Άποψη: Όχι άλλοι Μπάμπηδες, όχι άλλοι Μπαλάσκες

Ο πιλότος στον εισαγγελέα

Ο δολοφόνος της Καρολάιν προφανώς και δεν είναι ένας συνηθισμένος τύπος. Ανθρωποκτονία εκ προμελέτης και εν ψυχρώ με τέτοια σκηνοθεσία για να παραπλανηθούν οι αρχές και τόση υποκρισία εκ των υστέρων συνθέτουν μια κατάσταση που, ευτυχώς, δεν προκύπτει συχνά. Αδίστακτος, χωρίς αναστολές, χωρίς ενοχές, χωρίς ενσυναίσθηση – ούτε καν για το παιδί του. Ενα πραγματικό τέρας.

Ομως, ο δολοφόνος της Καρολάιν ως προσωπικότητα, πριν φτάσει στο έγκλημα, δεν είναι τόσο σπάνια περίπτωση. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει ψυχική ασθένεια, το προφίλ του δράστη, μέχρι τη μοιραία στιγμή, είχε χαρακτηριστικά που τα συναντά κανείς στο πλαίσιο της πατριαρχίας.

Η ιδιοκτησιακή αντίληψη για τη γυναίκα, η “κατανάλωσή” της σαν απόκτημα, λάφυρο και έπαθλο, η εξουσιαστική διάθεση, ο αυταρχισμός, η τοξική αρρενωπότητα, η κατασκευή σχέσεων ανισοτιμίας και υποτέλειας, η έλλειψη σεβασμού για την άλλη, ο εκφοβισμός της, η νοσηρή ζήλια, ο κακοήθης ναρκισσισμός, η κακοποιητική συμπεριφορά – όλα αυτά υπάρχουν ακόμη και αν τελικά δεν δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που κάποια στιγμή εκλύεται ως έγκλημα.

Τέτοιοι απαίσιοι και επικίνδυνοι χαρακτήρες διαμορφώνονται σε περιβάλλοντα που αποδέχονται και τροφοδοτούν την έμφυλη βία μέσα από την υποτίμηση της γυναίκας και την αναγνώριση στον άντρα φυσικής υπεροχής και επομένως κυριαρχίας.

Υπάρχουν πολλοί Μπάμπηδες. Δεν είναι δολοφόνοι αλλά αντιμετωπίζουν τη σύντροφό τους σαν κτήμα τους, αντικείμενο και περιουσία. Την ταπεινώνουν, την καταπιέζουν, της ασκούν ψυχολογική ή σωματική βία, την προσβάλλουν, την απειλούν αν αντιδράσει, την εγκλωβίζουν, της στερούν την ελευθερία, τις δυνατότητες, τα δικαιώματα. Μπορεί να μην έχουν περάσει την κόκκινη γραμμή της νομιμότητας αλλά η συμπεριφορά τους είναι βίαιη ακόμη και αν αυτό δεν εκδηλώνεται με χτυπήματα.

Οταν ο “γαλάζιος” συνδικαλιστής των αστυνομικών Στ. Μπαλάσκας έδωσε από την τηλεόραση συμβουλές σε επίδοξους γυναικοκτόνους πώς να κινηθούν για να πέσουν στα μαλακά, είτε το συνειδητοποιούσε είτε όχι, αυτό είχε στο μυαλό του: Οτι η ενδοοικογενειακή βία έχει μεγάλες διαστάσεις, ότι νταήδες σύζυγοι υπάρχουν σε πολλά σπίτια, ότι η “στραβή” μπορεί να τύχει στην παρακάτω γειτονιά.

Και Μπαλάσκες υπάρχουν επίσης πολλοί. Πονηροί, καταφερτζήδες, κυνικοί, της ήσσονος προσπάθειας και των χαμηλών προσδοκιών, της μικροαστικής δήθεν ηθικής και των χαλαρών αξιών, πατρίς-θρησκεία-οικογένεια και όπου φυσάει ο άνεμος πάω.

Οταν οι Μπάμπηδες συναντηθούν με τους Μπαλάσκες, η ζωή κάθε Καρολάιν που θα βρεθεί στο δρόμο τους γίνεται δύσκολη – και κάποιες φορές κόβεται.