Η πολιτική αγωνία της επόμενης μέρας

Πρεμιέρα στη Βουλή με πλεξιγκλάς, βεντάλιες, αντισηπτικά και ...

O ΣΕΒ προειδοποιεί για τη μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας στη δεκαετία και για κατάρρευση των εποχικών προσλήψεων. Τα στοιχεία των επιμελητηρίων, που έχει στα χέρια του το οικονομικό επιτελείο, δείχνουν ότι από τις περίπου 250.000 επιχειρήσεις που έκλεισαν λόγω lockdown περίπου 100.000 είτε δεν θα καταφέρουν να ξανανοίξουν, ή θα λειτουργήσουν με δραματικά μειωμένο προσωπικό. Και οι εκτιμήσεις που έχουν παραδοθεί αρμοδίως στο Μαξίμου λένε ότι τα έσοδα από τον τουρισμό, στο καλό σενάριο, θα περιοριστούν φέτος στα 6 δις ευρώ από τα 19,5 δις που ήταν πέρσι – κοινώς, θα είναι επιτυχία εάν το ποσοστό συμβολής του τουρισμού στο ΑΕΠ συγκρατηθεί στο 30% του περσινού επιπέδου.

Η πολιτική αγωνία της επόμενης μέρας

Όλα αυτά συγκροτούν τον εφιάλτη της κυβέρνησης στην μετά κορονοϊό εποχή. Και δείχνουν ότι η οικονομία και η εργασία θα είναι τα μέτωπα στα οποία θα δοκιμαστούν οι αντοχές της δημοσκοπικής της κυριαρχίας, όπως και ο πολιτικός σχεδιασμός του επόμενου διαστήματος.

Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε ήδη χθες τα πρώτα, προειδοποιητικά μηνύματα για το ναρκοπέδιο που ανοίγει στην οικονομία. Στην συνέντευξή του στο CNN μίλησε για συγκλίνουσες εκτιμήσεις στην Ευρώπη ότι η ύφεση θα κινηθεί περί το 10%, και είπε ότι «στο καλύτερο σενάριο η Ελλάδα θα ανοίξει για την τουριστική δραστηριότητα από την 1η Ιουλίου».

Η υπολειτουργία της τουριστικής αγοράς σημαίνει ότι η πλειοψηφία των 700.000 απασχολούμενων στον κλάδο απειλείται με «ξαφνικό εργασιακό θάνατο». Και σημαίνει επίσης ότι η κυβέρνηση κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με κύματα ανεργίας και κοινωνικής πίεσης – μιας πίεσης, στην οποία μπορεί να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά η δυσφορία και άλλων επαγγελματικών τάξεων που ήδη πλήττονται βαριά από την πανδημία. Οι επιχειρηματίες και οι εργαζόμενοι στην εστίαση είναι μία από αυτές τις τάξεις, όπως και οι καλλιτέχνες που έμειναν κυριολεκτικά στον αέρα, αλλά και οι ιδιοκτήτες ακινήτων – προνομιακή εκλογική ομάδα για την ΝΔ – που δέχθηκαν μείωση ενοικίων κατά 40% χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν πάρει αντισταθμιστική στήριξη.

Τα δεδομένα αυτά αποτιμώνται στο οικονομικό επιτελείο και αναζητούνται παρεμβάσεις-εξπρές προς συγκράτηση της κοινωνικής πίεσης, όπως το ασαφές ακόμη πακέτο των 15 εκατομμυρίων ευρώ για τους καλλιτέχνες. Πρόκειται όμως για παρεμβάσεις αμφίβολης και πρόσκαιρης απόδοσης που απλώς θα δώσουν χρόνο – όπως τουλάχιστον ελπίζουν στην κυβέρνηση – έως ότου αποτιμηθεί σαφέστερα η ένταση και η έκταση της ύφεσης για να ληφθούν και οι τελικές, και στρατηγικές, πολιτικές αποφάσεις.

Στην άλλη πλευρά, στον ΣΥΡΙΖΑ, θεωρούν ότι ο χρόνος αυτός δεν θα είναι απεριόριστος – αντιθέτως, βλέπουν ότι μπορεί να είναι πολύ σύντομο το διάστημα μέσα στο οποίο το κοινωνικό σοκ και η αποδοχή της κυβερνητικής διαχείρισης κατά την πανδημία μπορούν να μετατραπούν σε γενικευμένη κοινωνική δυσφορία. Ως εκ τούτου, η αντιπολιτευτική στόχευση στην οικονομία και στην διάλυση των εργασιακών σχέσεων θα κλιμακωθεί την επόμενη περίοδο, παράλληλα με την ανάδειξη των γκρίζων ζωνών που αγγίζουν συγκεκριμένοι υπουργοί σε θέματα διαφάνειας και αναθέσεων έργων.

Και για την Κουμουνδούρου, ωστόσο, η συγκυρία δεν είναι ανέφελη και ο συμπαγής αντιπολιτευτικός βηματισμός ακόμη αναζητείται. Ή, για την ακρίβεια, σκοντάφτει στις, επαναλαμβανόμενες, παρενθέσεις εσωστρέφειας – είτε πρόκειται για την ανοιχτή δυσφορία στελεχών ως προς την ήπια στάση του κόμματος απέναντι στους κυβερνητικούς χειρισμούς κατά την πανδημία, είτε για επεισόδια όπως αυτό που προκάλεσε η επιλογή Σκουρλέτη να μην υπογράψει την κοινοβουλευτική ερώτηση για τον αποκλεισμό της εφημερίδας Documento από την κρατική διαφήμιση. Η υπόθεση πήρε διαστάσεις μετά από επικριτικά δημοσιεύματα για τον γραμματέα του κόμματος, ο ίδιος παρενέβη δημόσια καταγγέλλοντας προσπάθεια έξωθεν χειραγώγησης του ΣΥΡΙΖΑ και, εν τέλει, το θέμα κατέδειξε για μια ακόμη φορά την μακρά και ανοιχτή διαφωνία που υπάρχει εντός της Κουμουνδούρου για το ύφος, τα media και τις συμμαχίες με τις οποίες δίνεται η αντιπολιτευτική μάχη.

Προφανώς δεν πρόκειται για μείζον πολιτικό και εσωκομματικό γεγονός, εξίσου προφανώς όμως οι εσωστρεφείς οπισθοχωρήσεις δεν είναι και η πιο ενδεδειγμένη τακτική για την ανατροπή του πολιτικού κλίματος…

 

Νικόλ Λειβαδάρη

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*