Άποψη: Μια επικοινωνιακή πρόταση φυγής

Αποτέλεσμα εικόνας για Αικατερίνη Σακελλαροπούλου

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά από πολλές εβδομάδες ενδοσκόπησης, πιέσεων και πισωγυρισμάτων και ενώ τα σύννεφα στον ελληνικό ουρανό σχετικά με τα εξωτερικά ζητήματα βαραίνουν για τον ίδιο και την κυβέρνησή του, αποφάσισε να δημοσιοποιήσει το όνομα που προτείνει για πρώτο Πολίτη της χώρας.

Δημοσιοποίησε λοιπόν την επιλογή του προτείνοντας μία γυναίκα. Την πρόεδρο του ΣτΕ Αικατερίνη Σακελλαροπούλου. Μπορεί να πει κανείς από τη μια πλευρά ότι είναι μια καλή επιλογή καθώς είναι γυναίκα και ομολογουμένως καλή δικαστίνα.

Από την άλλη όμως δεν μπορεί κανένας να προσπεράσει το γεγονός ότι δεν υπερασπίστηκε έναν καλό Πρόεδρο, ο οποίος μάλιστα προέρχεται και από την παράταξή του. Δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον εγωισμό του και την εκδικητικότητά του απέναντι στον Προκόπη Παυλόπουλο.

Στη σκέψη του Κυριάκου Μητσοτάκη κυριάρχησε το επικοινωνιακό και μόνον αυτό, δείχνοντας ότι την ώρα που η χώρα βρίσκεται ουσιαστικά απομονωμένη διεθνώς, με την τουρκική προκλητικότητα συνεχώς αυξανόμενη και την Ευρωπαϊκή Ένωση να κρατάει μια παγερή στάση, ο ίδιος να μην αντιλαμβάνεται το λάθος της μη ψήφισης του Προκόπη Παυλόπουλου πριν από πέντε χρόνια, λάθος το οποίο επαναλαμβάνει και τώρα.

Ο πρωθυπουργός, σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κοινωνία χρειάζεται ομοψυχία και χαμηλούς τόνους, επιλέγει και πάλι να διχάσει, επιμένοντας να ασκεί προσωπική και μόνο πολιτική, κάτι όμως που όπως απέδειξαν οι έξι μήνες της κυβέρνησής του δεν οδηγεί τη χώρα μπροστά.

Και ενώ είχε τη δυνατότητα να εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας από τη συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής, σπάει τη στάμνα, ενθυμούμενος τις παραδόσεις της οικογένειάς του.

Ευχή όλων η στενοκεφαλιά και η επιπολαιότητα με την οποία πολιτεύεται να μην οδηγήσουν τη χώρα σε εθνικές περιπέτειες.