Βασίλης Κεγκέρογλου: Ο άνθρωπος από ξύλο… Ι.Σ. Καριώτης

Το πρόσωπο που εκφράζει ίσως καλύτερα από τον καθένα τη μετεξέλιξη του προοδευτικού ΠΑΣΟΚ σε κάτι εντελώς δουλικό στη Δεξιά, εντελώς εχθρικό στην Αριστερά

Το πρόσωπο που εκφράζει ίσως καλύτερα από τον καθένα τη μετεξέλιξη του προοδευτικού ΠΑΣΟΚ σε κάτι εντελώς δουλικό στη Δεξιά, εντελώς εχθρικό στην ΑριστεράΒουλευτής Ηρακλείου, γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΙΝΑΛ, ο Βασίλης Κεγκέρογλου είναι το πρόσωπο που εκφράζει ίσως καλύτερα από τον καθένα τη μετεξέλιξη του προοδευτικού ΠΑΣΟΚ σε κάτι εντελώς δουλικό στη Δεξιά, εντελώς εχθρικό στην Αριστερά, ασύδοτο στον λόγο κατά του ΣΥΡΙΖΑ και προκλητικό στο ξύλο. Στη ράβδο ενός λόγου που μπορούσε να αποκαλεί τον Τόσκα πορτιέρο του Μπεγλίτη, τη Μαριλίζα συνένοχη του Τσοχατζόπουλου και τον Τσίπρα ψεύτη. Και στο ξύλο –στο σκαμνί!– για όσους στέρησαν από το ΠΑΣΟΚ του Κεγκέρογλου τη χρυσοφόρα αυτοδυναμία και την επίσης χρυσοφόρα συνεργασία με τη ΝΔ του Σαμαρά. Του Πολάκη, που κατά τον Κεγκέρογλου έπρεπε να πάει κατηγορούμενος γιατί μαγνητοφώνησε τον Στουρνάρα, και φυσικά του Παπαγγελόπουλου που έστησε δικαστικό κύκλωμα για να βγάλει τη σκευωρία της Novartis σκάνδαλο.

Ο συγκεκριμένος Βασίλης, λοιπόν, που ξύπνησε νωρίς και μετακόμισε χαράματα στον περίγυρο του Μητσοτάκη και στα έμπεδα της εξεταστικής, έλαμψε προχτές απαντώντας στον Πορτοσάλτε του Σκάι, που τόλμησε να αμφισβητήσει τον Ανδρέα Παπανδρέου. Και ο μεν Πορτοσάλτε τέτοιος είναι, τέτοια λέει και τέτοια κάνει. Ο Κεγκέρογλου, όμως, που μιλάει για ντροπή, ποια ντροπή έχει; Τι απέμεινε στο γεμάτο από εμπάθεια δισάκι του και στο άδειο από ιδέες κεφάλι του από το όραμα, τον λόγο, την πράξη, τις ανειρήνευτες συγκρούσεις του Ανδρέα με τη ΝΔ; Τι απέμεινε από το μέταλλο του Ανδρέα, που με όλες τις αντιφάσεις του πρόσφερε στη δημοκρατική Ελλάδα σημαντικά πράγματα, τα οποία τώρα οι άνθρωποι από ξύλο αδημονούν να ξεθεμελιώσουν; Και ποια ακριβώς ιστορική μνήμη αποτελούν τα ΝΑΙ στα μνημόνια που το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ έλεγε και ξανάλεγε μέχρι τελικής πτώσεως;

Κρείττον σιγάν έλεγαν οι αρχαίοι και ταιριάζει γάντι με τους ξύλινους επιγόνους. Μιλούν στην προανακριτική, μιλούν για να αθωώσουν όσους εμπλέκονται και να καταδικάσουν όσους άνοιξαν την υπόθεση Novartis, μιλούν για να αποκλείσουν τον Πολάκη και τον Τζανακόπουλο από την επιτροπή, μιλούν για να διευρύνουν το κατηγορητήριο κατά του Παπαγγελόπουλου, μιλούν για να ζητωκραυγάσουν τον Στουρνάρα, μιλούν για να υπερασπιστούν τα έργα και τις ημέρες τους παρέα με τον Σαμαρά. Με όλα αυτά δεν θα έπρεπε να σωπαίνουν για το ΠΑΣΟΚ εκείνο και τον ιδρυτή του που εν πάση περιπτώσει άνοιξαν κάποιους δρόμους στη δημοκρατική Ελλάδα; Και ακριβώς γι’ αυτό συγκεντρώνουν το μίσος του στρατού των Πορτοσάλτε, του ίδιου δηλαδή στρατού που κουραστήκαμε να βλέπουμε τα χάδια του για τους διάφορους Κεγκέρογλου;

Ανθρωπος από ξύλο, ξύλο απελέκητο στον λόγο του, ξύλο για τους «εχθρούς» στα έργα του, ο Βασίλης δεν έρχεται από κάποια παλιά Καισαρεία. Από κάποια παλιά ιστορία έρχεται, που στο βάθος της έλαμψαν οι αποστάτες της δημοκρατίας, μέχρι να πνιγούν στο ίδιο τους το σάλιο.