Αλληλοεκβιαζόμενοι… Κώστας Πουλακίδας

Η σχέση του πρωθυπουργού με την υπόθεση δημιουργίας φιλονεοδημοκρατικών ΜΜΕ ποια είναι; Διότι αυτά καταστρώνονταν στο γραφείο του. Ήταν παρών ή έφευγε;

Άνοιξαν τα στόματα ή τσακώνονται επιχειρηματικά συμφέροντα; Ό,τι και να συμβαίνει, είναι σχετικά διασκεδαστικό να διαβάζεις τον δεξιό Τύπο το Σαββατοκύριακο. Μαθαίνεις πράγματα για την πολυκατοικία.

Μαθαίνεις, για παράδειγμα, ότι «μια φορά και έναν καιρό στο γραφείο ενός αρχηγού κόμματος (Μητσοτάκης), ένας δημοσιογράφος και μια διαφημιστική εταιρεία, η V+O, είχαν αποφασίσει να γίνουν και εκδότες. Κάπως έτσι είχε προκύψει η επιτυχημένη (ανέστειλε προσφάτως την κυκλοφορία της) εφημερίδα ‘Φιλελεύθερος’. Στόχος να δημιουργηθεί ένα μέσο που θα αποτελεί το ‘Ευαγγέλιο’ του προέδρου Κυριάκου» (“Παραπολιτικά”).

Η σχέση του πρωθυπουργού με την υπόθεση δημιουργίας φιλονεοδημοκρατικών ΜΜΕ ποια είναι; Διότι αυτά καταστρώνονταν στο γραφείο του. Ήταν παρών ή έφευγε; Αν, πάντως, κάποιοι θεωρούν ότι ο Μαυρίδης είναι ο νέος Καλογρίτσας και η V+O (των Βαρβιτσιώτη, Ολύμπιου) η νέα CCC, να μας το πουν. Όχι τίποτε άλλο αλλά, όπως γράφει η εφημερίδα, «ξοδεύτηκαν κάτι εκατομμύρια (προφανώς σε ευρώ)».

Μαθαίνεις ακόμη ότι το δίδυμο Μιχάλη Χρυσοχοΐδη – Λευτέρη Οικονόμου το οφείλουμε στον διευθυντή της «Καθημερινής» Αλέξη Παπαχελά και στον (πρωθυπουργικό ανιψιό και) διευθυντή του γραφείου του Μητσοτάκη Γρηγόρη Δημητριάδη. Ο πρώτος, λέει, είχε «καθοριστική συμβολή στην υπουργοποίηση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη» και ο δεύτερος χρεώνεται την «αξιοποίηση του Λευτέρη Οικονόμου». Να αναμένουμε την διάψευση της πληροφορίας ότι δημοσιογράφος παρενέβη στον πρωθυπουργό υπέρ συγκεκριμένου πολιτικού ή αληθεύει, οπότε δεν θα υπάρξει σχόλιο;
Τι μας αποδεικνύουν τα δημοσιεύματα; Το ήθος των κυβερνώντων και το περιεχόμενο της διακυβέρνησής τους. Τη σύμφυσή τους με τα κάθε είδους δημοσιογραφικά και επιχειρηματικά συμφέροντα σε έναν αέναο χορό, όπου ο ένας έχει ράμματα για την γούνα του άλλου, συχνά – πυκνά το θυμίζουν αλλήλοις και γι’ αυτό δεν μιλά κανείς. Αυτός τους ενώνει. Όχι η εξουσία. Η ομερτά.

Κώστας Πουλακίδας | Αυγή