.

Νίκος Ξυδάκης