Η Βασίλισσα της Ομορφιάς. Δείτε τη συνέντευξη των συντελεστών στο left.gr

Στο Σύγχρονο Θέατρο συνεχίζεται για τρίτη χρονιά το «Η Βασίλισσα της Ομορφιάς» του Βρετανοϊρλανδού δραματουργού Μάρτιν ΜακΝτόνα. Στο πλατύ κοινό στην Ελλάδα, ενδεχομένως, ο Μάρτιν ΜακΝτόνα να είναι γνωστός από τα σενάρια και τη σκηνοθεσία του σε εμβληματικές κινηματογραφικές ταινίες όπως, «Αποστολή στην Μπριζ» και το «Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι». Ωστόσο, ο Μάρτιν ΜακΝτόνα είναι τόσο σπουδαίος που είναι ο μοναδικός θεατρικός συγγραφέας μετά τον Σαίξπηρ που είδε να ανεβαίνουν στο Λονδίνο μέσα στην ίδια χρονιά τέσσερα έργα του.

Το συγκεκριμένο έργο, «Η Βασίλισσα της Ομορφιάς», τον έκανε γνωστό παγκοσμίως σε ηλικία μόλις 26 ετών, το εντυπωσιακό δε είναι ότι η συγγραφή του έργου είχε ολοκληρωθεί σε οκτώ μόλις μέρες!

Πρόκειται για είναι ένα σύγχρονο κλασικό έργο, μια τραγωδία για την ανθρώπινη μοναξιά, με μαύρο, διαβρωτικό χιούμορ, με έντονο σασπένς και μεγάλες ανατροπές. Και βεβαίως υπάρχει στο κέντρο του έργου κάτι που λειτουργεί σοκαριστικά για το μέσο θεατή: η αποδόμιση της μητρικής αγάπης. Δεν είναι πάντα ούτε δεδομένη, ούτε προστατευτική. Μπορεί να είναι και κακοποιητική.

Το έργο ανήκει στο συγγραφικό ρεύμα που έχει χαρακτηριστεί ως in-yer-face theatre, θεατρική τάση που δημιουργήθηκε την δεκαετία του ’90 στην Αγγλία και εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες. Το in-yer-face theatre  θα το μεταφράζαμε «στα μούτρα σου θέατρο». Σε αυτού του είδους του θεάτρου οι συγγραφείς επιστρατεύουν την τεχνική του σοκ, προκειμένου να κινητοποιήσουν το κοινό, φέρνοντας μπροστά στα μούτρα των θεατών θέματα ταμπού, (αιμομιξία, βιασμούς, ψυχικές ασθένειες, αυτοκτονία). Θεωρείται εξαιρετικά πολιτικοποιημένο θέατρο μιας και οι συγγραφείς ανήκουν στην γενιά που μεγάλωσε στην Αγγλία της Θάτσερ και των επιγόνων της και τα έργα τους αποτελούν την αντίδρασή τους στο πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικό πλαίσιο της εποχή τους. Σήμερα αυτού του είδους το θέατρο έχει τεράστια επικαιρότητα, ιδίως στη σημερινή Ελλάδα. Η οικονομική κρίση, τα μνημόνια και η πανδημία δεν μας φτωχοποίησαν απλά, διέλυσαν τις διαπροσωπικές σχέσεις και πολλές φορές έβγαλαν στην επιφάνεια σκελετούς που κρυβόντουσαν σε κλειστές ντουλάπες. Για την Ελλάδα υπάρχει κάτι ακόμα που κάνει το έργο ιδιαίτερα επίκαιρο. Θίγεται η μετανάστευση -η Ιρλανδία όπου διεξάγεται η πλοκή του έργου είναι μια χώρα όπου «πάντοτε κάποιος φεύγει». Σήμερα η Ελλάδα της μοιάζει πολύ. Από χώρα υποδοχής μεταναστών έχει μετατραπεί σε χώρα αποστολής μεταναστών. Όλοι μας έχουμε πλέον φίλους, γνωστούς, συγγενείς, παιδιά που έχουν μεταναστεύσει από την οικονομική ανέχεια, την ΄έλλειψη ευκαιριών,  που πλήττει τη χώρα.

Η σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη, όπως και τα σκηνικά του Γιώργου Χατζηνικολάου υπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τον σκληρά ρεαλιστικό πυρήνα του έργου. Το ίδιο και το σύνολο των ηθοποιών. Πραγματικά, σε πείθουν με την παρουσία τους στη σκηνή ότι δεν υποδύονται αλλά είναι οι ρόλοι τους!

Μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε με τίποτα.

Κάμερα: Βασίλης Γιαννούλης

Ταυτότητα παράστασης

Σύγχρονο Θέατρο

Ευμολπιδών 45

Παραστάσεις:

Πέμ., Παρ. 9 μ.μ., Σάβ., Κυρ. 6.15 μ.μ.

Τιμές:

€ 18-10.

Παραγωγή: Ομάδα Νάμα

Μετάφραση: Η ομάδα των συντελεστών

Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη

Σκηνικά, Κοστούμια, Δ/νση Παραγ.: Γιώργος Χατζηνικολάου

Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Μουσική & Επιμέλεια ήχου: Στέλιος Γιαννουλάκης

Βοηθοί σκηνοθέτιδος: Άννα Κούρα, Περσεφόνη Λαμπροκωστοπούλου

Οργάνωση παραγωγής: Μαρία Αναματερού

Παίζουν:

Σοφία Σεϊρλή, Αγορίτσα Οικονόμου, Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Γιάννης Μάνθος