Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσει παρών στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία – Σ. Αναγνωστοπούλου: Η ΝΔ θα πρέπει να πει ξεκάθαρα στον λαό ποιους συμβιβασμούς…

Συγκλήθηκε σήμερα το προεδρείο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, σε διευρυμένη σύνθεση, προκειμένου να αποφασίσει τη στάση της ΚΟ στην ψηφοφορία για τις Συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο και την Ιταλία.

Συγκλήθηκε σήμερα το προεδρείο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, σε διευρυμένη σύνθεση, προκειμένου να αποφασίσει τη στάση της ΚΟ στην ψηφοφορία για τις Συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο και την Ιταλία. Στο πλαίσιο αυτό η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ανακοινωσε πως:

«Η Τουρκία – αξιοποιώντας τη στήριξη των ΗΠΑ στον ρόλο της στη Λιβύη και τις αδυναμίες της ΕΕ- έχει αναβαθμίσει σαφώς την επιθετικότητά της τους τελευταίους 10 μήνες, με στόχο να καταστεί τόσο μεσογειακή ναυτική δύναμη, όσο και ηγέτιδα δύναμη του παγκόσμιου ισλαμιστικού κινήματος. Απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς, η Κυβέρνηση όφειλε να προωθεί μια συγκροτημένη εθνική στρατηγική που να προασπίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και να εργάζεται για την επανεκκίνηση των διερευνητικών για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, με προσφυγή στη Χάγη, εάν αποτύχουν. Η παντελής απουσία εθνικής στρατηγικής της Κυβέρνησης απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις και η άρνησή της για οποιοδήποτε ουσιαστικό διάλογο με σκοπό την επαναφορά μιας τέτοιας εθνικής στρατηγικής, παρά τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, θέτει τη χώρα σε ολοένα και μεγαλύτερο κίνδυνο.

Αντιθέτως, ο ΣΥΡΙΖΑ ως πατριωτική δύναμη ευθύνης, επιδιώκει σταθερά την ειρηνική επίλυση των διαφορών και την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας, στη βάση του διεθνούς δικαίου και στο πλαίσιο μιας ενεργητικής και πολυδιάστατης πολιτικής, με εμβληματικό παράδειγμα τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Η σύναψη της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας, από τη μία “διεμβολίζει” και  αντιρροπεί την παράνομη Συμφωνία Τουρκίας-Σαράζ, από την άλλη, όμως, δεδομένου του κενού στρατηγικής της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης, οδηγεί σε σοβαρές εξελίξεις σε βάρος της χώρας και μπορεί να δημιουργήσει αρνητικά προηγούμενα σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις .

Συγκεκριμένα, ενώ ήταν σαφές ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ δυτικά του 28ου μεσημβρινού θα εκλαμβανόταν από την  Τουρκία ως ευκαιρία για να προβεί σε κατάφωρες παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας σε αυτή την περιοχή, η κυβέρνηση δεν είχε κανένα  σχέδιο  θωράκισης τους, στα πρότυπα των αποτρεπτικών ενεργειών στις οποίες προέβη η Ελλάδα τον Οκτώβριο 2018.

Περαιτέρω, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία προέβη σε πρωτοφανή για την τελευταία 20ετία πολυήμερη και συνεχή παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, η Κυβέρνηση απέτυχε να εξασφαλίσει έστω κοινή Δήλωση ΕΕ για καταδίκη των παράνομων τουρκικών ενεργειών με απειλή κυρώσεων. Αντί μέσω δυναμικών διπλωματικών πρωτοβουλιών, οι εταίροι μας να πιεστούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους, έθεσαν για πολλοστή φορά – στο πιο υψηλό επίπεδο – το ζήτημα των κυρώσεων στις ελληνικές καλένδες – ορισμένοι δε κρατώντας ίσες αποστάσεις. Εάν η Κυβέρνηση δεν αργούσε οκτώ μήνες να θέσει τις κυρώσεις στην ΕΕ και πρωταγωνιστούσε στον ευρωτουρκικό διάλογο, που άρχισε τον Μάρτιο, αντί να είναι παντελώς απούσα, δεν θα είχαμε οδηγηθεί σε αυτές τις εξελίξεις.

Τέλος, η Συμφωνία, αν δεν ενταχθεί σε μια συνεκτική εθνική στρατηγική που μέχρι στιγμής λείπει, μπορεί να δημιουργήσει αρνητικά προηγούμενα τόσο σε σχέση με τη μειωμένη επήρεια μεγάλων νησιών μας, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης, όσο και λόγω της μερικής οριοθέτησης της ΑΟΖ βάσει μόνο ενός τμήματος της Ρόδου. Παράλληλα η Κυβέρνηση επιμένει να αποφεύγει να διευκρινίσει την μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για την οριοθέτηση και εάν συνδύασε τον κανόνα της μέσης γραμμής με την αρχή της αναλογικότητας. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια ώστε η Συμφωνία να μην χρησιμοποιηθεί από την Τουρκία – με τον γνωστό διαστρεβλωτικό της τρόπο- ως υπέρ της προηγούμενο, όπως διαφάνηκε από τις δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ.

Για τους παραπάνω λόγους, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία θα ψηφίσει παρών στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία. Θα ψηφίσει υπέρ της ελληνοιταλικής συμφωνίας που αποτελεί- παρά τους σημαντικούς συμβιβασμούς στους οποίους βασίζεται- θετικό βήμα για την χώρα, καλώντας την Κυβέρνηση να προβεί άμεσα σε επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο με την προοπτική επέκτασης χωρικών υδάτων νοτίως και ανατολικά της Κρήτης ανάλογα με τις εξελίξεις».

 

Σ. Αναγνωστοπούλου: Η ΝΔ θα πρέπει να πει ξεκάθαρα στον λαό ποιους συμβιβασμούς αποδέχεται στις διεθνείς συμφωνίες

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιμείνει στο θέμα της ύπαρξης στρατηγικής όσο και εάν είναι διαθέσιμος να συναινέσει στα διεθνή θέματα, τονίζει επί της ουσίας η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ και τ. αναπληρώτρια υπ. Εξωτερικών, Σία Αναγνωστοπούλου.

Εισήγηση της βουλευτού Αχαΐας ΣΥΡΙΖΑ, Σίας Αναγνωστοπούλου, στην Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων κατά τη συζήτηση του σ/ν Υπουργείου Εξωτερικών «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ιταλικής Δημοκρατίας για την οριοθέτηση των αντίστοιχων Θαλασσίων Ζωνών τους».

Αναλυτικά η τοποθέτηση:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Θα μιλήσω για την ελληνοιταλική συμφωνία που έρχεται προς κύρωση στη Βουλή, σε μία πραγματικότητα, τηρουμένων των αναλογιών, με πολλές αντιστοιχίες με την πραγματικότητα που είχε διαμορφωθεί το 1977 όταν έγινε και  η συμφωνία Καραμανλή-Αντρεότι για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στην Ιταλία και την Ελλάδα. Και τότε, είχε προηγηθεί μία πολύ άσχημη κατάσταση με την Τουρκία –όπως θυμόμαστε οι παλαιότεροι- το 1976, είχαμε φτάσει μέχρι το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ακολούθησε το πρωτόκολλο της Βέρνης για το μορατόριουμ εξορύξεων στο Αιγαίο. Αποφάσισε η κυβέρνηση Καραμανλή τότε να προχωρήσει στην πρώτη συμφωνία για να δώσει το σήμα μιας άλλης στρατηγικής για τα θέματα οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών.

Αυτή η κίνηση τότε του 1977 έμεινε επί 43 χρόνια μετέωρη. Και θα είναι καλό να πούμε γιατί έμεινε μετέωρη και γιατί από εδώ και πέρα χρειάζεται μία άλλη στρατηγική. Τότε λοιπόν άρχισε να διαμορφώνεται μία στρατηγική. Έμεινε μετέωρη γιατί επί πολλά χρόνια ακολουθήθηκε το δόγμα της ακινησίας και της απραξίας. Το κόμμα της ΝΔ, υιοθέτησε δόγματα απολύτως μαξιμαλιστικά, τα οποία έθεσε στην εξωτερική πολιτική ως απόλυτες αλήθειες και αυτό είχε ως αποτέλεσμα από τη μία μεριά η διπλωματία να μην μπορεί να κινηθεί σε ενεργητική πολιτική και από την άλλη μεριά να έχουμε μία αδράνεια κατά τη διάρκεια της οποίας συσσωρεύονταν προβλήματα συνέχεια με πολλαπλές κρίσεις με την Τουρκία, οι οποίες ποτέ δεν κατόρθωναν να φτάσουν σε ένα αποτέλεσμα.

Σήμερα η κατάσταση με την Τουρκία είναι πάρα πολύ άσχημη –τη ζούμε όλοι-, η Τουρκία έχει αναβαθμίσει την επιθετική της πολιτική σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο και αναβαθμίζει και ένα ρόλο με τον οποίο επιδιώκει να γίνει πρωταγωνίστρια χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο, περιφερειακή δύναμη αγνοώντας τα δικαιώματα των άλλων.

Σε αυτή τη στιγμή έρχονται αυτές οι δύο συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο. Εγώ θα περιοριστώ στην ελληνοιταλική. Συναινέσαμε στην συμφωνία αυτή, την οποία όπως γνωρίζετε διαπραγματευόμασταν και εμείς, συναινέσαμε ευθύς εξαρχής ως ένα θετικό βήμα για τη χάραξη μίας στρατηγικής της χώρας. Γιατί αυτό έχει τεράστια σημασία. Οι συμφωνίες αποκτούν αξία όταν δίνουν δυναμική στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Εγώ θα έλεγα ότι με αυτή τη συμφωνία η ΝΔ για πρώτη φορά αποδέχεται –και αυτό πρέπει να το πει στον Ελληνικό λαό ξεκάθαρα- συμβιβασμούς. Ότι οι οριοθετήσεις δεν μπορούν να γίνουν ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η ειρήνη, η σταθερότητα αλλά και η ενίσχυση του διπλωματικού και πολιτικού κεφαλαίου της χώρας, παρά με συμβιβασμούς οι οποίοι όμως εντάσσονται σε μία συνολική στρατηγική. Και η ένστασή μας είναι στο έλλειμμα της συνολικής στρατηγικής.  Γιατί δεν υπάρχει.

Με αυτή τη συμφωνία,  βεβαίως βάσει του Διεθνούς Δικαίου, κάνουμε μία μετατόπιση σε δύο αξιώματα, της πλήρους επήρειας –αξίωμα Μολυβιάτη, πολιτικής Μολυβιάτη- εκατό τοις εκατό όλων των νησιών και της μέσης γραμμής. Δεν είναι ακριβώς όπως μας τα παρουσίασε ο φίλτατος πρώην φοιτητής μου κ. Χατζηβασιλείου για το θέμα της μέσης γραμμής αλλά αυτό είναι οι διαπραγματεύσεις, όταν οι συμβιβασμοί είναι επωφελείς και για τις δύο χώρες. Και γι αυτό συναινέσαμε. Όμως για να είναι επωφελείς και για τις δύο χώρες πρέπει να κατατείνουν κάπου. Η στρατηγική λοιπόν θα έλεγε ότι βεβαίως με διαπραγμάτευση βάσει του Διεθνούς Δικαίου,  επιτέλους δίνουμε κίνηση στην εξωτερική πολιτική , κάτι που εγκαινιάστηκε με τη Συμφωνία των Πρεσπών όπου ζήσαμε εδώ μέσα απαράδεκτες σκηνές για μία δημοκρατία  όπως είναι η Ελληνική Δημοκρατία. Απαράδεκτες σκηνές στο όνομα της άρνησης οποιουδήποτε συμβιβασμού από τη ΝΔ,. Μόνο που η  Συμφωνία των Πρεσπών έδωσε ώθηση στην ελληνική εξωτερική πολιτική.

Η ένστασή μας για τη συμφωνία με την Ιταλία είναι ότι από τη στιγμή που και η Ιταλία έχει 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα, πρέπει και εμείς άμεσα να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Έτσι αξιοποιούνται οι διαπραγματεύσεις, οι συμβιβασμοί, όλα αυτά που έχουν γίνει. Άμεσα λοιπόν επέκταση των ναυτικών μιλίων. Θυμάμαι πέρσι τον κ. Κουμουτσάκο σε αυτή τη Βουλή να μην μας αφήνει να προχωρήσουμε σε αυτή την επέκταση επικαλούμενος διάφορα, πράγμα που δεν έχει σημασία τώρα. Αυτό που έχει σημασία αυτή τη στιγμή και με δεδομένη την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο καθώς όλα αυτά είναι συγκοινωνούντα δοχεία, είναι λοιπόν η επέκταση των χωρικών υδάτων. Σχετικά με την αλιεία  θα ήθελα από τον υπουργό μερικές διευκρινήσεις γιατί αποδεχόμαστε κάτι εκ των προτέρων, συμφωνούμε να πάμε μαζί με την Ιταλία για το Ενωσιακό Δίκαιο προτού όμως να έχουμε επεκτείνει εμείς τα χωρικά μας ύδατα. Κάτι δεν καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά σε σχέση με τη συμφωνία.

Θα έλεγα λοιπόν και κλείνω με αυτό, επέκταση των χωρικών υδάτων και μία συνολική ευρύτερη στρατηγική που θα αφορά όλα τα θέματα. Ξέρετε πολύ καλά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και συναίνεση βεβαίως δίνει σε αυτά τα θέματα όπου υπάρχει διάλογος, συνομιλίες, σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου, συμβιβασμοί που δίνουν ώθηση στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Αλλά και σε αυτό θα επιμείνουμε, στρατηγική, μία ευρύτερη στρατηγική. Δεν βλέπω ακόμα και με την Ιταλία παρά το γεγονός ότι θα υπερψηφίσουμε τη συμφωνία, μία στήριξη σε ευρωπαϊκό πλαίσιο και όχι ρητορική στήριξη, στήριξη σε ευρωπαϊκό πλαίσιο για ότι γίνεται σε όλη την περιοχή μας. Εκεί περιμένουμε περισσότερες διευκρινήσεις για να μπορούν οι συμβιβασμοί να έχουν ένα στρατηγικό νόημα. Ευχαριστώ».